۱۰ وینگر راست برتر تاریخ

10-هلموت ران

معروف به «رئیس» بازیکن اهل آلمان است که گل پیروزی پخش تیم ملی فوتبال آلمان را درفینال جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ به ثمر رساند.

راست تیم ملی آلمان بود و 40 بازی برای ان انجام داد و 21 گل هم به ثمر رساند . او در دوران بازیگری درسال 1953 همراه با تیم روت- وایس اسن قهرمان جام حذفی آلمان شد و با همین تیم در سال 1955 جام قهرمانی باشگاه ها را فتح کرد . هلموت ران که فوتبال آلمان به او "باس" به معنای "رییس " لقب داده است در سال 1965 به دنبال ناراحتی زانو، با دنیای بازیگری فوتبال خداحافظی کرد . به مناسبت درگذشت ران، فرانتس بکن باوئر چهره آشنا و برجسته فوتبال آلمان پیام تسلیت فرستاد و "باس" را فردی که کمک کرد تا یکی از موفقیتهای تاریخ فوتبال آلمان محقق شود ، یاد کرد . بکن باوئر همچینن در توصیف از مقام هلموت ران وی را یکی از آخرین ستارگان نسل گذشته فوتبال آلمان توصیف کرد و گفت : (بعد از نسل ران ) آلمان دوباره ارزشهای واقعی خود را شناخت و دوباره در فوتبال جهان درخشید. از نسل هم دوره ای ها و هم تیمی های هلموت ران در تیم آلمان در جام جهانی 1954 امروز تنها سه تن شامل هورشت اکل ، اوتمار والتر و هانس شفر در قید حیات هستند. تیم آلمان در دیدار فینال مسابقات جام جهانی 1954، با نتیجه 3 بر 2 به پیروزی رسید . گلهای دوم و سوم آلمان را هلموت ران به ثمررساند. مربی تیم آلمان در این دیدار سپ هربرگر بود . بعد از سرنگونی حکومت ترور و وحشت نازیها در آلمان و جنک افروزیهای این رژیم در سطح جهان که بین سالهای 1933 تا 1945 در آلمان بر سر قدرت بود، آلمان از صحنه بین المللی مطرود ماند و فوتبال ان هم به تبع از صحنه بین الملل دور بود . اما موفقیت و قهرمانی تیم این کشور در مسابقات جام جهانی 1954 که در برن سوییس انجام شد ، باردیگر فوتبال آلمان را در قله جهان قرار داد. به دنبال این افتخار ، سپ هربرگر در سخنانی گفت : " ما دوباره برای خود کسی هستیم" . همین سخن را بکن باوئر در تجلیل از مقام هلموت ران تکرار کرد. 

9- آرین روبن

زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۸۴ بازیکن فوتبال بازنشسته اهل هلند است. او در تورنمنت‌هایی همچون یورو ۲۰۰۴، جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، یورو ۲۰۰۸ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰، یورو ۲۰۱۲ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ حضور داشت. روبن فوتبال خود را از سنین کودکی آغاز کرد و توانایی‌های وی در کنترل توپ و تکنیک بالا، او را به یک بازیکن ارزشمند تبدیل کرد، و همین زمینه‌ای بود تا روبن مورد توجه بسیاری از تیم‌های باشگاهی قرار بگیرد. وی در سال ۱۹۸۹ به باشگاه فوتبال شهر خود، بدوم پیوست، سپس در سال ۱۹۹۶ به باشگاه خرونینگن رفت و توانایی خود را با پای چپ در سمت راست زمین نشان داد.

از وی به عنوان یکی از تکنیکی ترین وبهترین وینگرهای فوتبال هلند و اروپا یاد میشود که با درخشش خود در تیم بایرن مونیخ و تیم ملی هلند توانست محبوبیت چشمگیری در بین علاقه مندان فوتبال بدست اورد

پس از ناکامی تیمش در راهیابی به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، از بازی‌های ملی خداحافظی کرد. در این ۱۴ سال، او در ۹۶ دیداری که برای لاله‌های نارنجی انجام داد، ۳۷ گل زد و ۲۹ پاس گل داد؛ و پس از پایان بازی با سوئد، در گفتگوی کوتاهی با خبرنگاران گفت که اکنون زمان خوبی است تا فرصت به جوانان داده شود

