|
با سلام عنوان پست 10 بازیکن برتر تاریخ پر ستاره ی آلمان (مهد فوتبال) لطفا حمایت کنید ? |
|---|
|
۱0- سپ مایر متولد ۲۸ فوریه ۱۹۴۴ متن، باواریا بازیکن فوتبال آلمانی است. وی به همراه شاگرد خود الیور کان نام آورترین و موفق‌ترین دروازه‌بانی است که تاریخ این رشته در آلمان به خود دیده است.
او سال‌ها محافظ دروازه تیم ملی فوتبال آلمان و باشگاه بایرن مونیخ بود، در دوره شانزده ساله فعالیت ورزشی حرفه‌ای خود، به تمامی افتخارهایی که یک بازیکن فوتبال می‌تواند به آن‌ها دست یابد، رسید. سپ مایر به تیم ملی فوتبال آلمان دعوت شد و نخستین بازی خود را به عنوان دروازه‌بان این تیم در سال ۱۹۶۶در دوبلین مقابل ایرلند انجام داد. در آن بازی آلمان با نتیجه چهار بر صفر حریف خود را درهم کوبید.مایر در همان سال، در مسابقات جام جهانی فوتبال در لندن، همراه تیم ملی فوتبال آلمان بود، اگر چه به عنوان دروازه‌بان ذخیره.آلمان در رقابتهای آن دوره، در بازی نهایی در ورزشگاه ویمبلی و در نتیجه یک گل جنجالی، مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان شکست خورد و به مقام دوم رسید.پس از آن دوره از مسابقات، عصر طلایی سپ مایر آغاز شد. او تدریجاً با جاگیری‌های تیزبینانه، واکنش‌های سریع، شیرجه‌های شگفت انگیز، پرش‌های تماشایی و حرکات ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی، به دروازه‌بان شماره یک و بی‌چون وچرای آلمان تبدیل شد. دیگر همگان با اشاره به دهستان زادگاه او، از گربه آنتسینگ سخن می‌گفتند.مایر در بازیهای جام جهانی مکزیک در سال ۱۹۷۰دروازه‌بان شماره یک آلمان بود. آلمان در آن دوره از مسابقات در دیدار یک چهارم نهایی در مقابل انگلستان با نتیجه سه بر دو پیروز شد، اما در بازی نیمه‌نهایی در مقابل تیم ملی فوتبال ایتالیا (در بازی قرن) با نتیجه چهار بر سه شکست خورد و در پایان پس از برزیل و ایتالیا به مقام سوم بسنده کرد. اگر چه این برای مایر افتخار کوچکی نبود، اما دریافت شش گل در آن دو بازی تاریخی، بسیاری از کارشناسان فوتبال را به این نتیجه رساند که اگر چه تیم ملی آلمان دارای یک دروازه‌بان خوب است، اما این دروازه‌بان هنوز در اندازه‌های جهانی نیست.
هلموت شون مربی تیم ملی فوتبال آلمان، بی‌توجه به منتقدان، همچنان به سپ مایر اعتماد کرد و او نیز در سالهای بعد شایستگی کامل خود را نشان داد و منتقدان را خاموش ساخت. مایر در سال ۱۹۷۲با تیم ملی فوتبال آلمان در بلژیک به مقام قهرمانی جام ملتهای اروپا رسید و دو سال بعد در مسابقات جام جهانی فوتبال در آلمان قهرمان جهان شد. مایر را در این دوره، یکی از بزرگ‌ترین و موفق‌ترین دروازه‌بانان جهان لقب دادند.
فرانتس بکن‌باوئر "قیصر" فوتبال آلمان، مایر را با فاصله زیاد نسبت به دیگران، بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال آلمان می‌داند. در ستایش او می‌گفتند: هر گلی که وارد دروازه مایر شود، غیرقابل مهار بوده‌است! از ویژگی‌های مایر، تمرینات غیرعادی او بود. برای نمونه مرغی را در میدان وسیع فوتبال رها می‌ساخت و سپس با شیرجه‌های تماشایی تلاش می‌کرد پرنده را به چنگ آورد! در انتقاد از قصور بازیکنان خودی صریح بود. حتا زمانی که بکن‌باوئر، بازیکن استثنایی هم‌باشگاهی او در دو بازی پی درپی، اشتباهاً دو گل وارد دروازه خودی کرد، مایر از مربی تیم خواسته بود که یکی از مدافعان تیم را مامور کنترل بکن‌باوئر کند تا او دوباره به تیم خودی گل نزند!مایر خیال داشت تا چهل سالگی درون دروازه بایستد و به رکورد ۱۰۰بازی برای تیم ملی دست یابد، اما در سال ۱۹۷۹بر اثر یک حادثه سنگین رانندگی که به آسیب‌دیدگی شدید او منجر گردید، به حضور خود در میدان‌های ورزشی پایان داد. با این حال وی از فوتبال دل نکند و به عنوان مربی دروازه‌بانان به فعالیت پرداخت.
افتخارات زیادی در کارنامه ورزشی سپ مایر ثبت شده‌است. وی علاوه بر قهرمانی جهان و اروپا، چهار بار با بایرن مونیخ قهرمان آلمان، سه بار قهرمان باشگاه‌های اروپا و یک بار قهرمان باشگاه‌های جهان شد. مایر سه بار به عنوان بهترین بازیکن آلمان انتخاب گردید و افزون بر آن، کارشناسان فوتبال او را به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال آلمان برگزیدند.نام سپ مایر از طرف فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، در رده‌بندی بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال جهان، پس از لئویاشین دروازه‌بان افسانه‌ای شوروی سابق، گوردون بنکس گربه‌چالاک انگلستان و دینو زوف دیوار استوار تیم ملی فوتبال ایتالیا، در جایگاه چهارم قرار گرفته‌است
افتخارها
باشگاهی
بایرن مونیخ (بایرن مونیخ) جام حذفی آلمان: قهرمان ۱۹۶۷،۱۹۶۹،۱۹۷۱ لیگ قهرمانان اروپا: قهرمان ۱۹۷۴،۱۹۷۵،۱۹۷۶ بوندسلیگا: قهرمان ۱۹۶۹،۱۹۷۲،۱۹۷۳،۱۹۷۴،۱۹۸۰،۱۹۸۱ جام برندگان اروپا: قهرمان ۱۹۷۶ جام باشگاهای جهان: قهرمان ۱۹۷۶ ملی
تیم ملی فوتبال آلمان جام جهانی فوتبال: قهرمان ۱۹۷۴ جام ملتهای اروپا: قهرمان ۱۹۷۲
|
|---|
|
۹- الیور کان الیور کان متولد پانزدهم ژوئن ۱۹۶۹ در شهر کارلسروهه در جنوب آلمان و در نزدیکی شهر اشتوتگارت است بسیاری از وی به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال یاد می‌کنند.
