توجه : مالدینی بیشتر دفاع چپ بود برای همین در لیست نیست
|
10-گائتانو شیرهآ
اهل ایتالیا و اسطورهٔ یوونتوس است که از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷۸ بازی ملی حضور داشتهاست. او در بازیهای ملیاش ۲ گل به ثمر رساند. گائتانو شیره آ آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۶ میلادی انجام داد. شیره آ مدافع برازندهای در مهارت و تواناییهای تاکتیکی بود.
با وجود اینکه بیشتر مدافعان تاکتیکهای خشن و بعضی مواقع ظالمانه را به کار میبردند، که مهمترین آنها همبازی خودش کلاودیو جنتیله بود، او به جوانمردی و اخلاق بزرگ منشانه مشهور بود.
شیره آ در طول تمام دوران حرفهای خود چه در یووه و چه در ایتالیا اخراج نشد، که احتمالاً یک رکورد جاودانه برای یک مدافع در سطح بینالمللی فوتبال در کل تاریخ خواهد بود و این گویای چیزهای زیادی در مورد اخلاق و سطح مهارت اوست. او بیشترین نقش خود را به صورت مدافع آخر و لیبرو انجام میداد، و این نقش که توسط فرانس بکن بائر آغاز شده بود را به بهترین شکل توسعه داد، او در این نقش به هنگام حمله خودش را از دفاع جدا میکرد و پتانسیل حملهای تیم خود را افزایش میداد و در اغلب گلها نقش داشت و گاهی خود تأثیر مستقیم در به ثمر رساندن گل میگذاشت همچون گل دوم در فینال جام جهانی ۸۲ و در عین حال مرکزیترین و دفاعیترین پست به هنگام دفاع بر عهدهٔ او بود که این را نیز به بهترین نحو ممکن انجام میداد.
شیره آ ۱۴ فصل برای یوونتوس بازی کرد با ۵۵۲ بازی که رکوردش بعد از ۲ دهه توسط دل پیرو شکسته شد. ۷ قهرمانی لیگ، ۲ سوپر کاپ، ۱ قهرمانی اروپا، یک یوفا، ۱ سوپرکاپ، ۱ اینترتوتو، ۱ جام در جام بهدستآورد تا یکی از ۵ بازیکن تاریخ فوتبال باشه که تمامی افتخارات باشگاهی ممکن رو کسب کردند. با تیم ملی ۷۸ بازی کرد که در جام جهانی ۸۲ قهرمان جهان شد. شمارهٔ ۶ تیم ملی ایتالیا به افتخار شیره آ بایگانی شد.
او از جمله معدود افرادی است که تمامی افتخارات را چه در عرصهٔ باشگاهی و چه ملی بهدست آوردهاست که مهمترین آنها جام جهانی ۸۲ بودهاست. در آن مسابقات انزو بیرزت در مورد بزرگی او گفت: «او یک نماد برای همهٔ فوتبال در زمینههای تکنیک، رفتار و استایل است» و متأسفانه در سن ۳۶ سالگی در اثر سانحهٔ تصادف در ۳ سپتامبر ۱۹۸۹ درگذشت.
