زمانی که دوچرخه به تهران آمد برخی مردم به آنهایی که دوچرخه سوار می شدند “بچه شیطان” و “تخم جن” می گفتند و معتقد بودند که راکبین از طرف شیاطین و پریان کمک میشوند چون بغیر از این کسی نمی تواند روی دو چرخ حرکت بکند و دلیلشان هم این بود که میگفتند مرکبی که اگر کسی آن را نگه ندارد، خودش نمی تواند خودش را نگه دارد چگونه میتواند یکی را هم بالای خود نشانیده راه ببرد؟!

پس اینکار ممکن نیست مگر آنکه خود ان روروئک را جنیان ساخته و راکبین آن ها نیز بچۀ جن ها و شیطان ها می‌باشند. چنانکه نخستین باری که این مرکب به تهران آورده شد دو پسر بچۀ انگلیسی با شلوارهای کوتاه در میدانِ مشق انها رابه نمایش مردم گذاشتند . پیرها و سالمندانی که به تماشایشان رفتند بسم الله و لاحول گویان و حيرت زده که گویی به تماشای غول و آل و پریزاد رفته اند باز میگشتند و آمدن دوچرخه را یکی از علائم ظهور میگفتند.

طهران قدیم؛ جعفر شهری