حاجی واشنگتن شاهکاره. خیلیا ندیدنش. توصیه میکنم همین آخر هفته ببینید. پشیمون نمیشید.
«فِکروذِکرمان شُد کسبِ آبرو. چه آبرویی؟ مملکت رو تعطیل کنید، دارالایتام دایر کنید، درستتره. مردم نانِ شب ندارند، شراب از فرانسه میآید. قحطیست. دوا نیست. مَرَض بیداد میکند. نُفوس، حقالنَفس میدهند. بارانِ رحمت، از دولتی سرِ قبلهٔ عالَم است و سیل و زلزله از معصیتِ مردم. میرغَضب بیشتر داریم تا سَلمانی. سربُریدن، از خَتنه سهلتر. چشمها خُمار از تراخُم است، چهرهها تَکیده از تریاک. اون چهارتا آبانبارِ عهدِ شاه عباس هم آبَش کرم گذاشته، مَلیجَک در گُلدانِ نُقره میشاشَد. چه انتظاری از این دودمان، با آن سَرسلسلهٔ اَخته؟ خلقِ خُدا به چه روزی افتادند از تدبیرِ ما؛ دلال، فاحشه، لوطی، یله، قاپباز، کَفزَن، رَمّال، معرکهگیر. گدایی که خودش شُغلیست. مملکت، عَنقریب، قطعهقطعه میشود.»