|
|---|
|
9-الیاس فیگروئا
زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۴۶) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی بود. از باشگاههایی که در آن بازی کردهاست میتوان به کولو-کولو، اینترناسیونال، و پنارول اشاره کرد. وی که سابقه ۴۷ بازی و ۲ گل ملی را دارد عضو تیم ملی فوتبال شیلی در جام جهانی ۱۹۶۶، ۱۹۷۴ و ۱۹۸۲ بودهاست بازیکن سال فوتبال آمریکای جنوبی (۱۹۷۴، ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶) انتخاب شده در فیفا ۱۰۰
|
|---|
|
8-کارلس پویول
زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال سابق اسپانیایی است که در تیم فوتبال بارسلونا و تیم ملی اسپانیا بازی میکرد. وی در جریان بازی آلمان و اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰، مهمترین گل دوران فوتبالش در تیم ملی اسپانیا را وارد دروازه نویر کرد و موجب صعود تیپ ملی کشورش به دیدار نهایی شد. او کاپیتان نسل طلایی بارسلونای پپ بود و تیم قدرتمند پپ گواردیولا را رهبری میکرد. او با بارسلونا اولین ۶ گانه تاریخ را بدست آورد که تا کنون هیچ تیمی بجز بارسلونا ۲۰۰۹ و بایرنمونیخ ۲۰۲۰ در تاریخ فوتبال به همچین دستآوردی دست نیافتهاست. تمام دوران حرفه ای خود را در باشگاه بارسلونا گذراند و اصطلاحاً بازیکن تک باشگاهی به حساب میآید. وی یکی از برترین مدافعان تاریخ فوتبال است. مثلث سه نفره موفق او با سرخیو راموس و جرارد پیکه در تیم ملی اسپانیا همیشه در یاد ها خواهد ماند. در جریان جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه قرار بود به عنوان مهمان در برنامه بیست هجده به تهیهکنندگی عادل فردوسی پور در جریان بازی ایران و اسپانیا حضور یابد؛ اما این اتفاق به دلیل مدل موی او رخ نداد و فردوسیپور در برنامه آن روز به نشانه اعتراض نیامد و محمدرضا احمدی به تنهایی مجری آن قسمت از برنامه بود.
پست اصلی او مدافع وسط است، اما این توانایی را داشت که در دفاع کنار، مخصوصاً دفاع راست، بازی کند. او از اوت ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۱۴، به عنوان جانشین لوئیس انریکه وظیفهٔ کاپیتانی بارسلونا را بر عهده داشت.
سایت ترانسفر مارکت او را به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ لیگ قهرمانان اروپا معرفی کرده است. |
|---|
|
7-الساندرو نستا
زاده ۱۹ مارس ۱۹۷۶ در رم) بازیکن پیشین فوتبال اهل ایتالیا است که به عنوان مدافع برای باشگاه آ.ث میلان و لاتزیو بازی میکرد و در حال حاضر هدایت باشگاه فوتبال رجانا در سری بی را بر عهده دارد.از او به عنوان یکی از جنگنده ترین مدافعان تاریخ نیز یاد میشود.پله از او در لیست فیفا ۱۰۰ نام برده است. او بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و ۷۸ بازی برای این تیم انجام داده است. افتخارات لاتزیو نایبقهرمان سری آ ۱۹۹۵ برنده جام حذفی فوتبال ایتالیا ۱۹۹۸ نایبقهرمان لیگ اروپا ۱۹۹۸ برنده سوپر جام فوتبال ایتالیا ۱۹۹۸ نایبقهرمان سری آ ۱۹۹۹ برنده جام برندگان جام اروپا ۱۹۹۹ برنده سوپرجام اروپا سوپر جام اروپا ۱۹۹۹ برنده سری آ ۲۰۰۰ برنده جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۰ آ.