افتخارات

آیندهوون

قهرمان اردیویسه: ۲۰۰۳

قهرمان سوپرکاپ هلند: ۲۰۰۳، ۲۰۰۴

چلسی

قهرمان لیگ برتر انگلیس: ۲۰۰۵، ۲۰۰۶

قهرمان جام حذفی انگلیس: ۲۰۰۷

قهرمان جام اتحادیه انگلیس: ۲۰۰۵، ۲۰۰۷

قهرمان سوپرکاپ انگلیس: ۲۰۰۵، ۲۰۰۶

رئال مادرید

قهرمان لالیگا: ۲۰۰۸

قهرمان سوپرکاپ اسپانیا: ۲۰۰۹

بایرن مونیخ

قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۱۳

قهرمان بوندسلیگا: ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹

قهرمان دی.اف.بی. پوکال: ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۹

قهرمان سوپرکاپ آلمان: ۲۰۱۱، ۲۰۱۳، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹

قهرمان سوپرکاپ یوفا: ۲۰۱۳

قهرمان جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۱۳

هلند

نایب قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۰

سومی جام جهانی ۲۰۱۴

8- دیوید بکهام

زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۷۵) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان و مدیر عامل کنونی باشگاه فوتبال اینتر میامی است. وی همچنین مالک ۱۰ درصد از سهام باشگاه سالفورد سیتی است. بکام در دوران حرفه‌ای فوتبال خود در پست هافبک برای تیم‌های باشگاهی همچون منچستر یونایتد، رئال مادرید، لس آنجلس گلکسی، آ.ث. میلان، پاری سن ژرمن و نیز تیم ملی فوتبال انگلستان بازی می‌کرد.

دیوید بکام فوتبال حرفه‌ای را از سن ۱۷ سالگی در باشگاه منچستر یونایتد شروع کرد. او به تیم اول این باشگاه آمد و تا پایان دوران حضور خود ۶ بار قهرمانی لیگ جزیره، ۲ بار قهرمانی جام حذفی انگلستان و نیز لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۹ را با منچستر کسب کرد. بکام سپس به رئال مادرید پیوست و در فصل ۰۷–۲۰۰۶ با رئال قهرمان لالیگا شد. او پس از چهار فصل حضورش در رئال مادرید به باشگاه فوتبال لس‌آنجلس گلکسی در لیگ برتر آمریکا رفت. در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ او دو فصل به آ.ث. میلان قرض داده‌شد. بکام اولین بازیکن انگلیسی است که توانسته در لیگ چهار کشور گوناگون؛ انگلستان، اسپانیا، آمریکا و فرانسه به قهرمانی برسد. بکام همچنین از سال ۱۹۹۶ درحالی‌که ۲۱ ساله بود به تیم ملی انگلستان دعوت شد و مجموعاً در ۱۱۵ بازی ملی به میدان رفت. او شش سال کاپیتان انگلیس بود و سه جام جهانی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ و نیز دو جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰، ۲۰۰۴ را تجربه کرد.

بکام در فوتبال با پاس‌ها، ضربه‌های آزاد و شوت‌های فنی و دقیق خود به موفقیت رسید که به عنوان یکی از بهترین هافبک‌ های نسل خود و تاریخ فوتبال برشمرده می‌شود. او دو بار از سوی فیفا به عنوان دومین بازیکن سال فوتبال جهان برگزیده شد و یک بار هم نامزد دریافت توپ طلای اروپا شد. در سال ۲۰۰۴ پله نام او را به عنوان یکی از بهترین بازیکنان ادوار فوتبال در لیست فیفا ۱۰۰ قرار داد. او در می ۲۰۱۳ با ۱۹ قهرمانی، پس از گذشت بیست سال از دوران حرفه‌ای خود اعلام بازنشستگی کرد.

بکام همواره یکی از پردرآمدترین فوتبالیست‌های جهان و یک مدل تبلیغاتی سودآور برای برندهای بزرگ جهان محسوب می‌شود. او هم‌اکنون به جز فوتبال در زمینه تجارت نیز فعال است. بکام از سال ۱۹۹۹ با همسرش ویکتوریا آدامز (بکام) که یکی از خوانندگان گروه مشهور اسپایس گرلز بود، زندگی می‌کند. بکام دارای ۳ پسر و ۱ دختر است.

افتخارات 

باشگاهی

منچستر یونایتد

قهرمانی لیگ جزیره انگلستان (۶): ۹۶–۱۹۹۵، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲.

قهرمانی جام حذفی (۲): ۹۹–۱۹۹۸ ،۹۶–۱۹۹۵

قهرمانی جام اتحادیه (۲): ۱۹۹۶، ۱۹۹۹.

قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۹۹–۱۹۹۸.

قهرمانی سوپر جام اروپا: ۱۹۹۹.

قهرمانی جام بین قاره‌ای: ۱۹۹۹.

قهرمانی جام حذفی جوانان: ۱۹۹۲.

رئال مادرید

قهرمانی لالیگا: ۰۷–۲۰۰۶.

