روزگاری ما خوشحال‌ترین آدم‌های روی زمین بودیم و حالا مقابل یکدیگر ایستاده‌ایم و آنچه درحال از دست رفتن است، اعتبارمان نام دارد. قرار بود پرسپولیس روی شانه‌های ما حمل بشود، قرار بود این میراث را به دندان بکشیم تا باقی بماند، چه قرارها که باهم داشتیم. راستش من آدم رفتن نیستم، توام قرار نیست جایی بروی، ما همیشه برای هم خواهیم ماند. اما انگار که زمان خداحافظی بعضی از آنهایی که میان من و تو ایستاده‌اند، فرارسیده است. برای اینکه ما دوباره از زمین بلند شویم و کنار یکدیگر لبخند بزنیم، لازم است که شجاعت خداحافظی گفتن به آدم‌های دورمان را داشته باشیم

? کادر مدیریتی، کادرفنی و برخی از بازیکنان فعلی پرسپولیس آنچنان اشباع و سردرگم به نظر می‌رسند که با ادامه حضورشان در تیم فقط در حال آسیب رساندن به موقعیت پرسپولیس می‌باشند. ما سفید امضا کرده‌هایی هستیم که قرار نیست جایی برویم و باید بپذیریم که افراد حاضر در تیم، همچون مسافرانی موقتی هستند که نوع قراردادشان با ما فرق می‌کند.

 دیگر زمان خانه تکانی فرا رسیده است؛ پرسپولیس به خون تازه‌ای در رگ‌هایش نیاز دارد. ما آدم رفتن نیستیم اما در را برای تنفس دوباره و رفتن خیلی‌ها باز می‌کنیم

?زمان عبور از مربیان داخلی خیلی وقته رسیده و موضع هوادار مشخص است؛ یا او، یا بهتر از او... پرفسور برانکو❤️