ث. میلان برنده جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۳ نایبقهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا سوپر جام فوتبال ایتالیا برنده لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۳ برنده سوپرجام اروپا سوپر جام اروپا ۲۰۰۳ برنده سری آ ۲۰۰۴ برنده سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۰۴ نایبقهرمان سری آ ۲۰۰۵ نایبقهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۵ برنده لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۷ برنده سوپرجام اروپا سوپر جام اروپا ۲۰۰۷ برنده جام باشگاههای فوتبال جهان فینال جام باشگاههای جهان ۲۰۰۷ برنده سری آ ۲۰۱۱ برنده سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۱۱ نایبقهرمان سری آ ۲۰۱۲ Montreal برنده Canadian Championship ۲۰۱۳ ایتالیا برنده UEFA U-۲۱ Championship ۱۹۹۶ نایبقهرمان جام ملتهای اروپا فینال جام ملتهای اروپا ۲۰۰۰ برنده جام جهانی فوتبال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ |
|---|
|
6-فابیو کاناوارو
زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. کاناوارو یکی از بهترین مدافعان در تاریخ فوتبال برشمرده میشود که در سال ۲۰۰۶ به عنوان اولین مدافع تمام ادوار فوتبال به عنوان بازیکن سال فوتبال جهان انتخاب شد. افتخارات دوران بازیکنی:توپ طلا ۲۰۰۶
پارما ویرایش لیگ اروپا: ۱۹۹۸–۱۹۹۹ کوپا ایتالیا: ۱۹۹۸–۱۹۹۹، ۲۰۰۱–۲۰۰۲، سوپرجام فوتبال ایتالیا: ۱۹۹۹ رئال مادرید ویرایش لالیگا: ۲۰۰۶–۲۰۰۷، ۲۰۰۷–۲۰۰۸ ایتالیا ویرایش جام جهانی: ۲۰۰۶ گوانگژو ویرایش لیگ فوتبال چین: (۲بار)
|
|---|
|
5-فرانکو بارزی
(زاده ۸ مه ۱۹۶۰)، مدافع بازنشستهٔ فوتبال اهل ایتالیا و از برجستهترین بازیکنان تاریخ باشگاه میلان میباشد. بعد از پائولو مالدینی بیشترین بازی را برای تیم میلان انجام دادهاست و به عنوان کاپیتان، موفق به کسب پنج اسکودتو شده و همچنین سه بار جام باشگاههای اروپا را بالای سر بردهاست. بارزی همچنین یکی از اعضای ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ بود و موفق شد همراه ایتالیا قهرمان جهان بشود. او در آخرین بازی ملیاش، در فینال جام جهانی ۱۹۹۴، در مقابل برزیل اولین ضربه پنالتی تیمش را از دست داد.[۲] او در جام جهانی ۱۹۹۴ در حالیکه بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایتالیا را بر بازو داشت، در مرحله گروهی بازیها دچار مصدومیت شد، اما با صعود ایتالیا، به دیدار نهایی رقابتها، در این دیدار حضور داشت و با رهبری خط دفاع ایتالیا، ۱۲۰ دقیقه زوج خط حمله برزیل روماریو و ببتو را در گلزنی ناکام گذاشت. بارزی در ضربات پنالتی، به عنوان اولین پنالتیزن ایتالیا معرفی شد و آخرین ضربه خود برای تیم ملی کشورش را، به بالای دروازه کلودیو تافارل دروازهبان برزیل فرستاد. او پس از کسب نائب قهرمانی جام جهانی به همراه ایتالیا، از بازیهای ملی خداحافظی کرد. بارزی تا سال ۱۹۹۷ در باشگاه میلان حضور داشت و در پایان فصل ۹۷–۱۹۹۶ کفشهای خود را آویخت. افتخارات ایتالیا جام جهانی مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۲ مدال برنز – جایگاه سوم ۱۹۹۰ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۴ میلان جام باشگاههای اروپا مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۹ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۰ لیگ قهرمانان اروپا مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۳ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۴ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۵ جام بین قارهای مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۹ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۰ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۳ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۴ سوپرجام اروپا مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۹ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۰ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۳ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۴ جام میتروپا مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۲ سری آ مدال طلا – جایگاه اول ۷۹–۱۹۷۸ مدال طلا – جایگاه اول ۸۸–۱۹۸۷ مدال نقره – جایگاه دوم ۹۰–۱۹۸۹ مدال نقره – جایگاه دوم ۹۱–۱۹۹۰ مدال طلا – جایگاه اول ۹۲–۱۹۹۱ مدال طلا – جایگاه اول ۹۳–۱۹۹۲ مدال طلا – جایگاه اول ۹۴–۱۹۹۳ مدال طلا – جایگاه اول ۹۶–۱۹۹۵ سری بی مدال طلا – جایگاه اول ۸۱–۱۹۸۰ مدال طلا – جایگاه اول ۸۳–۱۹۸۲ کوپا ایتالیا مدال نقره – جایگاه دوم ۸۵–۱۹۸۴ مدال نقره – جایگاه دوم ۹۰–۱۹۸۹ سوپرکوپا ایتالیانا مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۸۸ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۲ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۳ مدال طلا – جایگاه اول ۱۹۹۴ مدال نقره – جایگاه دوم ۱۹۹۶ |
|---|
|
4- سرجیو راموس
زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۸۶)، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه سویا بازی میکند. او پیش از آن به مدت ۱۶ فصل پیاپی برای رئال مادرید بازی کرد که ۶ فصل از آن را کاپیتان این باشگاه بود. راموس به عنوان بهترین مدافع میانی جهان در نسل خود و یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال بهشمار میرود. او که با شیوهٔ بازی پرخاشگرانه شناخته شد، همواره علاوهبر مهارتهای لازم برای یک مدافع، دارای توانایی بالای گلزنی و پاسکاری نیز بودهاست.او در هر دو پست مدافع میانی و مدافع کناری بازی میکند.
سرخیو راموس ابتدا در باشگاه جوانان سویا رشد کرد و به عضویت تیم بزرگسالان این باشگاه درآمد. او در سال ۲۰۰۵ با قراردادی به ارزش۵۶ میلیون یورو از باشگاه سویا به رئال مادرید انتقال یافت. او پس از مدتی یکی از بازیکنان تأثیرگذار و کاپیتان رئال مادرید شد و توانست با رئال ۲۲ قهرمانی شامل چهار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و پنج قهرمانی در لالیگا را به دست آورد.[۵] راموس همچنین یکی از بهترین گلزنان تاریخ لالیگا در پست مدافع و از بازیکنان کلیدی رئال در رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا شد، به گونهای که پس از هر دوره قهرمانی رئال، توسط یوفا در ترکیب برگزیده لیگ قهرمانان قرار گرفت. وی در سال ۲۰۲۱ با اتمام قراردادش از این باشگاه جدا شد و به پاری سن ژرمن پیوست.
راموس در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ به عنوان مدافع سال اروپا برگزیده شد و نیز از فصل ۱۲–۲۰۱۱ تا فصل ۱۷–۲۰۱۶ پنج بار متوالی بهترین مدافع فصل لالیگا شد. او همچنین از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۹، ده بار در ترکیب برگزیده سال فوتبال جهان به انتخاب فیفا و هشت بار نیز در تیم سال اروپا به انتخاب یوفا قرار گرفتهاست که در میان مدافعان جهان، رکورد بهشمار میرود. او با درخشش در جام باشگاههای فوتبال جهان سال ۲۰۱۴ با باشگاه فوتبال رئال مادرید به قهرمانی رسید و توپ زرین بهترین بازیکن جام باشگاههای جهان را از آن خود کرد.
در رده ملی راموس از سال ۲۰۰۵ و درحالیکه تنها ۱۹ سال سن داشت، برای تیم ملی فوتبال اسپانیا به بازی رفت و از آن موقع تا زمان خداحافظی از تیم ملی در ۲۰۲۳ در ۱۸۰ بازی ملی به رقابت پرداخت که رکورد بیشترین بازی ملی در اسپانیا را در اختیار دارد. او از سال ۲۰۱۶ کاپیتان اسپانیا بود و با این تیم در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ و جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به قهرمانی رسید. راموس در جام جهانی ۲۰۱۰، به عنوان یکی از بازیکنان برگزیده جام در تیم برگزیده جام جهانی بود.