اولیور کان یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال جهان است؛ کان تنها دروازه‌بانی است که عنوان بهترین بازیکن جام جهانی در سال ۲۰۰۲ که بازیکنان بسیار بزرگی همچون رونالدو نازاریو، ریوالدو، زیدان، روبرتو کارلوس رونالدینیو حضور داشتند را از آن خود کرده‌است.
درسال ۲۰۱۴ مسابقات جام جهانی در شبکه ZDF که الیورکان مفسر بازیهای ملی آلمان بود، ریوالدو اسطوره سابق برزیلی‌ها در برنامه حضور پیدا کرد و همگان را شگفت زده کرد. در اواسط برنامه بود که ریوالدو پیراهنی که در سال ۲۰۰۲ از اولیور کان به رسم یادبود گرفته بود را در مقابل دوربین به نمایش گذاشته و از اسطوره آلمانها درخواست امضا بر روی پیراهن را کرد و الیورکان نیز با کمال میل پیراهن را امضا کرده و دوباره تقدیم ریوالدو کرد.
وقتی در رابطه با نگهداری پیراهن کان از ریوالدو سؤال شد او در جواب مجری شبکه گفت من این پیراهن را با عشق در خانه نگهداری می‌کنم چون که این پیراهن متعلق به بهترین دروازبان فوتبال بوده و برای من دارای احترام فراوانی است. همسرم روزی به من گفت که این پیراهن امضا الیورکان را کم دارد و من نیز در جمع خانواده به همسر و فرزندانم قول دادم که هر طور شده خود را روزی به اولیور کان رسانده و امضا را از او بگیرم. من و اولیور کان دوستان بسیار خوبی برای هم هستیم.
در سال ۲۰۰۸ ورزشگاه آلیانز آرنا که تماشاگر خداحافظی دروازبان افسانه‌ای اش بود در میان ۸۰ هزار تماشاگر در مونیخ اولیورکان دستکش‌هایش را در سن ۳۹ سالگی آویخت تا این گونه پایانی باشد بر دروازه‌بانی که به عقیده بزرگ‌ترین مربیان و کارشناسان فوتبال که می‌گویند همتایش نخواهد آمد.
در شب خداحافظی الیورکان اتفاق عجیبی افتاد. کان با پیراهنی پای بر میدان گذاشت که تمام تاریخ باشگاه بایرن مونیخ با فونت بسیار ریز بر روی آن حکاکی شده بود. باشگاه بایرن مونیخ با این کار قصد داشت که به تمام نگاه‌های دنیا یاداور باشد که باشگاه ما تاریخش را مدیون این مرد بزرگ است و اینگونه بود که افسانه فوتبال دنیا با دور افتخار و با چشمانی گریان با هواداران خداحافظی کرد و به دوران طلایی و باشکوه خود پایان بخشید.
آلمانها در شرایطی در جام جهانی ۲۰۰۲ پای بر میدان گذاشتند که جز دروازه‌بانشان ستاره نامی در ترکیب خود نمی‌دیدند و حتی خود مردم آلمان انتظاری ازتیم خود نداشتند تا به نیمه نهایی راه یابد ولی به یکباره ستاره دروازه‌بانی خود را پرفروغ یافته و الیورکان افسانه ای با درخشش و واکنش‌های استثنایی خود یک تنه تیم ژرمن‌ها را به فینال رساند و جواب تمام منتقدان خود را در آن سال داد.
اما از شانس بد اولیور کان و ژرمن‌ها درمقابل کره جنوبی جنوبی در دقیقه ۷۹ اولیور کان از ناحیه تاندون دست چپ و انگشت شست دچار مصدومیت شدیدی گردید و قادر نبود با آن وضعیت مصدومیت آلمان هارا که خود یک تنه به فینال رسانده بود همراهی کند ولی با اصرار و فشار رودی فولر مربی وقت آلمانها بر دکتر تیم ویل هرمان مولر ولفارت که هر طور شده باید اولیور کان در بازی پایانی درقفس توری قرار بگیرد و در نهایت اولیور درون دروازه ایستاد لیکن مجدد در بازی فینال از سوی لوسیو مدافع حریف دچار ضربه به نقطه آسیب دیده شد تا مشکلات و آسیب دیدگی وی دوچندان شود تا آن اشتباه معروف و ریباند توپ در مقابل رونالدو بزرگ تا دروازه ژرمن‌ها فرو ریزد و به مقام دومی بسنده کرده و کره را ترک کردند.
افتخارات بوندس لیگا: ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸ جام حذفی فوتبال آلمان: ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸ لیگا پوکال: ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷ جام یوفا: ۱۹۹۶ لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۱ جام بین قاره‌ای: ۲۰۰۱ قهرمانی در جام ملتهای اروپا: ۱۹۹۶ جام جهانی فوتبال دوم: ۲۰۰۲ سوم جام جهانی: ۲۰۰۶ افتخارات شخصی
بهترین بازیکن بازی: برای عملکرد فوق‌العاده در دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا، ۲۰۰۱ بهترین دروازه‌بان جهان فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال -اول: ۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ بهترین دروازه‌بان جهان فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال - دوم: ۲۰۰۰ بهترین دروازه‌بان جهان فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال - سوم: ۲۰۰۳ بهترین دروازه‌بان جهان فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال - چهارم: ۲۰۰۴ بهترین دروازه‌بان اروپا: ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ مرد سال فوتبال آلمان: ۲۰۰۰، ۲۰۰۱ مرد سال فوتبال جهان: دوم، ۲۰۰۲ بوندسلیگا بهترین دروازه‌بان: ۱۹۹۴، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱ توپ طلای جام جهانی:۲۰۰۲ ۲۰۰۲ بهترین دروازه‌بان جام جهانی: ۲۰۰۲ جایزه بازی جوانمردانه یوفا: ۲۰۰۱ جایز ورزشی نشریه بیلد: ۲۰۰۶ بهترین دروازبان اروپا در سالهای :۱۹۹۹_۲۰۰۰_۲۰۰۱_۲۰۰۲
بهترین دروازبان جهان در سالهای:۱۹۹۹_۲۰۰۱_۲۰۰۲
بهترین دروازبان جام جهانی :۲۰۰۲
بهترین بازیکن جام جهانی در سال ۲۰۰۲
|
|---|
|
8- پائول برایتنر
پل برایتنر متولد 5 سپتامبر 1951 دتر کولبرمور در باواریا بازیکن سابق تیم ملی آلمان است. وی یکی از جنجالی ترین بازیکنان تاریخ فوتبال آلمان بود که 48 بازی برای آلمان غربی انجام داد. او به خاطر همکرایش با فرانس بکن باوئر و برتی فوگس در خط دفاع تیم لمی آلمان شناخته می شد و در خط هافبک هم با رومنینگه در بایرن همکاری داشت.