قهرمانی سوپرکاپ اسپانیا: ۲۰۰۳

لس آنجلس گلکسی

قهرمانی جام ام‌ال اس: ۲۰۱۱، ۲۰۱۲

قهرمانی جام ام‌ال اس کنفرانس‌های غربی

برندگان (فصل به‌طور منظم): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱

برندگان (پلی آف): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲

پاری سن ژرمن

قهرمانی لیگ ۱: ۲۰۱۳

فردی

توپ طلای اروپا: ۱۹۹۹ (نفر دوم)

جایزه نقره بازیکن سال فوتبال جهان (۲): ۱۹۹۹، ۲۰۰۱

برترین بازیکن باشگاهی سال اروپا: ۹۹–۱۹۹۸

برترین هافبک باشگاهی سال اروپا: ۹۹–۱۹۹۸

بازیکن سال فوتبال انگلستان: ۲۰۰۳

بازیکن سال پی‌اف‌ای: ۹۷–۱۹۹۶

بیشترین پاس گل لیگ جزیره (۳): ۰۱–۲۰۰۰ ،۲۰۰۰–۱۹۹۹ ،۹۹–۱۹۹۸

بهترین بازیکن فصل رئال مادرید: ۰۶–۲۰۰۵

عضو تیم منتخب سال اروپا (۲): ۲۰۰۱، ۲۰۰۳

عضو تیم منتخب سال به انتخاب اروپا اسپورت مدیا: ۹۹–۱۹۹۸

عضو تیم منتخب فصل لیگ جزیره (۴): ۹۷–۱۹۹۶، ۹۸–۱۹۹۷، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹

عضو تیم منتخب دهه فوتبال انگلیس (۲۰۰۷–۱۹۹۷): ۲۰۰۷

شخصیت ورزشی سال به انتخاب بی‌بی‌سی: ۲۰۰۱

بهترین فوتبالیست مرد سال به انتخاب ای‌اس‌پی‌ان: ۲۰۰۴

بهترین بازیکن لیگ برتر آمریکا به انتخاب ای‌اس‌پی‌ان (۲): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲

گل برگزیده دهه لیگ جزیره: ۱۷ اوت ۱۹۹۷ (بازی منچستر با ویمبلدون)

عضو فیفا ۱۰۰: ۲۰۰۴

عضو اسطوره‌های تاریخ فوتبال به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال

7- لوئیس فیگو

(زاده ۴ نوامبر ۱۹۷۲ در آلمادا) بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال پرتغال است.

باشگاه‌هایی که فیگو در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ لیسبون، باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال اینتر میلان اشاره کرد.سبک منحصربفرد بازی فیگو، او را به یکی برترین بازیکنان تاریخ دو باشگاه بارسلونا و رئال مادرید و همچنین تیم ملی پرتغال میکند. او به همراه کریستیانو رونالدو و اوزه بیو از اسطوره های فوتبال پرتغال شناخته میشود.

در تیم‌هایی همچون اسپورتینگ، بارسلونا، رئال مادرید و اینتر میلان بازی کرده‌است.

انتقال جنجالی او در سال ۲۰۰۰ که مستقیماً از بارسلونا به رئال مادرید پیوست یکی از جنجالی‌ترین ترانسفرهای تاریخ است این انتقال که با مبلغی بالاتر از ۵۰ میلیون یورو شکل گرفت در دوران خود رکورد بازار نقل و انتقالات به حساب می‌آمد؛ که البته یک سال بعد با آمدن زین الدین زیدان از یوونتوس به رئال شکسته شد. هواداران بارسا به قدری از این انتقال خشمگین بودند که کینه خود را در اولین بازگشت او پس از این ترانسفر، به ورزشگاه نیوکمپ با پرتاب کردن سر خوک به سمت فیگو نشان دادند.

او کاپیتان تیمی بود که از آن به‌عنوان تیم طلایی تاریخ پرتغال شناخته میشود.بازیکنانی مانند په په مدافع رئال مادرید،کریستیانو رونالدو ستاره آن روزهای منچستریونایتد، دکو هافبک خوش استیل بارسلونا و همچنین فیگو در این تیم بازی می کردند. او در دوران حرفه ای خود در تیم ملی پرتغال موفق شد این تیم را به نیمه نهایی جام جهانی فوتبال و رده چهارمی جهان برساند. او در ۳۱ مه ۲۰۰۹ از فوتبال خداحافظی کرد، در دوران حرفه‌ای خود ۱۲۷ بازی ملی برای تیم پرتغال داشته‌است.

فیگو در سال ۲۰۰۱ به عنوان بازیکن برتر سال فوتبال دنیا بالاتر از اسطوره فرانسوی یعنی زیدان انتخاب شد.