رئال مادرید[ لا لیگا (۵): ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۷–۲۰۱۶، ۲۰–۲۰۱۹ نایبقهرمان: ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۲۱–۲۰۲۰ کوپا دل ری (۲): ۱۱–۲۰۱۰، ۱۴–۲۰۱۳ نایبقهرمان: ۱۳–۲۰۱۲ سوپرجام اسپانیا (۴): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ نایبقهرمان: ۲۰۰۷، ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ لیگ قهرمانان اروپا (۴): ۱۴–۲۰۱۳، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷ سوپرجام اروپا (۳): ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ نایبقهرمان: ۲۰۱۸ جام باشگاههای جهان (۴): ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ جام بینالمللی قهرمانان: ۲۰۱۳ پاری سن ژرمن لیگ ۱: ۲۲–۲۰۲۱ سوپر جام فرانسه: ۲۲–۲۰۲۱
پاری سن ژرمن لیگ ۱: ۲۲–۲۰۲۱ سوپر جام فرانسه: ۲۲–۲۰۲۱ ملی زیر ۱۹ سال اسپانیا جام ملتهای اروپا زیر ۱۹ سال: ۲۰۰۴ اسپانیا جام جهانی: ۲۰۱۰ جام ملتهای اروپا (۲): ۲۰۰۸،۲۰۱۲ جام کنفدراسیونها: ۲۰۰۹ (سوم)،] ۲۰۱۳ (نایبقهرمان
فردی بهترین مدافع لالیگا ۱۲–۲۰۱۱،] ۱۳–۲۰۱۲،] ۱۴–۲۰۱۳،۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۲۰–۲۰۱۹ بهترین مدافع سال اروپا (۲): ۲۰۱۷،۲۰۱۸[ برنده توپ زرین بهترین بازیکن جام باشگاههای جهان: ۲۰۱۴ بهترین گلزن جام باشگاههای جهان: 2014 ترکیب برگزیده سال جهان فیفپرو (۱۱): ۲۰۰۸، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ تیم برگزیده سال اروپا (۹): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۰[ تیم نهایی سال اروپا: ۲۰۲۰ تیم رؤیایی جام جهانی فوتبال: ۲۰۱۰[ تیم برگزیده لیگ قهرمانان اروپا (۴): ۱۴–۲۰۱۳،[ ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶،[۱۳۸] ۱۸–۲۰۱۷[ تیم برگزیده جام ملتهای اروپا: ۲۰۱۲ تیم برگزیده لالیگا (۳): ۱۶–۲۰۱۵،[۱۴۱] ۱۷–۲۰۱۶،[۱۴۲] ۲۰–۲۰۱۹[۱ تیم برگزیده جام کنفدراسیونها: ۲۰۱۳[ تیم برگزیده فصل اروپا اسپورت مدیا (۴): ۰۸–۲۰۰۷، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۷–۲۰۱۶ تیم برگزیده سال فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال (۳): ۲۰۱۷،[۱۴۶] ۲۰۱۸،[۱۴۷] ۲۰۱۹[ تیم برگزیده دههٔ ۲۰۱۰ جهان فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱ تیم برگزیده دههٔ ۲۰۱۰ اروپا فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱ گلزنترین مدافع دههٔ ۲۰۱۰ جهان به انتخاب فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱ گلزنترین مدافع دههٔ ۲۰۱۰ اروپا به انتخاب فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱ تیم برگزیده سال مجله لکیپ: ۲۰۲۰ جایزهٔ لوئیز آراگونز بهترین بازیکن سال اسپانیا: ۲۰۱۶[ جایزه گلوب ساکر بهترین مدافع تاریخ: ۲۰۲۲[ عضو ۱۱ اسطورهٔ تاریخ فوتبال روزنامهٔ آس: ۲۰۲۱ جایزه دون بالون بیشترین پیشرفت در لالیگا: ۰۶–۲۰۰۵ |
|---|
|
3-دانیل پاسارلا