برایتنر یک بازیکن کلیدی در آلمان غربی در قهرمانی جام جهانی 1974 بود و در فنیال گلزنی کرد. وی در فینال جام جهانی 1982 هم گلزنی کرد تا یکی از چهار بازیکن تاریخ فوتبال دنیا در کنار په له ، واوا و زیدان باشد که دتر چهار فینال گل می زند. وی که یکی از موفق ترین بازیکنان تاریخ فوتبال آلمان است در تیم برتر تاریخ فیفا و لیست 125 بازیکن اسطوره زنده فوتبال دنیا به انتخاب په په در سال 2004 قرار گرفت. برایتنر به عنوان مفسر و ستون نویس روزنامه ها در فوتبال آلمان کار می کند و مشاور هیئت مدیره بایرن است.
برایتنر بین سالهای 1970 تا 1983 فوتبال بازی می کرد که اغلب دوران فوتبالش (9 سال) در بایرن بود و سه سال در رئال مادرید بازی کرد. او یک سال هم در آینتراخت برانشوایگ توپ زد. بهترین لحظات دوران فوتبالش در پست دفاع چپ بود که در پست های هافبک راست هم بازی می کرد. او به مرور به خط هافبک رفت و تبدیل به یکی از بهترین هافبک های دهه هشتاد میلادی شد.
برایتنر در سن 21 سالگی در سال 1972 اوج گرفت و در تیم ملی آلمان در یورو حضور پیدا کرد و قهرمان شد. او دو سال بعد جام جهانی را فتح کرد .فینال در مونیخ مقابل هلند برگزار می شد و برایتنر گل اول ژرمن ها را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند. در فینال او ، بکن باوئر و برتی فوگس در خط دفاعی حضور داشتند و خط حمله هلند را مهار کردند. او پس از جام جهانی به رئال مادرید ملحق شد و تیم آلمان ربی را ترک کرد تا این که در سال 1981 به ژرمن ها ملحق شد.
برایتنر در دوران فوتبالش در عرصه باشگاهی پنج بوندسلیگا و دو لالیگا (1975 و 1976) با بایرن و رئال مادرید بدست آورد و در سال 1974 با باواریایی ها قهرمان اروپا شد. وی در سال های 1971 و 1982 قهرمان جام حذفی آلمان شد و در سال 1975 قهرمان جام حذفی آلمان. وی در دوران حضورش در بایرن زوج کارل هاینز رومنینگه بود و زوجی به نام ” برایتنینگه” را با هم تشکیل دادند.
برایتنر در خارج از زمین فوتبال به علت رفتار جنجالیش مورد انتقاد هواداران سنتی فوتبال آلمان قرار می گرفت. او عادت داشت که در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی نظر بدهد به خصوص که در آن زمان آلمان توسط دیوار برلین به دو قسمت تقسیم شده بود. او معمولا با کتاب قرمز حزب کمونیست چین در تمرینات حضور پیدا می کرد. پیش از جام جهانی 1982 یک تصمیم عجیب و جنجالی داشت : 150 هزار مارک دریافت کرد تا ریش هایش را بزند و یک کمپانی ریش تراشی آلمانی را تبلیغ کند. او در دوران حضورش در رئال مادرید با ژنرال فرانکو رابطه ای گرم پیدا کرد تا مورد نفرت بسیاری از هواداران قرار بگیرد. برایتنر در دوران حضورش در رئال مادرید عملکرد موفقی داشت و دو لالیگا و یک کوپا دل ری بدست آورد. او از بنیان های تیم در این مدت بود. برایتنر در سال 1998 توسط اجیدیوس برائون ، رئیس وقت فدراسیون فوتبال آلمان به عنوان سرمربی این تیم انتخاب شد اما 17 ساعت بعد نظرش را پس گرفت. وی اکنون مسئول تیم پیشکسوتان بایرن است و در بازیهای خیریه شرکت می کند.
|
|---|
|
۷- فریتس والتر
متولد: ۳۱ نوامبر ۱۹۲۰ درکایزرسلاوترن، آلمان؛ درگذشته به ۱۷ ژوئن ۲۰۰۲، آلمان )زاده شد.او یکی از نام آورترین و محبوب‌ترین بازیکنان فوتبال آلمان در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ میلادی بود. وی به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان، با این تیم در سال ۱۹۵۴ در سوییس به مقام قهرمانی جهان دست یافت. هفت ساله بود که فوتبال را با تیم خردسالان این شهر آغاز کرد. نخست به عنوان مدافع سمت راست بازی می‌کرد، اما بعدها به خط میانی و حمله منتقل شد. در هفده سالگی مهاجم ثابت تیم اول کایزرسلاترن بود. فریتس والتر همواره به تیم باشگاهی خود وفادار ماند. در روزهای اوج فعالیت ورزشی والتر، باشگاه‌های صاحب‌نام اروپا چون اینترمیلان ایتالیا و راسینگ پاریس فرانسه پیشنهاد خرید او را دادند. راسینگ برای خرید او ۲۵۰ هزار مارک و آتلتیکو مادرید حتی ۵۰۰ هزار مارک پیشنهاد کرد. این ارقام در آن زمان نجومی به شمار می‌رفت. اما والتر به همه پیشنهادها پاسخ منفی داد و در کایزرسلاترن ماند. فریتس والتر بیست ساله بود که از طرف سپ هربرگر مربی پرآوازه‌ی آلمان به تیم ملی فراخوانده شد. وی نخستین بازی خود را در ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۰ در مقابل تیم ملی رومانی انجام داد و در پیروزی ۹ بر ۳ آلمان بر این تیم، سه بار موفق شد دروازه‌ی حریف را فروریزد والتر در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۲ در سن ۸۱ سالگی چشم از جهان فروبست.
