طرفداری | گری نویل پس از شکست چلسی مقابل لیورپول در فینال لیگ کاپ عبارت «تیم یک میلیارد پوندی بازنده» را به کار برد. ابعاد هزینههای عجیب چلسی بیش از این حرفها است.
به گزارش اتلتیک؛ عملکرد ضعیف چلسی در زمین، همواره با کنایه یا خوشحالی همراه با اشاره به هزینه یک میلیارد پوندی که مالکان جدید، تاد بولی و بهداد اقبالی، صرف خرید بازیکن در سه پنجره نقل و انتقالات ابتدایی مالکیتشان (از ژوئن ۲۰۲۲) کردهاند، گره میخورد. برای بسیاری، تحلیل بیشتر این یک میلیارد پوند ضروری نیست. برای برخی دیگر، این رقم تصویری ناقص از کل نقل و انتقالات چلسی ارائه میدهد، آنها در همین مدت بیش از ۳۰۰ میلیون پوند نیز از طریق فروش بازیکن به دست آوردهاند. با این حال، این عدد میتواند خلاصهای برای توصیف وضعیت فعلی آبیها جدید باشد. چلسی با احتمال بزرگی مواجه است: قرار گرفتن در نیمه دوم جدول و ناکامی در کسب سهمیه اروپایی، برای دومین فصل متوالی. اما فراتر از عملکردهای متناقض و نتایج ناامیدکننده تیم، سوالی وجود دارد که پاسخی تکاندهنده به همراه دارد: در دو سال گذشته، چلسی چقدر از آن یک میلیارد پوند هزینه شده را واقعا در زمین دیده است؟
با توجه به نتایج، بازیکنان به چهار دسته تقسیم شدند. همانطور که میبینید، مبلغ هنگفت 303.۹ میلیون پوند (یا ۳۱ درصد از کل هزینههای نقل و انتقالات) تقریبا اصلا در زمین برای چلسی دیده نشده است. این دسته شامل بازیکنان جوانی مثل داترو فوفانا و آندری سانتوس است، نامهایی که به سایر تیمها قرض داده شدهاند و تاد بولی آنها را سرمایهگذاری برای فروش یا آینده میبیند. وسلی فوفانا، کریستوفر انکونکو و رومئو لاویا، بازیکنان دیگری هستند که در این دستهبندی قرار میگیرند. لاویا فصل را با ۳۳ دقیقه به پایان میرساند و انکونکو در فصل 24-2023 تقریبا ۳۰۰ دقیقه کمتر از آرماندو برویایی بازی کرده که این بازیکن از ژانویه در فولام حضور دارد.
کدام خرید تاد بولی بیشترین دقایق بازی را دارد؟
این حقیقت که انزو فرناندز و کول پالمر، دو بازیکن از ارکان کلیدی پروژه مالکان جدید چلسی، تنها در روز آخر نقل و انتقالات جذب شدند، بهانهای دیگر به دست کسانی میدهد که معتقدند روند خریدهای بیسابقه باشگاه، بدون برنامهریزی دقیق و استراتژی منسجم صورت گرفته است. اما بررسی کلی، نشانههای امیدوارکنندهای از بهبود اوضاع را ارائه میدهد. پنجره نقل و انتقالات تابستان ۲۰۲۳ اولین پنجرهای بود که به صورت رسمی توسط مدیران ورزشی آبیها، لارنس استوارت و پل وینستنلی هدایت میشد و بازیکنانی که در آن دوره به استمفوردبریج آمدند، نسبت به بازیکنانی که به صورت مستقیم توسط بولی خریداری شدند، عملکرد به مراتب برجستهتری از خود نشان دادهاند.