زاده ۲۵ مهٔ ۱۹۵۳ (۷۰ سال) بازیکن فوتبال حرفهای بازنشسته و سرمربی سابق تیمهای ملی فوتبال آرژانتین و اروگوئه است. وی کاپیتان تیم ملی آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۱۹۷۸ و سرمربی این تیم در جام جهانی ۱۹۹۸ بود. پاسارلا در حال حاضر مدیر باشگاه ریورپلاته آرژانتین میباشد. دانیل پاسارلا یکی از مقتدرترین مدافعان تاریخ جام جهانی محسوب می شود. او برای هر تیمی یک هدایت کننده کامل محسوب می شد و از همان سال های اول بازی، کاپیتانی تیم ملی و باشگاهی که در آن بازی می کرد را به عهده داشت. وی با وجود قد ۱۷۴ سانتیمتری خیلی خوب سر می زد و بیشترگل هایی را که به ثمر رساند با ضربه سر بود.تعداد گل هایی که او به عنوان یک مدافع زده در نوع خود منحصر به فرد بوده است. دانیل در ۲۹۸ بازی که در لیگ آرژانتین انجام داد، ۹۹ گل به ثمر رساند. این روند بعد از رفتن او به ایتالیا نیز ادامه داشت.پاسارلا در جام جهانی ۱۹۷۸ که در کشورش برگزار شد به عنوان کاپیتان، تیم ملی آرژانتین را همراهی کرد و توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد. عنوان «کاپیتان بزرگ» لقبی بود که پاسارلا به راستی لیاقت آن را داشت.در جام جهانی ،۱۹۸۲ آرژانتین نتوانست به مرحله نیمه نهایی برسد و حتی گل پاسارلا به ایتالیا کاری از پیش نبرد. دانیل در مقدماتی جام ۱۹۸۶ با وجود داشتن ۳۳ سال سن همراه تیم آرژانتین بود اما به علت مصدومیت مرحله نهایی جام جهانی را از دست داد. او در سال ۱۹۸۹ در حالی که در باشگاه محبوب خود ریورپلاته بازی می کرد، از فوتبال کناره گیری کرد. در سال ۱۹۹۴ به سمت مربیگری تیم ملی آرژانتین منصوب شد اما پس از ناکامی آرژانتین در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی، از این سمتکناره گیری کرد. |
|---|
|
2- سر بابی مور
زاده ۱۲ آوریل ۱۹۴۱ – درگذشته ۲۴ فوریه ۱۹۹۳)، بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود. وی به مدت بیش از ۱۰ سال کاپیتانی تیم فوتبال باشگاهی وستهام یونایتد را برعهده داشت و تیم ملی فوتبال انگلستان در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ با کاپیتانی وی به قهرمانی جهان رسید. وی با انجام ۱۰۸ بازی ملی برای تیم فوتبال انگلستان، تا سال ۱۹۷۳ و خداحافظی از فوتبال ملی، رکورددار تعداد بازی ملی بود. کاپیتان افسانه ای انگلستان بابی مور در جام جهانی 1966 رهبری تیمش را بر عهده داشت و با همراهی دیگر ستاره فوتبال انگلستان، بابی چارلتون، موفق به فتح جام شد. عصر ایران ورزشی، عباس خادم الحسینی - بدون شک بابی مور یکی از بزرگترین مدافعان فوتبال جهان بود.
بابی مور در 12 آوریل سال 1941 در بارکینگ انگلستان چشم به جهان گشود . در سال 1958 با عضویت در تیم وستهام رسماً فوتبال حرفه ای خود را آغاز نمود . پس از درخشش در این تیم ، در سال 1962 برای نخستین بار پیراهن تیم ملی انگلستان را بر تن کرد و در جام جهانی 1962 نیز شرکت کرد و در تمامی بازی های تیم خود به طور ثابت به میدان رفت .
در 25 سالگی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بست و به مدت یک دهه آن را بر بازوی خود داشت. او در تیم ملی 108 بازی انجام داد و 2 گل ملی را در کارنامه خود ثبت نمود . او با بازی های خوبی که از خود به نمایش گذاشت توانست در سال 1964 عنوان مرد سال فوتبال انگلیس را کسب کند.
