سال ۱۹۷۰ اینتر به نایب قهرمانی ایتالیا دست یافت، ولی فصل ۱۹۷۰-۱۹۷۱ برای اینتر وحشتناک آغاز شد. شکستهای پیاپی ابتدای فصل و بازیهای کابوس وار اینتر باعث شد هوادارن این تیم نگران سقوط به دسته پائین تر باشند. اما ورق برگشت و اینتر بردهای خود را آغاز کرد. در پایان فصل، اینتر قهرمانی لیگ را بدست آورد و لقب پاتزا اینتر به معنای اینتر دیوانه به این تیم داده شد. پس از آن سال بار دیگر اینتر دوران بسیار پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت، تا اینکه جیووانی تراپاتونی به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. تراپاتونی با داشتن بازیکنانی همچون لوتار ماتئوس، جوزپه برگومی، آندریاس بره مه، والتر زنگا و نیکولا برتی توانست سال ۱۹۸۹ با ۵۸ امتیاز (در آن دوران هر برد ۲ امتیازی بود) قرمان سری آ شود. قهرمانی که تا سال ۲۰۰۷، بهترین قهرمانی ادوار سری آ محسوب میشد. یک سال بعد هم تیم ملی آلمان با بازیکنان اینتری خود یعنی لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس بره مه توانست یاران مارادونا را فینال جام جهانی شکست دهد و قهرمان جهان شود. در آن بازیها لوتار ماتئوس کاپیتان و مؤثرترین بازیکن تیم ملی آلمان در جام جهانی بود. همان سال فیفا تصمیم گرفت هر سال بهترین بازیکن جهان راانتخاب کند. لوتار ماتئوس اولین کسی بود که جایزه بهترین بازیکن سال جهان را از آن خود کرد.
