به گزارش طرفداری، در روزی که علی کریمی و کریم باقری گلهای برد تیم ملی را زدند، پورحیدری با دستی نسبتا خالی تیم ملی ایران را قهرمان بازیهای آسیایی 1998 بانکوک کرد.
تیم ملی در این بازیها خداداد عزیزی، افشین پیروانی، احمدرضا عابدزاده، رضا شاهرودی، مهدی هاشمی نسب، مهرداد میناوند و.... را در اختیار نداشت اما منصور پورحیدری نه بهانه آورد، نه جنگ به راه انداخت، نه به حریف توهین کرد، نه قهرمانی را مال خودش دانست و نه با رئیس فدراسیون فوتبال قهر کرد! این خصوصیات بارز مردانی مثل منصور پورحیدری و علی پروین و ناصر ابراهیمی و محمود یاوری و مهدی مناجاتی در فوتبال ایران بود.
این سرمربی باشخصیت آن قدر استقلال را دوست داشت که یک سال بعد تیم ملی را رها کرد و به خاطر استقلال از موقعیت باشکوه مربیگری تیم ملی ایران گذشت. اما روی نیمکت استقلال هیچ گاه اصول را ترک نکرد. این مربی دوست داشتنی در تاریخ فوتبال ایران نام خود را به نیکی به یادگار گذاشته است و امیدواریم همه مربیان فوتبال امروز ایران با نگاهی به رفتار مربیانی مثل منصور پورحیدری، کمی در رفتار و کنش و واکنش های خود تغییر دهند و روزهای خوبی را برای آینده خود و فوتبال ایران رقم بزنند.



