مهاجرت آنگلوساکسون ها از حدود 400 تا 500 بعد از میلاد
در طول دوره مهاجرت، مهاجران از اروپای قاره ای، عمدتاً از هلند، آلمان و دانمارک کنونی، پس از اینکه رومی ها استان بریتانیا را به دلیل مشکلات داخلی و تهدیدهای خارجی در سایر سرزمین ها ترک کردند، به جزایر بریتانیا مهاجرت کردند. این مهاجران عمدتاً منشأ ژرمنی غربی داشتند و شامل قبیله های ساکسون، آنگل، فریزی و یوت ها بودند که به اختصار انگلوساکسون نامیده می شوند.
انگلوساکسون ها زبان انگلیسی باستان را که ترکیبی از گویش های ژرمنی شمالغربی بود در بریتانیا مسلط کردند و زبانها و گویشهای سلتی اجدادی ولزی، کورنیش و کامبریایی را در طول قرنهای بعد به حاشیههای جزیره سوق دادند. آنها پادشاهی های آنگلوساکسونی را در سرزمین هایی که امروزه اساس انگلستان مدرن را تشکیل می دهند ایجاد کردند.

دیدگاهها