|
|---|
|
۶- اووه زلر زاده ۵ نوامبر ۱۹۳۶ در هامبورگ – درگذشتهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ ستاره پیشین تیم ملی فوتبال آلمان و یکی از بهترین مهاجمان فوتبال در جهان بود. وی ده‌ها سال پس از کناره‌گیری از فوتبال، هنوز یکی از محبوب‌ترین ورزشکاران آلمان به‌شمار می‌رود. زلر مهاجمی بود که با حرکت‌های آکروباتیک گل‌های زیبایی به ثمر می‌رساند. او علی‌رغم قدی کوتاه، به خاطر قدرت پرش فوق‌العاده، حتی برای مدافعان بلند قامت تیم مقابل نیز هراس‌آور بود. اووه زلر در هفده سالگی نخستین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داد. وی هنگامی که ۲۴ ساله بود در بازی مقابل دانمارک برای اولین بار بازوبند کاپیتانی را به بازو بست. در بازی فراموش نشدنی نیمه‌نهایی میان آلمان و ایتالیا در چارچوب رقابتهای جام جهانی مکزیک که به «بازی قرن بیستم» معروف است، دوبار پیروزی زلر در دوئل هوایی، منجر به ایجاد دو موقعیت برای گرد مولر و دوگل توسط او برای تیم ملی آلمان شد. اگر چه این تیم ملی فوتبال ایتالیا بود که در آن بازی پس از ۱۲۰ دقیقه پیکار هیجان‌انگیز، سرانجام با نتیجه چهار بر سه پیروز از میدان خارج شد. زلر مجموعاً ۴۳ گل برای تیم ملی فوتبال آلمان به ثمر رسانید. آخرین گل او، یکی از تماشایی‌ترین گل‌های او و در بازی تاریخی مقابل تیم ملی انگلستان در چارچوب رقابتهای جام جهانی ۱۹۷۰ در مکزیک بود. در آن بازی، زلر توپ بلندی را با ضربه پشت سر وارد دروازه انگلستان کرد و نتیجه را به مساوی دو بر دو کشانید. مدت کوتاهی پس از آن، گرد مولر مهاجم تیزچنگ تیم ملی آلمان با حرکتی تماشایی برای سومین بار دروازه تیم ملی فوتبال انگلستان را فروریخت و تیم ملی آلمان با پیروزی سه بر دو موفق شد انتقام شکست چهار بر دو خود را در بازی نهایی جام جهانی ۱۹۶۶ در انگلستان از این کشور بگیرد. اووه زلر بین سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ روی هم در چهار جام جهانی شرکت داشت و مجموعاً ۲۱ بار در آن رقابت‌ها برای تیم ملی آلمان توپ زد. او در هر چهار دوره بازیهای جام جهانی موفق شد نام خود را وارد فهرست گلزنان کند. چنین افتخاری تا کنون فقط نصیب پله، ستاره افسانه‌ای تیم ملی فوتبال برزیل شده‌است. اووه زلر تا سال ۱۹۹۸ رکورددار بازیهای ملی آلمان در جام‌های جهانی بود و در آن سال رکورد او توسط لوتار ماتئوس شکسته شد. اووه زلر در سال ۱۹۷۲ بازی خداحافظی خود را با تیم هامبورگ در مقابل تیم منتخب جهان انجام داد و پس از آن کفش‌های فوتبال خود را به دیوار آویخت. اگر چه او به فعالیت خود در میدان‌های ورزشی پایان داد، اما همچنان در کنار ورزش فوتبال باقی‌ماند. زلر در فاصله سالهای ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در مقام ریاست باشگاه هامبورگ خدمت کرد.
افتخارات افتخارات بسیاری در کارنامه ورزشی اووه زلر ثبت شده‌است. وی در سال ۱۹۵۸ با تیم ملی فوتبال آلمان به مقام چهارم جهان دست یافت. در سال ۱۹۶۶ نایب قهرمان جهان شد و در سال ۱۹۷۰ مقام سوم را کسب کرد. زلر با هامبورگ در سال ۱۹۶۰ قهرمان باشگاه‌های آلمان شد و در سال ۱۹۶۳ جام حذفی را به دست آورد. وی در فصل ۱۹۶۳/۶۴یعنی در نخستین دور رقابتهای لیگ برتر فوتبال آلمان بوندسلیگا با ۳۰ گل آقای گل شد. افزون بر آن، زلر در سال ۱۹۶۰ عنوان بهترین بازیکن آلمان را از آن خود کرد. زلر جزو بازیکنانی بود که از روحیه عالی ورزشکاری برخوردار بود. او در تمام سالهای فعالیت ورزشی خود، تنها یکبار کارت قرمز دریافت کرد. باشگاه اینترمیلان ایتالیا در سال ۱۹۶۱ تلاش کرد با پیشنهادی بالغ بر ۱/۲ میلیون مارک آلمان، که در آن زمان رقم هنگفتی به‌شمار می‌رفت، اووه زلر را از هامبورگ جدا سازد، اما زلر این پیشنهاد را نپذیرفت و به هامبورگ وفادار ماند
|
|---|
|
۵- مانوئل نویر زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۸۶ در گلزنکیرشن) دروازه‌بان فوتبال آلمانی و کاپیتان باشگاه بایرن مونیخ است. نویر یکی از برترین دروازه‌بانان حال حاضر جهان است که با پنج بار کسب عنوان بهترین دروازه‌بان جهان به همراه بوفون و کاسیاس در این زمینه رکورددار است و همچنین یکی از کامل‌ترین دروازه‌بانان در تمام ادوار فوتبال به‌شمار می‌رود. وی در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۲۰ به انتخاب بیشتر از ۱۷۰ ژورنالیست و کارشناسان برتر جهان به عنوان سومین دروازه‌بان برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد. او همچنین تنها دروازه‌بان دهه اخیر فوتبال است که در بین سه نامزد نهایی توپ طلا قرار گرفته‌است. او توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان بهترین دروازه‌بان دهه اخیر فوتبال انتخاب شد. نویر در شهر گلزنکیرشن در ایالت نوردراین-وستفالن به دنیا آمد. وی در مدرسه ای تحصیل کرد که بازیکنان فوتبالی چون مسعود اوزیل نیز در آنجا بودند. برادر مانوئل داور حال حاضر بوندسلیگا سطح ۲ است. او اولین بار وقتی دو ساله بود اولین فوتبال عمرش را بازی کرد. اولین مسابقه‌اش را در ۳ مارس ۱۹۹۱، ۲۴ روز قبل از تولد ۵ سالگی‌اش انجام داد. اسطوره و الگوی کودکی نویر، دروازه‌بان آلمانی ینس لمان بود.
