شماره نه تاتنهام در بهترین دوره گلزنی حرفهای خود قرار دارد، اما برای برخی هنوز سوالاتی درباره اینکه آنژ پوستکوگلو میتواند از از او به خوبی بهره ببرد یا خیر وجود دارد
ریچارلیسون در بهترین فرم خود قرار دارد.
یک دوره گلزنی با نه گل در هشت بازی لیگ برتر که در دسامبر شروع شد و ادامه یافت تا دورهای که تاتنهام بدون ستاره خود، سون هونگمین که در جام ملتهای آسیا حضور داشت باید بدون او انجام میداد، نشان داد که او بهترین دوره فرم خود را در انگلیس دارد. از زمانی که به تاتنهام پیوسته، مانعهای زیادی برای موفقیت وی پیش آمده است، بخصوص حضور ناقابل از جانب هری کین در خط حمله وی در فصل گذشته - که فصل اول ریچارلیسون در باشگاه بود. سپس، در ابتدای این فصل، او اعتراف کرد که برای مدت طولانی با مشکلات روانی دست و پنجه نرم میکند.
در نوامبر او گفت:
در حال رنج کشیدن هستم . برای تیم ملی و باشگاهم 8 ماه است که درگیر بودم و از خودم مراقبت نمیکردم. فکر میکنم زمان استراحت است، زمانی که برای یک لحظه متوقف شوم و استراحت کنم .
او تصمیم گرفت مدتی استراحت کند و از فرصت استفاده کند تا عمل جراحی کند.
بازیکن برزیلی برای بیش از یک ماه به استراحت نشست، اما در دسامبر با شور و شوق به زمین بازگشت. دو گل در برابر نیوکاسل در اولین شروع بازگشت او، این دوره فرم برتر را آغاز کرد و از آن زمان به نظر میرسد که یک بازیکن متفاوت شده است. اما، ناکامی ریچارلیسون در بازی تاتنهام در مقابل برایتون در طول هفته، مجدداً بحث درباره شماره نه تاتنهام را باز کرده است. بسیاری از افراد هنوز هم مطمئن از برزیلی نیستند؛ افرادی که باور ندارند این دوره فرم - تنها دورهای که به هر نحوی به یک دوره خوب در حرفه تاتنهام شبیه است -نشان دهنده آن است که او جواب دادن بلندمدت در خط حمله است.
همان طرفداران دوباره در حال تعجب هستند که آیا ریچارلیسون کافی است تا خط حمله تیمی که احتمالاً فصل آینده در مسابقات لیگ قهرمانان بازی خواهد کرد، را برعهده بگیرد، و آن تیم تمایل دارد تا پس از 16 سال به جام برسد .
سخت به نظر میرسد که یک بازیکن را بر اساس آن یک بازی قضاوت کنیم زمانی که اخیراً به طور مستمر گلزنی میکند. در واقع، حتی پس از عدم موفقیت در گلزنی در مقابل برایتون، او حداقل دو گل بیشتر از هر بازیکن دیگری در تمام لیگ برتر انگلیس از ابتدای دسامبر به اینسو نه گل به ثمر رسانده است.
اما هرگز قبلتر، او هرگز بهترین دوره لیگ برتر خود را با چهار گل در چهار بازی نداشته است، و بسیاری از بازیکنان قبل از او تنها با ۹ گل در هشت بازی موفق شدهاند و سپس دچار شکست شدهاند. علایم مثبتی وجود دارد، اما هنوز باید دید آیا ریچارلیسون با گلزنیهای خود دوره ی جدیدی گرفته است یا نه. او بهترین بازیکن فنی لیگ برتر نیست، بنابراین برخی افراد تماشای بازیهای وی را دشوار مییابند. این مسئله باعث میشود برخی افراد تعجب کنند که او چه مواردی را به تیم ارائه میدهد اگر گلزنی نکند.
این مشکل در تیمی که به رهبری آنژ پوستکوگلو بازی میکند، بیشتر شده است. پوستکوگلو میخواهد تیمش بر توپ غلبه کند، اما وظیفه مهاجم مرکزی به مراتب محدودتر از سایر مربیان است.
در سلتیک، کیوگو فوروهاشی در فصل ۲۰۲۲-۲۳، فصل دوم و نهایی پوستکوگلو در سلتیک، میانگین تنها ۵.۴ لمس برای هر شوت و ۱۷.۷ لمس برای هر گل داشت. هر دو به دور از اینکه بازیکن دیگری در لیگ اسکاتلند این تواناییها را داشته باشد، کمترین تعداد لمس را داشتهاست. البته او بیش از اینکه فقط شوت بزند و گل بزند، فعالیت میکرد، اما تمرکز اصلی فوروهاشی بر روی تهدید به دروازه حریف بود، و برای دورههای طولانی از بازی، وی به طور مشخص در بازی ها دخالت کمی داشت.
برای طرفداران تاتنهام که به حضور هری کین همهکاره در خط حمله عادت داشتند، این تغییر بسیار محسوس بوده است.
