شب که تاریکی می افتد،

 بی گاه به بامِ من و تو.

 خطر، می‌بُرد رشته ی کلام من و تو.

 شب که در سنگر خاموشی همرزمانیم، 

شب که بیدار

 به ناچار 

به غمخواری هم می مانیم،

 به تو می اندیشم

 به خود می نگرم 

راستی را چه جدایی ست میان من و تو

 کاندر آنجا که خطرهاست به جان من و تو

سیاوش کسرایی

_______________

تصنیف خاموشی از آلبوم چاووش۷

خواننده:شهرام ناظری

آهنگساز:حسین علیزاده

گروه عارف(احتمالا)