وی یک کاتولیک رومی است و از یک گروه فعال اجتماعی کاتولیک که علیه فقر کودکان است حمایت می‌کنند. همچنین وی یک بنیاد خیریه برای کودکان یتیم آلمانی به نام "موسسه کودکان مانوئل نویر" تأسیس کرده‌است. در نوامبر ۲۰۱۱ در مسابقه "Wer wird Millionär?" (نسخه آلمانی "چه کسی می‌خواهد میلیونر شود؟" توانست ۵۰۰ هزار یورو برای مؤسسه‌اش برنده شود. نویر در دوبله آلمانی انیمیشن دانشگاه هیولاها، صداپیشگی «فرانک مک کی» را به عهده داشت.
وی در ۲۱ می ۲۰۱۷ در تانهایم اتریش با نینا وایس ازدواج کرد که بعد از آن در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ در کلیسای جامع "Santissima della Madia" در مونوپولی ایتالیا، مراسم ازدواج خود را برگزار کرد، اما در سال ۲۰۱۹ به این رابطه به‌طور رسمی پایان داد و طلاق گرفت تا دومین ازدواج ناموفق وی نام بگیرد. او در سال 2021 با آنیکا بیسل "Anika Bissel" وارد رابطه شد و در تاریخ 14 نوامبر 2023 او به صورت رسمی با آنیکا بیسل ازدواج کرد و حاصل این ازدواج، متولد شدن فرزند پسر او به اسم "لوکا نویر" در روز 15 مارس 2024 بود.
پس از مصاحبه وی که در مورد کمک به دیگران بود، نشریات آمریکای جنوبی با اشتباه ترجمه کردن آن، به نوشتن و چاپ کردن این که وی یک همجنسگرا است پرداختند و این خبر دست به دست در نشریات اسپانیایی زبان چرخید. در جام جهانی ۲۰۱۸ که اولین بازی المان مقابل تیم ملی مکزیک بود، هنگامی که وی پا به توپ می‌شد طرفداران مکزیکی شعارهایی در این باره به او می‌دادند که در آخر، طرفداران مکزیک برای این کار خود جریمه شدند.
/افتخارات/
شخصی بهترین دروازه‌بان بوندس لیگا: ۲۰۰۷ بهترین دروازه‌بان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۸ بهترین دروازه‌بان رقابتهای قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا: ۲۰۰۹ بهترین بازیکن بوندسلیگا در فصل ۱۱–۲۰۱۰ بهترین دروازه‌بان جهان در سالهای ۲۰۲۰٬۲۰۱۶٬۲۰۱۵٬۲۰۱۴٬۲۰۱۳ بهترین دروازه‌بان جام جهانی ۲۰۱۴ توپ طلای فیفا ۲۰۱۴: سوم جایزه بهترین بازیکن سال اروپا: دوم، ۲۰۱۴ جایزه بهترین ورزشکار سال اروپا:۲۰۱۴ جایزه بهترین ورزشکار سال جهان:۲۰۱۴ بازیکن برتر سال المان در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴ بهترین دروازه‌بان اروپایی در سالهای ۲۰۲۰٬۲۰۱۵٬۲۰۱۴٬۲۰۱۳٬۲۰۱۱ باشگاهی شالکه جام اتحادیه آلمان: قهرمان ۲۰۰۵ لیگ قهرمانان اروپا:نیمه نهایی ۲۰۱۱ جام حذفی آلمان:قهرمان ۲۰۱۱ بایرن مونیخ لیگ قهرمانان اروپا:(۲) قهرمان: ۲۰۲۰٬۲۰۱۳ نائب قهرمان: ۲۰۱۲ سوپرکاپ اروپا: قهرمان:۲۰۱۳–۲۰۲۰ جام باشگاه‌های جهان: قهرمان: ۲۰۱۳–۲۰۲۰ بوندس لیگا: ۲۰۱۲–۲۰۱۳ ۲۰۱۳–۲۰۱۴، ۲۰۱۴–۲۰۱۵، ۲۰۱۵–۲۰۱۶، ۲۰۱۶–۲۰۱۷، ۲۰۱۷–۲۰۱۸، ۲۰۱۸–۲۰۱۹ ،۲۰۱۹–۲۰۲۰-۲۰۲۱ جام حذفی آلمان: ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸، ۲۰۲۰ سوپر کاپ آلمان: قهرمان:۲۰۱۲ ،۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸، ۲۰۲۰-۲۰۲۱ ملی رقابتهای قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۰۹: قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰: سوم جهان جام ملتهای اروپا ۲۰۱۲: نیمه نهایی جام ملتهای اروپا ۲۰۱۶: نیمه نهایی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴: قهرمان
|
|---|
|
۴- کارل هاینتس رومنیگه
زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۵ در لیپ‌اشتات نوردراین-وستفالن)، بازیکن سابق فوتبال اهل آلمان است. رومنیگه در ایام نوجوانی با تیم شهر خود آغاز کرد. از همان هنگام جزو استعدادهای بزرگ به‌شمار می‌رفت و در ۱۷ سالگی در این تیم جای ثابتی داشت.
