در سال هزار و سیصد و پنجاه و شش ایران سر مست از ساخت دو ورزشگاه مجهز و منظم در شرق و غرب تهران در تدارک ورزشگاه سازی در کشور و توسعه دادن به ورزشگاه ها بود.
ایران در حالی در سال هزار و نو صد و هفتاد و هفت داوطلب میزبانی جام جهانی شد.که روی سه ورزشگاه خوب تهران، ورزشگاه صد هزار نفری غرب،ورزشگاه چهل هزار نفری شرق و ورزشگاه سی هزار نفری شهر حساب کرده بود.
قرار بود ورزشگاهی در اهواز( الگو غدیر حال حاضر)، ورزشگاهی در تبریز کنار توسعه باغ شمال، ورزشگاهی در رشت و ورزشگاه های مجهز در شیراز و اصفهان ساخته شود.
ایران تصمیم داشت مسابقات جام جهانی در سه ورزشگاه تهران دو ورزشگاه تبریز و ورزشگاه های اصفهان، رشت و شیراز برگزار کند که کمبود بودجه باعث لغو این طرح شد.



