ماموریت انجام شد. دورتموند پس از تساوی 1-1 سه شنبه مقابل اندرلشت، صدر نشین گروه دی لیگ قهرمانان اروپا شد. تفاضل گل بهتر نسبت به آرسنال، آن ها را در رتبه اول گروه قرار داد. نتیجه به دست آمده کمی نا امید کننده بود و زرد و مشکی ها نتوانستند نمایش خوب خود را به یک پیروزی تبدیل کنند، اما وقتی بار دیگر صدای "جیانی اینفرانتینو" تیم های اول را اعلام می کند، نام بی وی بی شنیده می شود و کسی به فکر نتیجه سه شنبه نیست.
اول شدن در گروه موفقیت بزرگی است؛ چیزی که هواداران می توانند آن را جشن بگیرند. علی رغم عملکرد متزلزل تیم در بوندسلیگا آن ها در سطح اروپایی عالی ظاهر شده اند و حتی اگر نتیجه نهایی سه شنبه، پیروزی نبود باز هم دورتموند نکات زیادی از آن فرا گرفت.
سه شنبه "شب بازگشت" بود. یورگن کلوپ از فرصت استفاده کرد و 6 بازیکن تیمش را تغییر داد؛ انتخابی عاقلانه، به خاطر اینکه سه بازی بعدی آن ها در 10 روز انجام خواهد شد. (اگرچه یکی از تغییرهای او داوطلبانه نبود، هوملس که از ناحیه کمر آسیب دیده بود.)
با این وجود، این تغییر ها با یک تیر دو نشان را هدف قرار داد. لوکاس پیشک و اسون بندر مستحق استراحت بودند و از طرف دیگر نوری شاهین، اولیور کرش و یاکوب بلاژیکوفسکی پس از مدت طولانی مصدومیت، موفق به بازی اول در فصل جدید شدند و زمان با ارزشی در زمین به دست آوردند. دیدن این سه نفر در درون زمین خیلی عالی بود و به هواداران این اعتماد را داد که ترکیب تیم دوباره عمق سابق را پیدا کرده است.
شاهین بعد از 7 ماه مصدومیت موفق به 90 دقیقه بازی شد و در کنار ایلکای گوندوغان در مرکز میدان انجام وظیفه کرد و پاس تنها گل دورتموند را به ایموبیله داد. کرش و کوبا در نیمه دوم تعویض شدند و مورد تشویق مثال زدنی و احساسی هواداران قرار گرفتند.
علاوه بر این ها، گل ایموبیله بسیار حائز اهمیت بود. مهاجم ایتالیایی زنبورها در هفته های اخیر زمان زیادی برای بازی نداشته و هنوز به دنبال برداشتن گام های بلند در دورتموند است. زدن چهارمین گل در پنجمین بازی لیگ قهرمانانش شاید این قدم ها را برداشته باشد اما قطعا او زمان بیشتری برای بازی کردن در دوتموند برای خود متصور است. بار دیگر او ثابت کرد که می تواند بهترین گزینه برای خط حمله دورتموند باشد.
قطعا این حس برای یک مهاجم، اطمینان بخش و مثبت است؛ همان حسی که هنریک میکیتاریان به شدت به دنبال آن است. مهاجم ارمنستانی هنوز موفق به زدن گل در این فصل نشده است. این قضیه کم کم در حال تبدیل شدن به یک "درام" می باشد، زیرا که حرکات و تلاش او به یک دریافت ساده از سوی دروازه بانان ختم می شود. در حالی که فرصت ها برای بازیکنی در کلاس هنریک، باید تور دروازه را به لرزه در آورند. به نظر "فکر کردن بیش از حد" به وضعیت می تواند هوش تلقی شود اما برای هنریک تبدیل به فشاری منفی شده که به خودش وارد می کند.
کلوپ صبورانه منتظر تغییر شرایط میکیتاریان می باشد و معتقد است که او این طلسم را به زودی خواهد شکست. تنها سوال اینجاست که "چه زمانی" این اتفاق خواهد افتاد. هنوز هم بازی های بسیار مهمی برای دورتموند باقی مانده است که باید همه امتیازات ممکن را برای زنبور ها در بر داشته باشد. در حالی که خط دفاعی کم کم در حال سر و سامان گرفتن است، خط حمله تیم هنوز برای پیروزی در تمام بازی ها زهردار نیست. دو بازی آخر دلیل بسیار خوبی برای این اثبات این ادعا است. همانطور که هافنهایم در اواخر بازی قدرت گرفت و اندرلشت هم به همین ترتیب بازی را به تساوی کشاند.
در آخر، تک گل ایموبیله برای صعود دورتموند به عنوان تیم اول کافی بود. حالا آن ها می توانند روی بازی های باقی مانده در بوندسلیگا تمرکز کرده و در تعطیلات زمستانی خود را دوباره آماده کنند. در لیگ قهرمانان دیگر هیچ قرعه آسانی وجود نخواهد داشت و بنابراین بی وی بی باید برای باقی ماندن در رقابت ها، قدم های بزرگتری بردارد. خوشبختانه آن ها کیفیت لازم برای انجام این کار را دارند. با برگشت هوملس و گوندوغان به فرم سابق و بازگشت رویس در سال 2015، هنوز پتانسیل زیادی برای شکوفا شدن در سال آینده وجود دارد.
