قبل از امروز یبار بخاطر فوتبال دلم شکست اونم روزی بود که کوتینیو لیورپول رو ترک کرد رفت بارسا، تازه لیور داشت جون میگرفت و تک ستاره اون روزای تیم به چشم همه کوتینیو بود، رییس اون روز مصاحبه کرد و گفت تصمیم کوتی رو درک میکنم و ارزوی موفقیت کرد براش، چهرش مصمم بود دل منم قرص شد چون بهش اعتماد داشتم، امروز ولی شنیدن این خبر قابل مقایسه با اون نیست چون من با کلوپ عاشق لیورپول و حتی فوتبال شدم، کسی نیس الان بیاد و با یه چهره مصمم بگه اوکی مشکلی نیست و ما راه خودمون رو ادامه میدیم، حتی اگه ینفر دیگه به جاش بیاد که راهشو ادامه بده بازم دلم براش تنگ میشه، برا مصاحبه هاش برا قوت قلبی که به این تیم هوادارا میداد برا خوشحالی های بعد گلش برا فشار دادن دندوناش رو هم برا خنده های تلخش بعد از گل خوردن و ...
دیدنش رو نیمکت هر تیم دیگه تلخ خواهد بود ولی به امید موفقیتت در ادامه راه بهترین رئیس?
و اما از دید فنی بنظرم هرکسی که جای کلوپ بیاد اگه فصل اول خوب نتیجه بگیره تین تیم با این پشتوانه و پتانسیل راهشو گم نمیکنه و همچنان میدرخشه ولی اگه اولین کسی که میاد جاش لغزش کنه و راهو گم کنه بنظرم تا سالها هیچکس نمیتونه تیم رو در مسیر فعلی قرار بده مثله روزگار پسا فرگوسن یونایتد