حمله های سریع تنها یکی از جنبه های هجومی سیستم اشمیت است. تیم او به خاطر نوع پرس شدیدی که انجام می دهد مشهور است. در این زمینه لورکوزن بیشتر یادآور دورتموند کلوپ می باشد. تیم ها مقابل لورکوزن کمترین درصد پاس صحیح را در بوندسلیگا دارند. حدود 35 درصد پاس های رقبای لورکوزن به مقصد نرسیده اند. از این نظر بایرن با 33 درصد تیم دوم بوندسلیگا است. (در لیگ جزیره این رقم برای تیم اول 24 درصد و متعلق به آرسنال است)
ولی یک رقم ساده پاس های ناقص، همه داستان را شرح نمی دهد. یک پرس به همراه تکل های سریع و به دنبال آن جاگیری برای قطع ارتباط، فضا را برای تصاحب توپ مهیا می کند. خطرناک ترین منطقه برای انجام این عملیات، مناطق هجومی در یک سوم دفاعی حریف می باشد. یک مقایسه از عملکرد دفاعی بایر در دو فصل گذشته نشان می دهد که تاثیر تاکتیک های محکم اشمیت روی بازیکنانش این است که آن ها از نواحی جلوتر دفاع می کنند.
روش های دفاعی بیشتری در نیمه هجومی لورکوزن وجود دارد و در این نقشه ها نقاط قیف مانند( مثلثی شکل) در سمت راست زمین دیده می شود. جایی که یکی از بازیکنان کلیدی اشمیت انجام وظیفه می کند؛ بلعربی که طبق گفته خودش از بازیکن "فوتبال خیابانی" نامیده شدن، ترسی ندارد. کریم با 20 قطع ارتباط در نیمه حریف در بوندسلیگا رتبه اول را دارد. در نیمه هجومی او را هیلبرت و بندر همراهی می کنند. این 2 نفر مجموعا 21 عمل دفاعی مثبت در همین منطقه راست انجام داده اند. سمت راست لورکوزن با وجود این 3 نفر در پرسینگ و به دست آوردن توپ بسیار خوب عمل کرده است.
این آمار نشان می دهد که اشمیت سبک پرسینگ جدید و مستحکم تری در تیمش به وجود آورده است. بار دیگر مشخص شد که منطق تاکتیک هایش تماما بر اساس سرعت می باشد. این تاکتیک تنها به پرس یا تکل محدود نمی شود، بلکه شامل حرکات سریع برای باز پس گرفتن توپ و منع مالکیت حریف می باشد. در این تاکتیک تمام بازیکنان حتی عناصر 100 درصد دفاعی تیم در کارهای هجومی شرکت می کنند.
برای اندازه گیری سرعت دفاع، من یک آمار "ضد پرسینگ" درست کردم. این آمار نشان می دهد که چه موقع یک تیم پرس کننده پس از تصاحب توپ در یک سوم میانی، قادر است توپ را بیش از 7 ثانیه در اختیار خود نگه دارد. هیچ تیمی به اندازه لورکوزن موفق به شکستن مالکیت توپ حریف در 7 یا کمتر از 7 ثانیه نشده است. نزدیک به 60 درصد مواقع، وقتی حریف در خط میانی مفابل لورکوزن توپ را صاحب است، مجبور است در کمتر از 7 ثانیه یا پرتاب اوت کند یا توپ را از دست بدهد. دورتموند و پس از آن بایرن در رتبه های بعدی از این نظر هستند.
فصل گذشته آمار شیرها از این نظر 44 درصد بود. اما اشمیت در این فصل با ارتقای این آمار موفق شده از کلوپ و گواردیولا پیشی بگیرد. علاوه بر این، پرس به شدت کارآمد بوده است؛ بایر 31 شوت و 6 گل از پرس های میانه زمین خود به دست آورده که در هر دو زمینه در بوندسلیگا اول است.
این تاکتیک های سرعتی در پرس، همانقدر که موثر است می تواند همانقدر کشنده هم باشد. پرس اشمیت خوب است اما هیچ پرسی 100 درصد و کامل نیست. در صورت عمل نکردن پرسینگ لورکوزن، حریف موقعیتی پیدا می کند که به شدت سریع و خطرناک خواهد بود. شیرها به دفعات زیاد اسیر این وضعیت شده اند.
از 64 شوت روانه شده به سمت دروازه لورکوزن، 20 تای آنها با سرعتی بیش از 5 متر در ثانیه به موقعیت شوت تبدیل شده اند. ( یعنی از زمان از دست دادن توپ لورکوزن، با بیش از سرعت ذکر شده توپ به موقعیت شوت برای حریف تبدیل شده است) 39 شوت با سرعت 3 متر در ثانیه به موقعیت تبدیل شده است و لورکوزن در هر 2 آمار منفی در بوندسلیگا اول است. بازی با سرعت بالا، قشنگ و خوب است اما ریسک بالایی دارد، چون به حریف فضای زیادی می دهد. بدون شک همین تاکتیک سرعتی، شیرها را از رقابت با باواریایی ها باز می دارد.
در حال حاضر لورکوزن با اختلاف ده امتیازی نسبت به بایرن، رتبه سوم را در اختیار دارد و 17 گل در 13 بازی دریافت کرده است. با وجود ضعف های جزیی، شاگردان اشمیت لایق اعتبار بزرگی برای دید وسیع خود در سطح اول باشگاهی هستند. بایرلورکوزن برندی از فوتبال را بازی می کند که شاید بازی های زیادی را پیروز نشود، اما باید تماشا شود.
به قلم Michael Caley از SBNATION