او همچنین در میان ۱۰۰ بازیکن برتر تمام ادوار فیفا قرار دارد.

فیگو با وجود خداحافظی از فوتبال ولی همچنان در صحنه فوتبال حضور دارد و به عنوان یکی از مدیران ارشد باشگاه اینتر میلان فعالیت می‌کند

فیگو یک بار برای بازی دوستانه بین ستارگان بازنشسته ایران و جهان به تهران آمد. بار دیگر نیز برای قرعه کشی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ روسیه به دعوت برنامه نود به ایران آمد.

6-کوین کیگان

(زاده ۱۴ فوریه ۱۹۵۱ - آرمتورپ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل انگلستان است. وی سابقه عضویت در باشگاه لیورپول و هامبورگ و مربی‌گری در تیم ملی فوتبال انگلستان را دارد. وی برندهٔ توپ طلا در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ است.

اولین بازی رسمی خود را در ۱۷ سالگی در سال ۱۹۶۸ برای اسکانتروپ یونایتد انجام داده و در آن سال ها توجه بیل شنکلی مربی لیورپولی آن روز ها را جلب کرد و همین باعث شد وی در سال ۱۹۷۱ به آنفیلد برود . وی ۳۲۳ بازی برای لیورپول در همه رقابت ها به میدان رفته و توانسته ۱۰۰ گل بزند . 

او در سال ۱۹۷۷ پس از شش سال برای لیورپول بازی کردن به هامبورگ رفت و پردرآمدترین بازیکن کشورش شد . این بازیکن توانست لقب مایتی موش را به خود اختصاص دهد . کوین کیگان در سال ۱۹۸۰ به ساوتهمپتون رفت و در سال ۱۹۸۲ برنده جایزه های فردی مثل OBE و PFA شد . 

کوین کیگان در سال ۱۹۸۲ با امضای قرارداد برای نیوکاسل تا سال ۱۹۸۴ به میدان رفت . او در همان سال بازنشته شد و به فوتبال خود دیگر ادامه نداد . 

افتخارات ( فردی و تیمی ) : 

۲ بار توپ طلا 

۴ بار بازیکن سال 

۱ بار گلزن برتر 

۳ بار تیم منتخب لیگ آلمان 

تالار مشاهیر انگلیس 

1 بار فوتبالیست سال FWA 

1 بار فوتبالیست سال PFA

1 بار فیفا ۱۰۰ ( FIFA 100 )

2 بار ONZE D ' argent

2 بار ONZE D ' OR

لیگ قهرمانان اروپا ۱ بار 

لیگ انگلیس ۳ بار 

لیگ آلمان ۱ بار 

لیگ اروپا ۲ بار 

جام حذفی انگلستان ۱ بار 

سوپرجام انگلیس ۴ بار 

به عنوان مربی : 

لیگ ۲ انگلیس دوبار 

لیگ ۳ انگلیس یکبار 

5-جرزینیو 

اهل برزیل است که در شهر ریودو ژانیرو و در تاریخ ۲۵ دسامبر ۱۹۴۴ به دنیا آمده‌است.او یکی از بزرگان نامدار فوتبال برزیل و از اعضای تیم افسانه ای ۱۹۷۰ بود که با به ثمر رساندن ۷ گل نقشی انکار ناشدنی در قهرمانی این تیم داشت

یکی از مهم‌ترین بازیهای تاریخ فوتبال، میان تیم‌های برزیل و ایتالیا در فینال جام جهانی 1970 در ورزشگاه آزتیکا، مکزیکوسیتی ادسون ثبت شد؛ جایی که برزیل 4 بر یک ایتالیا را شکست داد و پس از جام‌های جهانی 1958 و 1962، برای سومین بار با پله قهرمان جام جهانی شد. قفل دروازه ایتالیا را پله در دقیقه 18 شکست و سپس ژرسون در دقیقه 66، جرزینیو در دقیقه 71 و کارلوس آلبرتو تورس در دقیقه 86 برای برزیل گلزنی کردند، تا بدین ترتیب تک گل روبرتو بونینسنیا در دقیقه 37 برای ایتالیا تاثیری نداشته باشد. خلاصه این بازی تاریخی را در تابناک تماشا می‌کنید.

ستاره دهه 70 فوتبال برزیل در خصوص جام جهانی 2010 آفریقا جنوبی خاطرنشان کرد: در این دوره برخلاف گذشته بازیکنان برجسته، نقش چندانی در موفقیت تیم ها نداشتند. وی افزود: فوتبال امروزه کاملا اقتصادی شده و می بینیم تیم هایی که سرمایه گذاری بهتری داشتند، در جام جهانی موفق تر بودند. جرزینیو تصریح کرد: عملکرد تیم برزیل در دو دوره اخیر جام جهانی به هیچ عنوان قابل قبول نبود زیرا مردم کشور ما تنها انتظار قهرمانی دارند.