در چند ماه گذشته، ریچارلیسون به نظر میآید که با "بازی آنج بال" بهتر کنار آمده باشد. او اکنون میداند که زمان و مکان مناسب برای انجام حرکتها به منظور دیدن توپها در سراسر ناحیه جریمه چیست، و به همین دلیل گلها به طور مسلسل به دنبال آمدهاند. این دقیقاً نوع فرصتهایی است که پوستکوگلو میخواهد تیمهایش بسازند - ورود به اطراف و بازی توپ در مسیر گل - و ریچارلیسون اخیراً کار مهمترین در تیم را بینظیر انجام داده است. او به نظر میآید چیزی شبیه به مهاجم ایدهآل برای فوتبال پوستکوگلو باشد - آیا واقعاً باید از او بیشتری بخواهیم؟
اینطوری همیشه نبود، با این حال. ریچارلیسون بیشتر قسمت اول دوره پوستکوگلو را در حال بازی از سمت چپ یا ورود به عرضهای بازی برای جایگزینی سون در خط حمله گذرانده بود، و دوره پیوستهتری از بازیها به عنوان شماره نه تاتنهام به او کمک کرده است. او به مواقع خطرناکتری به صورت مداوم وارد شده و گلها اعتماد به نفس را ایجاد کردهاند، همانطور که از سابقهاش در برابر دروازه در هر دو طرف ۸ دسامبر مشخص است: یک گل از xg ۳؛ نه گل از xg ۵.۱
اعتماد به نفس ریچارلیسون به اندازهای رشد کرد که در برابر اورتون، برای اولین بار در بیش از سه سال یک گل لیگ برتر را از خارج از ناحیه جریمه به ثمر رساند.
دومین گل ریچارلیسون در مقابل اورتون، تنها سومین گل او در لیگ برتر از خارج از ناحیه جریمه بود، و اولین گل او از دسامبر ۲۰۲۰ بود (برای اورتون در مقابل لستر). توانایی نگهداشتن و ارتباط بازی او بهبود یافته است و برای یک تیمی که همچنین بسیاری از توپها را در اختیار دارد مانند تاتنهام (با میانگین ۵۹.۸٪ از مالکیت توپ)، او همیشه باید بیشتر از فقط به پایان رساندن فرصتها انجام دهد. اما حتی با اینکه او در این فصل ۲۰٪ از زمان بازی خود را در جناح چپ گذرانده است، ریچارلیسون در رتبه سوم لیگ برتر است برای تعداد باری که تنها دخالت او در یک دنباله از بازیهای پایان یافته به شوت مرتبط بازی است (بیش از ۱۰۰۰ دقیقه)، با ۳.۱ شوت مشابه در هر ۹۰ دقیقه. دو بازیکنی که او در پیش آنها قرار دارد، داروین نونیز (۳.۷) و ارلینگ هالند (۳.۲) هستند.
ریچارلیسون در بازیهای لیگ برتر این فصل ۵۳ شوت داشته است و ۴۴ تای آنها (۸۳.۰٪) در بازی باز و بدون دخالت دیگری از او در دنباله ایجاد شدهاند. البته گاهی او در دنبالهها بدون شوت دخالت دارد - مانند موقعیتی که در ساخت گل برنان جانسون در برابر برایتون در آخر هفته گذشته داشت - اما بیشتر از این، او در انتهای فرصتها بدون لمس دیگری به توپ است. اما کار بدون توپ و حرکت او، بخش مهمی از بازی او است. او بسیار سخت کوش است و در فصل ۲۰۲۳-۲۴ لیگ برتر، در زمینه فشارهایی در دلتا بالا در هر ۹۰ دقیقه (حداقل ۱۰۰۰ دقیقه)، با ۲۱.۵ در رتبه سوم قرار دارد، پشت سر راسموس هوژلون ۲۳.۲ و دومینیک کالورت-لوین ۲۳.۰، و همچنین باعث جابهجایی دفاعکنندگان از موقعیت اصلیشان میشود تا فضای بیشتری برای دیگران ایجاد شود - به ویژه پیشروهای جناحی که به طور مکرر پشت دفاع حریف میرود. این نوع کارها که به نظر میرسد نادیده گرفته میشود و ارزشمندسازی نمیشود. این بیشتر از فقط تلاش بیشتر است - چیزی که هیچکس نمیتواند ریچارلیسون را به انجام ندادن آن متهم کند. این دویدن هوشمندانه، زمانبندی با هوش از حرکات کند-سپس-سریع، و فشاردهی هوشمند است. تاتنهام این فصل بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ برتر توانسته است توپ را در فاصله کمتر از ۴۰ متر از دروازه حریفشان ببرد (۲۴۹ بار) و تنها سه تیم دیگر بیشتر از آنها اهدافی از چنین شرایطی به دست آوردهاند (شش). ریچارلیسون بیشتر از بخش خود را در بازی خارج از مالکیت تاتنهام ایفا میکند.