رومنیگه در سال ۱۹۷۴ به تیم بایرن مونیخ پیوست. او در آن زمان ۱۹ سال بیشتر نداشت. بسیاری از ناظران، پیوستن او را به تیم پرقدرت بایرن مونیخ که در آن ستارگانی چون بکن باوئر، مولر، مایر و برایتنر توپ می‌زدند، خودکشی ورزشی می‌دانستند زیرا به دست آوردن جایی ثابت در این تیم، آرزویی محال به نظر می‌رسید اما رومنیگه با استعداد فوق‌العاده خود نشان داد که این «خودکشی» بی‌ثمر نبوده‌است. در حالی که حتی بکن باوئر قیصر فوتبال آلمان در مورد او گفته بود رومنیگه هرگز بازیکن بزرگی نخواهد شد. وی بازیکنی بود که با پویایی و تحرک در میدان، قدرت دریبل فراوان، سرعت و تیزهوشی در ایجاد خطر مقابل دروازه حریف، به یکی از پدیده‌های ورزش فوتبال تبدیل شد. در روزهای اوج او یک روزنامه معتبر آلمانی در مورد او نوشت: «اگر چه هیچ چیز در این بازیکن کامل نیست اما او از همه چیز مایه فراوانی دارد». در سال ۱۹۷۶ برای نخستین بار به تیم ملی آلمان فراخوانده شد و نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی ولز انجام داد. از آن پس پیشرفت ورزشی رومنیگه و تبدیل او به یک ستاره بین‌المللی فوتبال آغاز شد. وی در سال ۱۹۷۸ با تیم ملی فوتبال آلمان در مسابقات جام جهانی در آرژانتین ناکام ماند اما ۲ سال بعد با همین تیم به مقام قهرمانی ملتهای اروپا دست یافت.
رومنیگه در سالهای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ دو بار پی در پی عنوان بهترین بازیکن اروپا را به دست آورد و توپ طلایی مجله ورزشی «فرانتس فوتبال» را از آن خود ساخت. در مسابقات جام جهانی فوتبال سال ۱۹۸۲ در اسپانیا، تیم ملی آلمان با رومنیگه بازیهای موفقی به نمایش گذاشت و تا بازی نهایی رسید اما این تیم در دیدار نهایی با شکست ۳ بر یک در مقابل تیم ملی فوتبال ایتالیا به مقام نایب قهرمانی جهان بسنده کرد. در آن سال همه انتظار داشتند که رومنیگه ستاره بی چون و چرای مسابقات گردد اما یک گلزن استثنایی و خوش اشتهای ایتالیایی به نام «پائولو روسی» رومنیگه را در سایه قرار داد. ۴ سال بعد، تیم ملی فوتبال آلمان به همراه رومنیگه رقابتهای جام جهانی در مکزیک، بار دیگر در دیدار نهایی ناکام ماند. این بار حریف این تیم در بازی نهایی، تیم ملی فوتبال آرژانتین بود که با درخشش ستاره استثنایی خود «دیگو آرماندو مارادونا» با نتیجه ۳ بر ۲ سرنوشت بازی را به نفع خود رقم زد تا رومنیگه بار دیگر از کسب عنوان قهرمانی جهان محروم شود. وی این بار نیز در سایه درخشش مارادونا رنگ باخت.
رومنیگه روی هم ۹۵ بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داد و ۴۵ گل برای این تیم به ثمر رسانید. وی ۵۱ بار به عنوان کاپیتان این تیم پای به میدان گذاشت.
/ افتخارات/
شخصی
بهترین بازیکن فوتبال آلمان: ۱۹۸۰ برنده توپ طلا: ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ آقای گل بوندسلیگا: با ۲۶ گل در سال ۱۹۸۰ آقای گل بوندسلیگا: با ۲۹ گل در سال ۱۹۸۱ آقای گل بوندسلیگا: با ۲۶ گل در سال ۱۹۸۴ آقای گل سوپر لیگ فوتبال سوئیس: با ۲۴ گل در سال ۱۹۸۹ باشگاهی
بایرن مونیخ (بایرن مونیخ) بوندسلیگا: قهرمان ۱۹۸۰٬۱۹۸۱ جام حذفی آلمان: قهرمان ۱۹۸۲٬۱۹۸۴ لیگ قهرمانان اروپا: قهرمان ۱۹۷۵٬۱۹۷۶ جام باشگاهای جهان: قهرمان ۱۹۷۶ ملی
تیم ملی فوتبال آلمان جام ملتهای اروپا (یورو): قهرمان ۱۹۸۰ جام جهانی: نایب قهرمان ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶
|
|---|
|
۳- لوتار ماتئوس
زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۶۱ در ارلانگن) بازیکن و فوتبالیست سابق آلمانی است. وی یکی از ستارگان بزرگ تاریخ فوتبال آلمان و جهان است و از بسیاری لحاظ رکورددار است، ۱۵۰ بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داده و رکورددار بازیهای ملی است. همچنین او در سال ۲۰۲۰ از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین هافبک میانی (مرکزی) تاریخ فوتبال برگزیده شد و در ترکیب منتخب تاریخ قرار گرفت.او ۲۵ بازی برای آلمان در پنج دوره از جام جهانی در بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸، و از آن گذشته ۱۰۰ بازی در لباس باشگاه‌های بروسیا مونشن گلادباخ، بایرن مونیخ و اینتر میلان در چارچوب رقابتهای باشگاه‌های اروپا انجام داده‌است.وی به همراه باستیان شواینشتایگر رکورددار بازی برای بایرن مونیخ است. ماتئوس اغلب به عنوان بهترین هافبک میانی تاریخ فوتبال یاد می‌شود. او در واقع هافبک دفاعی بود که به هافبک میانی و سرانجام هافبک هجومی در دوران اوج و در اواخر بازیگری به لیبرو مبدل شد. او با ترکیب قدرت، سرعت و مهارت فردی به بهترین بازیکن جهان بدل شد. از ویژگی‌های بارز ماتئوس می‌توان به قدرت بی نظیر بدنی، شوت‌های سنگین، بازیسازی، پابه توپ و حرکات ویرانگر و قدرت فوق‌العاده رهبری اشاره کرد. تنها عنوانی که این ستاره بزرگ فوتبال آلمان از کسب آن محروم ماند، عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا بود، اگر چه ماتئوس دو بار در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۹ با بایرن مونیخ در فینال این جام در برابر تیم‌های پورتو و منچستر یونایتد حضور داشت، اما هر دو بار شکست خورد. ماتئوس در سال ۱۹۸۰ به تیم ملی دعوت شده و در اولین تجربه قهرمان یورو ۱۹۸۰ شد. در سطح جام جهانی وی با کسب تجربه در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ که بیشتر ذخیره بود، در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ مکزیک با موهایی بلند به عنوان هافبک دفاعی کار می‌کرد و دیگر خود را کوچکتر از پیر لیتبارسکی و آندریاس برمه نمی‌دید و آلمان با کمک هافبک‌های خوب خود تا فینال پیش‌آمد ولی در مقابل اعجوبه‌ای بنام مارادونا بازی را ۳ بر ۲ واگذار کردند. ۲ گل آلمان را کارل هاینس رومنیگه و رودی فولر زدند.