4-استنلی ماتیوس

زادهٔ ۱ فوریه ۱۹۱۵ بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۴ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ولز انجام داد و با حضور در ۵۴ بازی ملی، در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۵۷ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال دانمارک برگزار کرد.[۴] این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۱۱ گل به ثمر برساند. او اولین برنده توپ طلای اروپا است

محبوبیت استنلی میان هواداران آنقدر زیاد بود که وقتی میخواست استوک سیتی را ترک کند، یک تظاهرات بزرگ در شهر به وجود آمد!! بیش از ۳۰۰۰ نفر در جلسه‌ای رسمی مخالفت خود را با رفتن مرد محبوب تیمشان اعلام کردند و مدتی بعد بیش از ۱۰۰۰ نفر در بیرون از زمین با پلاکاردهای مختلف از ماتیوس خواستند تا از تیم نرود.

سال ۱۹۴۵، زمانی که جنگ جهانی دوم به اتمام رسید و میادین فوتبال دوباره از سر گرفته شد، مسئولین استوک سیتی استنلی را به تیم بلکپول واگذار کردند، همان تیم و شهری که استنلی خاطرات زیادی از آن داشت. او در بلکپول هم به قدری درخشید تا در سال ۱۹۴۸، انجمن نویسندگان او را به عنوان مرد سال فوتبال انگلیس انتخاب کرد. بلکپول در همان سال با شکست ۴ بر ۲ از منچستر یونایتد نایب قهرمان جام حذفی شد. چند سال بعد استنلی توانست طعم بازی در جام جهانی را تجربه کند؛ او فقط در یک بازی برابر اسپانیا به میدان رفت که تیمش ۱ بر ۰ بازی را واگذار کرد.

ماتیوس در ۲۳ فوریه ۲۰۰۰ درگذشت. بیش از صدهزارنفر در تشییع جنازه او شرکت کردند. در بین این تعداد همه جور آدم پیدا می‌شد. پیر و جوان، زن و مرد و... مجسمه سر استنلی ماتیوس در بیرون استادیوم استوک‌سیتی ساخته شد و در زیر آن چنین عباراتی نوشته شد: «نام او سمبل بازی زیبا بود. شهرتش بی انتها و مردانگی و فروتنی‌اش تحسین برانگیز بود. او یک بازیکن جادویی بود. بازیکنی از مردم و برای مردم.» اکنون نیز روز اول فوریه در انگلستان به روز استنلی ماتیوس معروف است و «بنیاد خیریه ماتیوس» هم فعال و برای جوانان بی‌بضاعت لوازم ورزشی تهیه می‌کند. بی‌هیچ شکی نام این ستاره محبوب هیچ گاه از تاریخ ورزش بریتانیا و جهان پاک نخواهد شد.

3_ جرج بست

زاده ۲۲ مه ۱۹۴۶ – درگذشته ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵) یک بازیکن فوتبال متولد ایرلند شمالی بود که بیشتر به خاطر بازی‌هایش در تیم فوتبال منچستر یونایتد در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی معروف است، بست نزد هوادارن شیاطین سرخ محبوب است و او را به عنوان بهترین شماره ۷ و در کنار رایان گیگز ، بابی چارلتون ، وین رونی اریک کانتونا یکی از بهترین بازیکنان تاریخ باشگاه می‌دانند، بِست یکی از اولین چهره‌ها و سلبریتی‌های دنیای فوتبال است.

بازیکنی باهوش و دارای تکنیکی فوق‌العاده بود، بسیاری از کارشناسان او را به عنوان یکی از بهترین و با استعدادترین بازیکنان تاریخ فوتبال می‌شناسند. مثلث افسانه‌ای او در کنار سر بابی چارلتون و دنیس لا در خاطر هواداران فوتبال حک شده‌است، آنها در سال ۶۸ قهرمان لیگ قهرمانان (جام باشگاه‌های اروپا) شدند، بِست در همان سال توپ طلا را برنده شد.[۱] او در کتاب زندگینامه‌اش که توسط انتشارات سنچری بریتانیا به چاپ رسیده به بیان آرزویی در مورد سر الکس فرگوسن پرداخته‌است: «الکل تنها دشمنی بوده که در مواجهه با آن احساس ضعف کرده‌ام، اما اگر او سرمربی من بود می‌توانست مرا کنترل کند.»

