5- خداداد عزیزی (از 1992 تا 2006، 47 بازی ملی، 11 گل) در حالی که باقری در دیدار مقابل استرالیا ایران را به بازی برگرداند، این خداداد عزیزی بود که توانست گل تساوی را برای ایران به ثمر برساند تا این تیم راهی جام‌جهانی شود. به همین دلیل است که این مهاجم همیشه در قلب هواداران فوتبال ایران جا دارد اما او فراتر از تنها یک گل خاطره‌انگیز بود. عزیزی علاوه بر حضور در جام‌جهانی در رقابت‌های قهرمانی آسیا در سال‌های 1996 و 2000 برای تیم ملی ایران بازی کرد. او در اولین تورنمنتی که برای ایران بازی کرد توانست بزرگ‌ترین تأثیرش را به جا بگذارد و با وجود سوم شدن ایران به عنوان ارزشمندترین بازیکن مسابقات شناخته شد.

 

4- علی پروین (از 1970 تا 1980، 76 بازی ملی، هشت گل) یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌های تاریخ باشگاه فوتبال پرسپولیس، علی پروین است که با راهیابی به رقابت‌های جام‌جهانی 1978 نام خودش را به عنوان یکی از اعضای کلیدی این تیم ایرانی به ثبت رسانده است. این هافبک در سطح باشگاهی 18 سال در تیم پرسپولیس بازی کرد و سپس به مدت 17 سال هدایت این تیم را در دست گرفت. پروین همچنین به عنوان رئیس باشگاه نیز فعالیت کرد. او در روزهای فوتبال حرفه‌ای‌اش چهار عنوان قهرمانی در لیگ ایران و جام حذفی را به دست آورد و پنج بار با دو باشگاه مختلف قهرمان لیگ استان تهران شد. پروین با کمک به تیم ملی برای رسیدن به سه عنوان قهرمانی در چهار سال، عناوین مختلفی در سطح ملی به دست آورده است. موفقیت در بازی‌های آسیایی 1974 در میان دو قهرمانی آسیا نیز از افتخارات این بازیکن بود

 

3- مهدی مهدوی کیا (از 1996 تا 2009، 111 بازی ملی، 13 گل) در حالی که ایران رقابت‌های جام‌جهانی 1998 فرانسه را در مرحله گروهی ترک کرد، عملکرد آنها در کل یک موفقیت برای این تیم محسوب می‌شد زیرا آنها توانستند اولین پیروزی خود در این رقابت‌ها را کسب کنند و در دو بازی دیگر نیز عملکرد خوبی داشته باشند. مهدی مهدوی کیا را به عنوان بهترین بازیکن ایران در آن مسابقات می‌شناسند که بیشتر آن به دلیل قرار گرفتن او در تیم ستاره‌های آن مسابقات بود. مهدوی‌کیا همچنین گل پیروزی بخش ایران در دیدار معروف مقابل آمریکا را به ثمر رساند و یک‌بار دیگر در سال 2006 در جام‌جهانی برای تیم ملی به میدان رفت. او تا آن زمان به دلیل حضور مؤثر در هامبورگ به خوبی در آلمان شناخته شده بود.

 

2- علی کریمی (از 1998 تا 2013، 127 بازی ملی، 38 گل) به جرأت می‌توان او را بااستعدادترین بازیکن فوتبال ایران دانست. کنترل توپ علی کریمی و دریبل‌های خیره کننده‌اش لقب مارادونای آسیا را از سوی هواداران به او داد. رکورد 127 بازی ملی او را در رده سوم آمار بازی‌های ملی ایران قرار داده. جواد نکونام و علی دایی تنها کسانی هستند که بازی‌های ملی بیشتری نسبت به او دارند. کریمی که اولین بازی ملی‌اش برای ایران را کمی پس از حذف ایران از رقابت‌های جام‌جهانی 1998 فرانسه انجام داد، هشت سال بعد به عضوی کلیدی برای ایران در راهیابی به رقابت‌های جام‌جهانی 2006 آلمان تبدیل شد. او می‌توانست با حضور در ترکیب تیم کارلوس کی‌روش برای رقابت‌های جام‌جهانی 2014 برزیل، دومین حضورش در این مسابقات را تجربه کند.  

 

1- علی دایی (از 1993 تا 2006، 149 بازی ملی، 109 گل) در حالی که علی کریمی از لحاظ تکنیکی بهتر از علی دایی بود، رکورد گلزنی دایی در سطح ملی را نمی‌توان نادیده گرفت. او جایگاهی منحصر به فرد در تاریخ فوتبال به خود اختصاص داده و با عبور از فرانس پوشکاش در سال 2003 عنوان برترین گلزن در سطح بین‌المللی را به خود اختصاص داد. آمار 149 بازی ملی او را به بازیکنی با بیشترین بازی ملی در تاریخ فوتبال ایران تبدیل کرده و در رده چهاردهم دنیا قرار داده است. دایی در رقابت‌های جام‌جهانی 1998 و 2006 برای ایران به میدان رفت؛ هرچند نتوانست در هیچ‌یک از این مسابقات برای تیمش گلزنی کند. او در سطح باشگاهی یک سال فوق‌العاده را در بایرن‌مونیخ سپری کرد و فرانتس بکن باوئر، اسطوره این باشگاه او را یک «مهاجم در کلاس جهانی» توصیف کرد. دوران کوتاه حضور وی در آلمان با یک قهرمانی در لیگ و دو قهرمانی در جام حذفی همراه بود . در حالی که دایی در آخرین سال حضورش در بایرن‌مونیخ به عنوان بازیکن سال آسیا انتخاب شد.