در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ آلمان با بازیکنهای پخته و مهاجمینی گل زن پا به مسابقات گذاشت، در این جام ماتئوس یکه‌تاز بود و رهبری رؤیایی برای تیمش بود. او در این جام ۴ گل به ثمر رساند. در این جام آلمانها انتقام فینال ۱۹۸۶ را از آرژانتین گرفتند و و لوتار در پایان به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد و مرد سال اروپا گردید. لوتار در جام جهانی ۹۸ یک مدافع بود و آلمان تنها تا یک چهارم نهایی صعود کرد. در یورو ۲۰۰۰ وی از بازیهای ملی خداحافظی کرد تا عاشقان او چشمانی پر از اشک داشته باشند. ماتئوس ۱۵۰ بازی ملی و ۲۳گل زده دارد. وی در دو جام جهانی ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ در منتخب جام بوده‌است و سال‌ها کاپیتان آلمان بوده و بعد او این بازوبند به یورگن کلینزمن ٫ الیور کان ٫ میشائیل بالاک ٫ فیلیپ لام داده شده‌است. وی تا سال ۲۰۱۶ رکورددار مسن‌ترین بازیکن مسابقات جام ملتهای اروپا بود. گابور کرالی بازیکن تیم ملی مجارستان که در آوریل ۲۰۱۶ ۴۰ ساله شد، رکورد ماتئوس با ۳۹ سال و ۹۱روز را شکست.
افتخارات
بروسیا مونشن گلادباخ ویرایش جام یوفا: نائب قهرمان ۱۹۸۰ بایرن مونیخ ویرایش بوندس لیگا: قهرمان ۱۹۸۵-۱۹۸۶-۱۹۸۷-۱۹۹۴-۱۹۹۷-۱۹۹۹-۲۰۰۰ جام حذفی آلمان: قهرمان ۱۹۸۶-۱۹۹۸-۲۰۰۰ جام اتحادیه آلمان: قهرمان ۱۹۹۸-۱۹۹۹-۲۰۰۰ جام یوفا: قهرمان ۱۹۹۶ جام قهرمانان اروپا: نائب قهرمان ۱۹۸۷–۱۹۹۹ اینتر میلان ویرایش سری آ: قهرمان ۱۹۸۹ جام اتحادیه باشگاهی اروپا (یوفا): قهرمان ۱۹۹۱ سوپر کاپ ایتالیا: ۱۹۸۹ تیم ملی آلمان ویرایش جام ملتهای اروپا: قهرمان ۱۹۸۰ و ۱۹۹۶ نائب قهرمان ۱۹۹۲ جام جهانی فوتبال: قهرمان ۱۹۹۰ نائب قهرمان ۱۹۸۲و۱۹۸۶ یو اس کاپ: قهرمان ۱۹۹۳ بوندسلیگا (اتریش): قهرمان ۲۰۰۷ (به عنوان سرمربی) قهرمان لیگ صربستان و مونته‌نگرو: قهرمان ۲۰۰۳ (به عنوان سرمربی) بهترین بازیکن فوتبال جهان: ۱۹۹۰و۱۹۹۱ برترین ورزشکار اروپا (Europas Sportler des Jahres): 1990 بهترین بازیکن فوتبال آلمان: ۱۹۹۰ و ۱۹۹۹ عضو بهترین بازیکنان صد سال اخیر فیفا برنده توپ طلای اروپا (فرانس فوتبال): ۱۹۹۰ بهترین بازیکن جام جهانی ۱۹۹۰ عضو تیم منتخب جام جهانی ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰
|
|---|
|
۲- گرد مولر
گرد مولر متولد ۳ نوامبر ۱۹۴۵ –است) یا به اختصار گرت مولر که در ایران با نام گرد مولر شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. به او لقب بمب افکن داده شده بود. پس از اینکه مورد توجه هلموت شون مربی تیم ملی آلمان قرار گرفت، در سال ۱۹۶۶ نخستین بازی ملی خود را برابر ترکیه انجام داد و هشت سال در خدمت این تیم بود. مولر در این هشت سال مجموعاً ۶۲ بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داد و ۶۸ گل به ثمر رسانید؛ یعنی به‌طور میانگین بیش از یک گل در هر بازی. گرد مولر به همراه تیم ملی فوتبال آلمان در سال ۱۹۷۴ به مقام قهرمانی جهان رسید. در بازی نهایی آن دوره از مسابقات، آلمان در مقابل رقیب دیرینهٔ خود هلند قرار گرفته بود. تا چند دقیقه پیش از پایان نیمهٔ نخست، دو تیم با نتیجهٔ یک بر یک مساوی بودند. در این لحظات گرد مولر که او را در آلمان «بمب‌افکن» تیم ملی می‌نامیدند، با وارد کردن دومین گل به دروازهٔ هلند، آلمان را برای دومین بار قهرمان جهان ساخت.
مولر در مسابقات جام جهانی مجموعاً ۱۴ گل به ثمر رسانید و تا سال ۲۰۰۶ که رونالدو ستارهٔ برزیلی با پانزدهمین گل خود در رقابتهای جام جهانی در آلمان، رکورد مولر را شکست، پیشتاز بود. مولر با تیم ملی آلمان یکبار نیز در سال ۱۹۷۲ قهرمان جام ملتهای اروپا شد.
گل پیروزی ۲ بر ۱ آلمان در برابر اسکاتلند با ضربه سر گرد مولر، در دیداری تدارکاتی در سال ۱۹۷۴در کارنامهٔ فوتبال باشگاهی مولر نیز عنوان‌های افتخار فراوانی ثبت شده است. او ۱۵ سال برای باشگاه بایرن مونیخ توپ زد. در این مدت به همراه این تیم یکبار قهرمان باشگاه‌های جهان، سه بار قهرمان باشگاه‌های اروپا، یکبار قهرمان جام حذفی باشگاه‌های اروپا، چهار بار قهرمان آلمان و چهار بار قهرمان جام حذفی آلمان شد.