جرج بست زمانی که در ۲۷ سالگی از فوتبال کناره گیری کرد گفت: من با استعدادی فوق العاده به دنیا آمدم که گهگاهی برایم حکم نابودکننده را داشت. همان طور که میخواستم همه را در زمین دریبل کنم میخواستم در شهر هم همین طور باشم. او اواخر عمرش که به عنوان تحلیلگر تلویزیونی کار میکرد تا سر حد تبدیل شدن به موضوع خنده مردم رفت اما او این توانایی را داشت که به خودش و مشکلاتش بخندد. او یک بار گفت: پولهای زیادی صرف الکل، پرنده ها و ماشینهای سریع کردم. بقیه زندگی ام تلف شده است.جرج بست زمانی که در فینال جام باشگاههای اروپا در سال۱۹۶۸درخشید در اوج دوران فوتبالش قرار داشت. او در یک هفته 10 هزار نامه از طرفدارانش دریافت کرد و ۳ نفر را تمام وقت استخدام کرد تا جواب نامه ها را بدهند.

2- گارینشا

) ملقب به گارینشا (زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۳۳ در پائوگرانده – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۸۳ در ریو دو ژانیرو) از بهترین بازیکنان فوتبال تاریخ برزیل است که به‌عنوان وینگر راست بازی می‌کرد. نام او را گاه در فارسی گارینچا هم نوشته‌اند. او یکی از برترین، تکنیکی‌ترین و دریبل‌زن‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ است. گارینچا نقشی حیاتی در قهرمانی تیم ملی برزیل در جام‌های جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ داشت. در جام جهانی ۱۹۶۲، زمانی که پله مصدوم شد، گارینشا با عملکرد برتر خود در طول مسابقات، برزیل را به قهرمانی در جام جهانی رساند. او همچنین نخستین بازیکنی بود که توپ طلا (بهترین بازیکن جام جهانی)، کفش طلا (گلزن برتر جام) و قهرمانی جام جهانی را در یک دوره به‌دست‌آورد. او همچنین در ترکیب تیم ستارگان جام جهانی در هر دو جام جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ حضور داشت. در سال ۱۹۹۴، او برای تیم منتخب تمام دوران جام‌های جهانی انتخاب شد. تیم برزیل هیچ‌گاه با حضور همزمان گارینشا و پله در بازی شکست نخورد.[ او در سال ۱۹۹۹، در رأی‌گیری انجام‌شده برای تعیین بازیکن قرن فیفا هفتم شد.] او همچنین عضو تیم منتخب فوتبال سدهٔ ۲۰ است و به تالار مشاهیر فوتبال برزیل راه یافته است. به‌دلیل محبوبیت بسیار زیادش در برزیل، او را Alegria do Povo (شادی مردمی) و Anjo de Pernas Tortas (فرشته‌ای با پاهای خمیده) نیز می‌نامیدند.

در سطح باشگاهی، گارینشا بیشتر دوران حرفه‌ای خود را برای تیم برزیلی بوتافوگو توپ زده است. در ورزشگاه ماراکانا، اتاق تیم میزبان به‌نام «گارینشا» شناخته می‌شود.] در شهر برازیلیا پایتخت برزیل، ورزشگاه ملی مانه گارینشا به افتخار او نام‌گذاری شده است

گارینشا در سال‌های آخر زندگی‌اش اسیر نوشیدنی‌های الکلی شد تا بسیار زود و در سن چهل و نه سالگی، بر اثر سیروز کبدی، جهان را وداع گوید.

افتخارات

فوتبال مردان

به نمایندگی از برزیل

جام جهانی فوتبال

برنده ۱۹۵۸ سوئد 

برنده ۱۹۶۲ شیلی 

کوپا آمریکا

نایب‌قهرمان ۱۹۵۷ پرو 

نایب‌قهرمان ۱۹۵۹ آرژانتین 

1- لیونل مسی

زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷) که با نام لئو مسی نیز مشهور است، بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم و به عنوان کاپیتان برای باشگاه اینتر میامی آمریکا و تیم ملی آرژانتین بازی می‌کند. او به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از برترین بازیکنان تاریخ فوتبال دانسته می‌شود.] وی تنها بازیکنی است که هشت بار برندهٔ توپ طلا و شش بار برنده کفش طلای اروپا شده‌است. او در طول دوران حرفه‌ای‌اش، بیش از ۸۰۰ گل و ۳۵۰ پاس گل] برای باشگاه و کشورش به ثمر رسانده و رکورد بیشترین تعداد گل (۶۷۲) را به عنوان بازیکن برای یک باشگاه (بارسلونا) دارد

