شعری از بنده (نیایش)

به نام خدا 

.

خدایا کمک کن که باشم غنی // نماند بِدونَت ز من هِچ منی 

غمم را تو کم کن خدا از کرم // گناهان تو کم کن خدا از سرم

مرا همّتی دِه خدا آهنی // تن آسا نباشد جهان ماندنی 

بیفزا خدایا تو ایمان من // نکن رد خدایا تو پیمان من

بکش یا خدا در وجودم هوس // بذارم تو پر بار هم چون ارس

عطا کن خدایا به من دانشی // فراهم کنم خویش را رامشی

خدایا تو ثروت عطایم نما // مرا بهر آن زر روایم نما

در آخر بگردان مرا رستگار // عطایم نما خُلقِ بس بنده وار

.

تهرانی (تخلص بنده)

​​​