از دیگر افتخارات بابی مور به عنوان بازیکن، قهرمانی به همراه تیم ملی کشورش در جام جهانی 1966 بود. مور در جام جهانی 1966 رهبری تیمش را بر عهده داشت و با همراهی دیگر ستاره فوتبال انگلستان، بابی چارلتون، موفق به فتح جام شد.
در آن جام انگلستان پس از پیروزی 2 بر 1 در برابر پرتغال اوزه بیو در نیمه نهایی، موفق شد که آلمان را نیز در ورزشگاه ویمبلی با نتیجه 4 بر 2 شکست دهد تا بابی مور جام قهرمانی را از ملکه انگلستان دریافت کند.
مور در جام جهانی 1970 نیز کاپیتان تیم انگلستان بود. مور و یارانش در آن جام بازیهای خوبی از خود به نمایش گذاشتند اما پس از صعود به مرحله یک چهارم نهایی، با شکست 1 بر 0 در برابر برزیل پله، از جام حذف شدند و نتوانستند از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند.
بابی مور علاوه بر موفقیتهای ورزشی، شخصیتی والا و قابل احترام داشت. منش او به گونه ای بود که تمامی انگلسی ها او را به عنوان یک رهبر واقعی در تیم فوتبال کشور خود می شناختند. مور در انگلستان یک جنتلمن واقعی محسوب می شد و هم از این رو ملکه انگلستان لقب " سر " را به بابی مور اعطا کرد.
مور در سال 1973 در دیدار دوستانه بین انگلیس و ایتالیا از فوتبال ملی خداحافظی کرد . او پس از چندین سال حضور در تیم وستهام در سال 1974 به تیم فولهام پیوست و مدتی را نیز در این تیم سپری کرد.
بابی مور در سال 1977 به طور کامل از دنیای فوتبال کناره گیری کرد و بازنشسته شد. او همچنین مربیگری را نیز تجربه کرد اما نتوانست با تیم"ساوت اند" موفقیت های دوران بازی خود را تکرار کند.
سر بابی مور سر انجام در سال 1993 و در سن 52 سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
به جرأت می توان گفت او جزو پر افتخار ترین بازیکنان تاریخ انگلستان و جهان بود و هنوز عقیده بسیاری از علاقه مندان به فوتبال در انگلستان این است که او بهترین بازیکن تاریخ فوتبال این کشور است. همچنین او جزو 52 بازیکن طلایی یوفا، که از هر کشور یک بازیکن در این لیست قرار دارد، می باشد.
مجسمه مور را به منظور بزرگداشت وی در ورزشگاه ویمبلی لندن نصب کرده اند.
باشگاه وستهام نیز در تصمیمی برای ادای احترام به بازیکن افسانه ای خود، پیراهن شماره 6 را، که بابی مور در دوران حضورش در وستهام به تن می کرد، جاودانه کرد و دیگر به یاد وی هیچ بازیکنی در این باشگاه پیراهن شماره 6 را به تن نخواهد کرد.
|
|---|
|
1- فرانتس بکنباوئر
متولد (۱۱ سپتامبر ۱۹۴۵ – ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال، مربی، رئیس فدراسیون، و مدیر باشگاه اهل آلمان بود. او با لقب قیصر (به آلمانی:Kaiser) شناخته شد. بکنباوئر این لقب را مدیون تواناییهایی است که برای فوتبال آلمان انجام دادهاست. بکنباوئر از بهترین بازیکنان، بهترین مدافع، و موفقترین مدیران فوتبال جهان به شمار میرود.