مسی قبل از ترک بارسلونا در سال ۲۰۲۱ که تمام دوران حرفه‌ای خود را در این باشگاه گذرانده بود، ۱۰ قهرمانی لا لیگا، ۷ قهرمانی کوپا دل ری، ۷ قهرمانی سوپرجام اسپانیا، ۴ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، ۳ قهرمانی سوپرجام اروپا و ۳ قهرمانی جام باشگاه‌های جهان را در این تیم کسب کرده‌است. مسی به عنوان یک بازی‌ساز خلاق و یک گلزن حرفه‌ای، رکورد بیشترین گل در لالیگا (۴۷۴)،] بیشترین هت‌تریک در لالیگا (۳۶)] و لیگ قهرمانان اروپا (۸) و بیشترین پاس‌گل در لالیگا (۱۹۲) و کوپا آمریکا (۱۷) را در کارنامه خود دارد. او همچنین همراه با کشورش قهرمان کوپا آمریکا ۲۰۲۱، فینالیسیما ۲۰۲۲ و جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ شده‌است.

مسی در آرژانتین به دنیا آمد و بزرگ شد، در سن ۱۳ سالگی به اسپانیا نقل مکان کرد تا به بارسلونا بپیوندد. او اولین بازی خود را در سن ۱۷ سالگی در اکتبر ۲۰۰۴ در بارسلونا انجام داد. مسی جایگاه خود را به عنوان بازیکنی جدایی‌ناپذیر برای این باشگاه در فصل ۰۹–۲۰۰۸ تثبیت کرد، جایی‌که اولین سه‌گانه خود را در فوتبال اسپانیا با بارسلونا کسب کرد و اولین توپ طلایش (۲۰۰۹) را در سن ۲۲ سالگی گرفت. سه فصل موفق بعد از آن، و با کسب سه توپ طلای متوالی دیگر (۲۰۱۰، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲)، او را به اولین بازیکنی تبدیل کرد که چهار بار برنده این جایزه شده‌است. در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱، او رکورد بیشترین گل‌زده در یک فصل را در لالیگا و اروپا به ثبت رساند و در عین حال خود را به عنوان بهترین گلزن تاریخ بارسلونا معرفی کرد. در دو فصل بعدی، مسی پس از کریستیانو رونالدو (رقیب حرفه‌ای او) در جایگاه دوم توپ طلا قرار گرفت، تا اینکه به بهترین فرم خود در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ رسید، بهترین گلزن تاریخ لالیگا شد، بارسلونا را به دومین سه‌گانه تاریخی‌اش رساند و پس از آن پنجمین توپ طلا در سال ۲۰۱۵ به او اهدا شد. مسی در سال ۲۰۱۸، کاپیتانی بارسلونا را بر عهده گرفت،و در سال ۲۰۱۹ ششمین توپ طلایش را به دست آورد.او پس از جدایی از بارسلونا، در اوت ۲۰۲۱ با پاری سن ژرمن قرارداد امضا کرد و در دو فصل حضور خود در این باشگاه، دو بار قهرمان لیگ ۱ شد. مسی در ژوئیه ۲۰۲۳ به باشگاه آمریکایی اینتر میامی پیوست.

مسی در تیم ملی فوتبال آرژانتین، رکورد بیشترین بازی ملی را در اختیار دارد و همچنین بهترین گلزن تاریخ این کشور است. در سطح جوانان، او در سال ۲۰۰۵ قهرمان جام جهانی جوانان فیفا شد. سبک بازی او به عنوان یک دریبل‌زن کوتاه قامت و چپ‌پا باعث مقایسه او با هموطنش دیگو مارادونا شد که مسی را جانشین خود توصیف کرد. مسی اولین بازی خود در رده بزرگسالان را در اوت ۲۰۰۵ انجام داد؛ سپس جوان‌ترین آرژانتینی شد که در جام جهانی فوتبال (۲۰۰۶) بازی و گلزنی کرد و پس از آن به فینال کوپا آمریکا ۲۰۰۷ رسید و به عنوان بهترین بازیکن جوان مسابقات انتخاب شد. وی سپس مدال طلای المپیک در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ را کسب نمود. به عنوان کاپیتان تیم ملی از اوت ۲۰۱۱، او آرژانتین را تا رسیدن به سه فینال متوالی هدایت کرد: جام جهانی ۲۰۱۴، و کوپا آمریکاهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، اما آرژانتین در هر سه فینال شکست خورد. مسی که برخلاف عملکردش در رده باشگاهی، تا مدت‌ها در رده ملی با تیم ملی کشورش ناکام بود، در نهایت توانست به قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۲۱ دست یابد و این موفقیت باعث شد تا او در سال ۲۰۲۱ به رکورد ۷ توپ طلا برسد. در سال ۲۰۲۲، او آرژانتین را تا قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ هدایت کرد. مسی هفت گل از جمله دو گل در فینال به ثمر رساند، برای دومین بار برنده توپ طلای جام‌جهانی شد و با ۲۶ بازی، رکورد بیشترین تعداد بازی در تاریخ جام‌جهانی را شکست.

