فوتبال و خانواده

امشب عمیقاً دلم میخواست بازی تیم محبوبم در ایتالیا رو ببینم اما اتفاقی افتاد که به منو به فکر فرو برد شاید بعد از سی سالگی ما هواداران هم مثل فوتبالیست ها از فضای فوتبال و اون جنون پایان ناپذیر سیر میشیم و کم کم این عشق نوجوانی جایگاه خودش رو از دست میده شما تصور کن میتونی قهرمانی تیکت رو در دلامادولینا جشن بگیری و به جای تماشای این بازی نیمه اول رو به خواست همسر سریال نون خ رو میبینی? و با خودت میگی اشکال ندارد نیمه دوم رو میکنم نگاه میکنم و همزمان با شروع نیمه دوم پسر خردسالت ازت تقاضا می‌کنه باهاش به رختخواب بری و براش قصه بخونی ? هرگز در نوجوانی تصور همچین چیزی رو نمی‌کردم اما امشب بدون اینکه ذره ای ناراحت بشم و حتی استرسی داشته باشم با کمال میل و رضایت اول سریال رو دیدم و بعد در رختخواب برای پسرم قصه خواندم و امروز که به خودم نگاه میکنم متوجه میشم بعد از پدر شدن رفته رفته عشق های نوجوانی برام رنگ باختن و جای خودشون رو به عشق به خانواده و به خصوص پسرم دادن، یه نصیحت کوتاه برای دوستان اینتری تا میتونید از امشب لذت ببرید لذت امشب شما بخشی از وجودتون میشه برای همیشه حتی برای زمانی که دیگه فوتبال الویت شما نیست و یه نصیحت هم برای دوستان میلانی یه خودتون رو ناراحت نکنید یه روز به خودتون میان که حتی نمی‌دونیم شبی که برای تفریح با عزیزانتون بیرون رفتین شب قهرمانی میلان یا شب دربیه پس بیش از اندازه خودتون رو ناراحت نکنید و به امید فردایی بهتر باشید.