استیون جرارد اسطوره تک باشگاهی لیورپول و شاید جزو سه هافبک برتر این قرن بارها مورد توجه رئال مادرید قرار گرفت تا بتواند حداقل یک قهرمانی لیگ به ویترین افتخاراتش اضافه کند چون مشخصا با وجود منچستریونایتد و آرسنال و دوران دگرگون شده چلسی قهرمانی با لیورپول در لیگ آنهم با بازیکنانی که غیر از خودش شاید برترینشان ژابی آلونسو بود امری غیر ممکن بود اما جرارد همه پیشنهادهای رئال مادرید را رد کرد و چنین هافبکی که بازیش در حد ستارگان رئال مادرید بود و هیچ تیمی جز رئال مادرید که برترین بود لایق به خدمت گرفتن او از لیورپول نبود و او میتوانست با پیوستن به رئال مادرید جا پای زیدان در کهکشانیها بگذارد تا انتهای فوتبالش در اروپا در لیورپول ماند تا بعد بازنشستگیش یاد آن سر خوردنش مقابل چلسی بیفتد که همچون این بود نمیتواند تیمی را که ستاره برخلاف دهه های قبل کم دارد به تنهایی به دوش بکشد و همانند آن سر خوردنش بالاخره یک جایی بدون بازی کنار ستارگان لغزش خواهد داشت و از دستیابی به مهمترین جام بازخواهد ماند . در آن سو لوییز سوارز که قصد زنده کردن مهاجم نوک های دهه های گذشته لیورپول چون مایکل اوون ، رابی فاولر و ... را داشت گاز گرفتن جورجیو کیه لینی در جام جهانی برزیل به گفته خودش مانع انتقالش به رئال مادرید شد و بارسلونا دست بکار شد و برخلاف رئال مادرید بدون درنظر گرفتن حاشیه های سوارز او را به خدمت گرفت تا خلاء نوک بارسلونا بعد از جدایی ساموئل اتوئو را پر کند . با پیوستن محمد صلاح به لیورپول در فصل ۲۰۱۷/۲۰۱۸ ، بازیکنی که در تاریخ لیورپول بزرگتر از استیون جرارد و لوییز سوارز و شاید برترین بازیکن تاریخ لیورپول شد جنگ متوالی لیورپول و رئال مادرید در چمپیونزلیگ از آن موقع تا فصل پیش یعنی ۲۰۲۲/۲۰۲۳ آغاز شد و شاید در فصل بعد و فصلهای بعد هم شاهد آن جنگ باشیم البته این جنگ بر سر به خدمت گرفتن محمد صلاح توسط کهکشانی ها نیست بلکه دوئل لیورپول با رئال مادرید و انتقام رئال مادرید از لیورپول بابت فروختن سوارز به رقیبشان بارسلونا و نفروختن جرارد به آنها . البته این جنگ از دهه قبل با فروختن مایکل اوون برنده توپ طلا به رئال مادرید و تبدیل به خرید ناموفق کهکشانیها و دهه های قبلتر هم آغاز شده بود ....