مسی از سال ۲۰۰۶ با شرکت آدیداس قرارداد دارد. طبق گزارش فرانس فوتبال، او بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ به مدت پنج سال از شش سال، پردرآمدترین فوتبالیست جهان بود و در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲ توسط مجلهٔ فوربز پردرآمدترین ورزشکار جهان شناخته شد. او در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۲۳ در میان ۱۰۰ فرد تأثیرگذار مجله تایم در جهان قرار داشت. مسی در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳، جایزه لوریوس بهترین ورزشکار مرد سال را دریافت کرد که اولین فوتبالیست و اولین ورزشکار برنده این جایزه از یک ورزش تیمی است. او دومین فوتبالیستی است که درآمدش از ۱ میلیارد دلار فراتر رفته‌است.

باشگاهی

بارسلونا

لالیگا (۱۰ قهرمانی): ۲۰۰۴/۵، ۲۰۰۵/۶، ۲۰۰۸/۹، ۲۰۰۹/۱۰، ۲۰۱۰/۱۱، ۲۰۱۲/۱۳، ۲۰۱۴/۱۵، ۲۰۱۵/۱۶، ۲۰۱۷/۱۸، ۲۰۱۸/۱۹

کوپا دل ری (۷ قهرمانی): ۲۰۰۸/۹، ۲۰۱۱/۱۲، ۲۰۱۴/۱۵، ۲۰۱۵/۱۶، ۲۰۱۶/۱۷، ۲۰۱۸/۱۹، ۲۰۲۱/۲۰۲۰

سوپرجام اسپانیا (۷ قهرمانی): ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸

لیگ قهرمانان اروپا (۴ قهرمانی): ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۵–۲۰۱۴

سوپرجام اروپا (۳ قهرمانی): ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵

جام باشگاه‌های فوتبال جهان (۳ قهرمانی): ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵

پاری سن-ژرمن

لیگ ۱ (۲ قهرمانی): ۲۲–۲۰۲۱، ۲۳–۲۰۲۲

سوپرجام فرانسه (۱ قهرمانی): ۲۰۲۲

اینتر میامی

جام لیگ‌ها (۱ قهرمانی): ۲۰۲۳

ملی

آرژانتین

جام جهانی فوتبال (۱ قهرمانی): ۲۰۲۲

جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال (۱ قهرمانی): ۲۰۰۵

بازی‌های المپیک تابستانی (۱ قهرمانی): ۲۰۰۸

کوپا آمریکا: (۱ قهرمانی): ۲۰۲۱

فینالیسیما (۱ قهرمانی): ۲۰۲۲

شخصی

فردی

فردی

توپ طلا یا توپ طلای فیفا: ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱، ۲۰۲۳

بازیکن سال فوتبال جهان (جایزه سابق): ۲۰۰۹

بهترین بازیکن مرد فیفا: ۲۰۱۹،۲۰۲۲،۲۰۲۳

کفش طلای اروپا: ۱۰–۲۰۰۹، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸

توپ طلای جام جهانی فوتبال: ۲۰۱۴، ۲۰۲۲

کفش نقره‌ای جام جهانی فوتبال: ۲۰۲۲

توپ طلای جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۰۹، ۲۰۱۱

آقای گل جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۱۱

توپ طلای جام جهانی زیر ۲۰ سال فیفا: ۲۰۰۵

کفش طلای جام جهانی زیر ۲۰ سال فیفا: ۲۰۰۵

بهترین بازیکن فینالیسیما: ۲۰۲۲

بهترین بازیکن کوپا آمریکا: ۲۰۱۵، ۲۰۲۱

آقای گل کوپا آمریکا: ۲۰۲۱

آقای گل لیگ قهرمانان اروپا: ۰۹–۲۰۰۸، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۹–۲۰۱۸]

بهترین بازیکن لا لیگا: ۰۹–۲۰۰۸، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸

جایزه پیچیچی: ۱۰–۲۰۰۹، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۱–۲۰۲۰

جایزه جهانی لوریوس برای ورزشکار مرد سال: ۲۰۲۰، ۲۰۲۳[

بازیکن سال فوتبال آرژانتین: ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰، ۲۰۲۱، ۲۰۲۲

بهترین بازیساز سال جهان از دید فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۲]

بهترین بازیکن باشگاهی سال یوفا: ۲۰۰۹

بهترین بازیکن مرد سال یوفا: ۲۰۱۱، ۲۰۱۵

بهترین گل فصل یوفا: ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۳–۲۰۲۲

بهترین فوروارد سال یوفا: ۲۰۰۹، ۲۰۱۹