همچنین او به همراه دیدیهدشان و ماریوزاگالو تنها کسانی هستند که هم بهعنوان بازیکن و هم بهعنوان سرمربی قهرمان جام جهانی شدهاند. فرانتس بکنباوئر در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۵ در مونیخ زاده شد. او در سال ۱۹۵۴ هنگامی که نُه سال داشت، فوتبال حرفهای را در باشگاه «اس سی مونیخ» آغاز کرد. در سال ۱۹۵۸ به تیم باشگاه فوتبال بایرن مونیخ رفت که در آن زمان دومین باشگاه بزرگ شهر مونیخ بود.
بکنباوئر نخستین بازی خود برای تیم ملی آلمان را در ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۵ انجام داد و نخستین بازی جام جهانی او در جام جهانی سال ۱۹۶۶ بود.
فرانتس بکنباوئر در سال ۱۹۶۶ برای نخستین بار با باشگاه بایرنمونیخ قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان شد. این باشگاه در سال ۱۹۶۷ نیز موفق به کسب همین عنوان شد و در همین سال جام باشگاههای برتر اروپا را نیز بهدست آورد.
بکنباوئر در سال ۱۹۷۱ کاپیتان تیم ملی آلمان غربی شد. سال ۱۹۷۲ آلمان برندهٔ جام ملتهای اروپا شد. سال ۱۹۷۴ بکنباوئر به همراه تیم ملی آلمان غربی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ را بدست آورد.[
بکنباوئر در سال ۱۹۷۷ بایرن مونیخ و همچنین تیم ملی را ترک کرد و به بازی در باشگاه نیویورک کاسموس در جام قهرمانی آمریکای شمالی پرداخت. او بین سالهای ۱۹۸۰–۱۹۸۲ نیز در هامبورگر اسفاو بازی میکرد.[
فرانتس بکنباوئر در سال ۱۹۸۳ از فوتبال بازنشسته شد و یک سال پس از آن بدون این که تجربه مربیگری داشته باشد به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان غربی انتخاب شد. او بین سالهای ۱۹۸۴–۱۹۹۰ سرمربی تیم ملی آلمان بود. او در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ همین سمت را در باشگاه بایرنمونیخ بهدست آورد.
فرانس بکنباوئر تدارکدهنده و همچنین تهیهکنندهٔ اساسیِ بازیها در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ بهشمار میآید. مؤسسهٔ خیریهای نیز به نام او و از طرف خودش، به منظور کمک به معلولان و سایر محتاجان تأسیس شدهاست. بکنباوئر در ۷ ژانویه ۲۰۲۴ در سن ۷۸ سالگی درگذشت افتخارات مرد سال فوتبال آلمان: ۱۹۶۶٬۱۹۶۸٬۱۹۷۴٬۱۹۷۶ مرد سال فوتبال اروپا: ۱۹۷۲٬۱۹۷۶ جوانترین بازیکن جام جهانی ۱۹۶۶ باشگاهی ویرایش بایرن مونیخ بوندسلیگا قهرمان در سالهای: ۱۹۶۸٬۱۹۷۱٬۱۹۷۲٬۱۹۷۳٬۱۹۷۴
جام حذفی قهرمان در سالهای: ۱۹۷۳٬۱۹۷۴٬۱۹۷۵٬۱۹۷۶
لیگ قهرمانان اروپا قهرمان در سالهای: ۱۹۷۴٬۱۹۷۵٬۱۹۷۶
جام باشگاهای جهان: ۱۹۷۶ تیم ملی فوتبال آلمان ویرایش جام جهانی فوتبال قهرمان جهان ۱۹۷۴ نائب قهرمان جهان ۱۹۶۶ سوم جهان ۱۹۷۰ جام ملتهای اروپا قهرمان اروپا ۱۹۷۲ نائب قهرمان ۱۹۷۶ بهعنوان سرمربی ویرایش جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ قهرمان جهان ۱۹۸۶ نائب قهرمان جهان بوندس لیگا ۱۹۹۳–۱۹۹۴ قهرمان جام اتحادیه اروپا ۱۹۹۶ قهرمان جام یوفا
|
|---|
