دیدید تو بعضی فیلم ها اونقدر رابطه بین دو نفر قشنگه تصویرش تا مدتها تو ذهنتون میمونه و میخاید تو زندگی خودتون باز سازیش کنید اما به واقعیت که برمیگردید میبینید از این خبرا نیست مثل عشقی که تو فیلم تایتانیک دیدیم یا مالنا که مونیکا بوچی دل همه رو میبرد یا نمونه داخلیشو بگم شاید خنده داره تو فیلم زیر خاکی رابطه صادقانه ای که بین ژاله صامتی و پژمان جمشیدی وجود داره که پژمان جمشیدی تو فیلم بدون هیچ مانعی ابراز علاقه شو صد در صد نشون میده و مدام قربون صدقه پریچهر میره

در واقعیت اما چند در صد از این عشق رو میشه تجربه کرد 

حتی اگه ادم فهمیده ای هم پیدا بشه  که پتانسیل عاشق بودن و عاشق موندن رو داشته باشه ایا میشه بهمون شکل ادامه داد و در ارتباط با ادم هایی که احساس خوشبختی ندارن دوام اورد و عاشق ماند

فاصله بین عشقی که ادم تو فیلما میبینه و عشقی که اگه باشه هم موندگاری نداره خیلی زیاده جوری که عشقو دست نیافتنی میکنه