جورجو کیه لینی در مصاحبه ای به خاطرات فوتبالی اش نگاهی انداخت.
جورجو کیه لینی دیروز به صورت رسمی از فوتبال خداحافظی کرد. او یک مصاحبه بلند با کلسیک شرتز داشت که آن را با هم می خوانیم:
یکی از سرسخت ترین مهاجمانی که جلویش بازی کرده ام؟ دیدیه دروگبا، او غیرقابل پوشش بود. خیلی چغر، بلندقامت و تکنیکی بود. واقعا بازیکن خوبی بود.
وقتی بچه بودم هوادار میلان بودم. برادر دوقلویم و پدرم یوونتوسی بودند. عادت داشتیم سر فوتبال با هم بجنگیم. وقتی به یوونتوس پیوستم بسیار خوشحال شدند.
لوکا ویالی مردی رویایی بود که برای همیشه در قلب ما می ماند. خوش بخت بودیم که با او وقت گذراندیم. وصف ناشدنی است.
زلاتان بهترین دشمن من بود. بازی مقابل او طاقت فرسا بود. عاشق او هستم. بارها با او جدال کردم. نبردهای بزرگی با هم داشتیم. بازیکنی است که زیبا بازی می کند اما بسیار هم سرسخت است. نمی توانید خیلی به او آسیب بزنید. بهترین راه برای مقابله با او این است که ساکت بمانید و کار خود را انجام دهید. اگر خواب باشد نباید او را بیدار کنید!
نمی دانستم قرار است به یوونتوس بپیوندم. رئیس لیورنو به من زنگ زد و گفت دارم تو را به یکی از بزرگ ترین باشگاه های سری آ می فروشم. لوچانو موجی را در هتل دیدم و فهمیدم که به یوونتوس خواهم پیوست. شوکه شده بودم. بیش از 17 سال آن جا بودم و بیش از 500 بازی با این پیراهن انجام دادم.
در فصلی که یوونتوس به سری بی رفت، می توانستم برای تیم های دیگر بازی کنم اما در تیم ماندم زیرا بعد از دیدن این که قهرمانان جام جهانی، بوفون و دل پیرو در تیم می مانند، دیگر دلیلی برای رفتن نداشتم. اگر آن ها می توانند بمانند، من چرا نتوانم؟
مثلث BBC؟ به حضور بین این دو نفر ( آندره آ بارزالی و لئوناردو بونوچی) افتخار می کنم. بیش از هم تیمی، رفیق بودیم. وقتی هم که رفیق باشید، خوب هم دیگر را بشناسید، نقاط ضعف و قوت هم را بدانید، تمام این ها واقعا برای بهبود عملکردتان به شما کمک می کند.
رونالدو؟ بسیار خوش شانس بودم که با او بازی کردم. دیدن بازیکنی با آن سطح و با آن درجه از فروتنی و احترام برای همگان اتفاقی زیبا بود. هیچ گاه یک شام تیمی را هم از دست نداد.
صحنه درگیری با سوارز؟ نفهمیدم چه شد. در عرض چند ثانیه، تازه فهمیدم که مرا گاز گرفته است. بدترین اتفاق این بود که داور به دلیل نبود وار صحنه را ندیده بود. خیلی ها وار را دوست ندارند اما برای آینده فوتبال خوب است.
مو داشتم، ولی وقتی از دفاع چپ به وسط منتقل شدم، موهایم ریخت (می خندد).
زیباترین پیراهنی که در یوونتوس پوشیدم آن پیراهن برای 120 سالگی باشگاه بود. بسیار زیبا بود.
صحنه ای که زبانم را در می آورم؟ برای دیبالا نبود، برای ریکاردو اورسولینی بود که قبلا در یوونتوس با ما بود و آن روز در ترکیب بولونیا مقابل ما بازی می کرد. قبل بازی به من گفته بود روزگارت را سیاه می کنم! من هم به او گفتم بیا منتظرتم بچه و آن حرکت را انجام دادم! دوربین همان موقع دیبالا را نشان داد و برای همه این طور تداعی شد که منظورم با او بوده است. صحنه جالب و خنده داری بود.