اما در حالی که ریچارلیسون امسال کار بهتری از آنچه که بسیاری انتظار داشتند یا حتی امیدوار بودند، انجام داده است، هنوز لحظاتی هستند که تاتنهام برای یک به پایان رساننده بیشتر از او انتظار میدارند.
در روز شنبه، در دقیقه ۲۲، پس از اینکه تاتنهام ۱-۰ عقب افتاده بود، در موقعیتی تمیز، جیمز مدیسون ریچارلیسون را به سمت دروازه برای شوت فرستاد، اما پس از زدن یک لمس که توپ را کمی زیر پاهایش گذاشت، تلاش او را به سمت دروازه بعلاوه جیسون استیل، دروازه بان برای تندیس انداخت. چندین فرصت در پست عقبی از مراکزی که او عرضه کرده بود، در مقابل وست هم و لوتون را از دست داد که احتمالاً میتوانست بهتر عمل کند. توپی که در مرکز زمین برای او قرار گرفته بود در مقابل بورنموث، از آنجا که نتوانست گوشه دروازه را پیدا کند، نتوانست موفق شود.
در لحظات تصمیمگیری، کاملاً واضح نیست که آیا او یک گلزن بیرحم است که یک تیم تشنه برای کسب اولین عنوان لیگ برتر احتیاج دارد.
در ماه سپتامبر، ریچارلیسون از نیمکت برخاست و در دقایق اضافی نیمه دوم بازی با نتیجه ۲-۲ سه فرصت داشت. برای اولین بار، او در جعبه از پاس دیجان کولوسفسکی دریافت کرد و توپ را علیه پای ویلیام صلیبا زد. او کمی از تیزی مسابقه کم داشت و در برابر یک دفاعکننده عالی قرار گرفت، اما تماشای آن دنباله نشان داد که چقدر سریع یک موقعیت قابل اعتماد به هیچکاری نرسید. برای سومین فرصت، در دقیقه صدم، او یک پاس داخلی از کولوسوفسکی دریافت کرد اما تلاش او با پای کناری به ضعیفی به سمت خارج از هدف رفت.
در آن لحظات بزرگ یا وقتی که او باید کمی خلاقانه یا خلاقیت را با استفاده از یافتن مسیر به گل نشان دهد، او ممکن است درخواستهای زیادی را داشته باشد. تقریباً تمامی 10 گل او در این فصل به غیر از یکی، از پس مهره اولیه باقی ماندهاند، استثنا گل دو لمسه او در مقابل نیوکاسل بود که پس از دریافت پاس طولانی پدرو پورو، توپ را به گل دوبراوکا گل زد.
چالش برای ریچارلیسون این است که در تاتنهام با یکی از بهترین حملهکنندگان جهان و یکی از اساطیر اخیر باشگاه رقابت میکند. سون، کاپیتان تیم، بدون شک یک بازیکن و پایاندهنده بهتر نسبت به ریچارلیسون است. او این فصل نشان داده که چه کارهایی را میتواند انجام دهد وقتی که به عنوان یک مرکز به میدان برود.
در اوایل این فصل، سون یک دوره برجسته از امتیازگیری را به عهده گرفت. تا کنون در فصل 2023-24، او 11 گل از 36 شوت زده خود را هنگام بازی در جلو ثبت کرده است، در حالی که فقط دو گل از 16 شوت را هنگام بازی در وسط زمین ثبت کرده است.
با این حال، پستکوگلو معتقد است که تیم بیشتر از بازی سون در چپ و ریچارلیسون در وسط بهره میبرد. در بازیهای لیگ برتر این فصل، ریچارلیسون 10 گل از 42 شوت خود را هنگام بازی به عنوان یک مهاجم به ثبت رسانده است، در مقابل صفر گل از 11 شوت هنگام قرارگیری در کنار چپ است.
برخی از طرفداران ممکن است به چه چیزی اتفاق میافتاد اگر سون در موقعیت ریچارلیسون در مقابل دروازه برای روز هفته گذشته بود، یا اگر کرهای در آخرین لحظات در مقابل امارات گل کولوسفسکی را بخورد.
شاید نادرست باشد ریچارلیسون را با سون مقایسه کرد. سون یک مهاجم واقعی برجسته جهانی است و تاتنهام بسیار از داشتن او در کنار ایستادهبودن سود برده است - به ویژه توانایی حمل توپ و خلاقیت او، هر دویی که برای برنده جانسون در آخر هفته خیلی مفید بود. ریچارلیسون هرگز به سون نخواهد بود، و او در جلوی تاتنهام در یک سیستم که زمان کمی برای یادگیری داشته است، کار با ارزشی انجام میدهد.
بعد از همه اینها، او یکی از کسانی است که مقابله با مشکلات را دوست دارد، و او به توانایی خود برای بودن مرکز حمله تاتنهام اعتقاد دارد اگر این تیم میخواهد قدم برای رقابت با الیت لیگ برتر بردارد. حتی اگر این اتفاق بیفتد، همچنین افراد مشکوک همچنان باید متقاعد شوند.