افزون بر آن، مولر در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ لقب بهترین گلزن اروپا را از آن خود کرد. وی همچنین در سال ۱۹۷۰ از طرف کارشناسان فوتبال به عنوان بهترین بازیکن اروپا انتخاب شد. مولر دو بار نیز به عنوان بهترین بازیکن آلمان انتخاب شد. گرد مولر در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۲۱ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. او درسال‌های پایانی عمر، از بیماری آلزایمر رنج می‌برد
افتخارات
آقای گل آلمان:۱۹۶۷٬۱۹۶۹٬۱۹۷۰٬۱۹۷۲٬۱۹۷۳٬۱۹۷۴٬۱۹۷۸(رکورد) آقای گل اروپا:۱۹۷۰٬۱۹۷۲ آقای گل جام جهانی:۱۹۷۰ آقای گل جام ملتهای اروپا:۱۹۷۲ مرد سال فوتبال آلمان:۱۹۶۷٬۱۹۶۹ بهترین بازیکن ۴۰ سال اخیر بوندسلیگا:۲۰۰۳–۱۹۶۳ مرد سال فوتبال اروپا:۱۹۷۰ انتخاب به عنوان موفق‌ترین و بهترین گلزن تاریخ فوتبال جهان: ۲۰۰۰ باشگاهی
بایرن مونیخ (بایرن مونیخ) بوندسلیگا: قهرمان ۱۹۶۹٬۱۹۷۲٬۱۹۷۳٬۱۹۷۴ جام حذفی آلمان: قهرمان ۱۹۶۶٬۱۹۶۷٬۱۹۶۹٬۱۹۷۱ لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا: قهرمان ۱۹۷۴٬۱۹۷۵٬۱۹۷۶ جام باشگاهای جهان: قهرمان ۱۹۷۶ جام برندگان اروپا: قهرمان ۱۹۷۶ ملی
تیم ملی فوتبال آلمان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴: قهرمان ۱۹۷۴ مسابقات قهرمانی فوتبال اروپا: قهرمانی۱۹۷۲
|
|---|
|
۱- فرانتس بکن‌باوئر
Beckenbauer متولد؛ ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۵ – ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال، مربی، رئیس فدراسیون، و مدیر باشگاه اهل آلمان بود. او با لقب قیصر (به آلمانی:Kaiser) شناخته شد.بکن‌باوئر این لقب را مدیون توانایی‌هایی است که برای فوتبال آلمان انجام داده‌است. بکن‌باوئر از بهترین بازیکنان، بهترین مدافع، و موفق‌ترین مدیران فوتبال جهان به شمار می‌رود. فرانتس بکن‌باوئر در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۵ در مونیخ زاده شد. او در سال ۱۹۵۴ هنگامی که نُه سال داشت، فوتبال حرفه‌ای را در باشگاه «اس سی مونیخ» آغاز کرد. در سال ۱۹۵۸ به تیم باشگاه فوتبال بایرن مونیخ رفت که در آن زمان دومین باشگاه بزرگ شهر مونیخ بود.
بکن‌باوئر نخستین بازی خود برای تیم ملی آلمان را در ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۵ انجام داد و نخستین بازی جام جهانی او در جام جهانی سال ۱۹۶۶ بود.
فرانتس بکن‌باوئر در سال ۱۹۶۶ برای نخستین بار با باشگاه بایرن‌مونیخ قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان شد. این باشگاه در سال ۱۹۶۷ نیز موفق به کسب همین عنوان شد و در همین سال جام باشگاه‌های برتر اروپا را نیز به‌دست آورد.
بکن‌باوئر در سال ۱۹۷۱ کاپیتان تیم ملی آلمان غربی شد. سال ۱۹۷۲ آلمان برندهٔ جام ملتهای اروپا شد. سال ۱۹۷۴ بکن‌باوئر به همراه تیم ملی آلمان غربی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ را بدست آورد.
بکن‌باوئر در سال ۱۹۷۷ بایرن مونیخ و همچنین تیم ملی را ترک کرد و به بازی در باشگاه نیویورک کاسموس در جام قهرمانی آمریکای شمالی پرداخت. او بین سالهای ۱۹۸۰–۱۹۸۲ نیز در هامبورگر اس‌فاو بازی می‌کرد.
فرانتس بکن‌باوئر در سال ۱۹۸۳ از فوتبال بازنشسته شد و یک سال پس از آن بدون این که تجربه مربی‌گری داشته باشد به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان غربی انتخاب شد. او بین سالهای ۱۹۸۴–۱۹۹۰ سرمربی تیم ملی آلمان بود. او در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ همین سمت را در باشگاه بایرن‌مونیخ به‌دست آورد.
فرانس بکن‌باوئر تدارک‌دهنده و همچنین تهیه‌کنندهٔ اساسیِ بازی‌ها در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ به‌شمار می‌آید. مؤسسهٔ خیریه‌ای نیز به نام او و از طرف خودش، به منظور کمک به معلولان و سایر محتاجان تأسیس شده‌است
مرگ بکن‌باوئر در ۷ ژانویه ۲۰۲۴ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
افتخارات مرد سال فوتبال آلمان: ۱۹۶۶٬۱۹۶۸٬۱۹۷۴٬۱۹۷۶ مرد سال فوتبال اروپا: ۱۹۷۲٬۱۹۷۶ جوان‌ترین بازیکن جام جهانی ۱۹۶۶ باشگاهی
تایرن مونیخ
بوندسلیگا قهرمان در سالهای: ۱۹۶۸٬۱۹۷۱٬۱۹۷۲٬۱۹۷۳٬۱۹۷۴
جام حذفی قهرمان در سالهای: ۱۹۷۳٬۱۹۷۴٬۱۹۷۵٬۱۹۷۶
لیگ قهرمانان اروپا قهرمان در سالهای: ۱۹۷۴٬۱۹۷۵٬۱۹۷۶
جام باشگاهای جهان: ۱۹۷۶ تیم ملی فوتبال آلمان
جام جهانی فوتبال قهرمان جهان ۱۹۷۴ نائب قهرمان جهان ۱۹۶۶ سوم جهان ۱۹۷۰ جام ملتهای اروپا قهرمان اروپا ۱۹۷۲ نائب قهرمان ۱۹۷۶
به‌عنوان سرمربی
جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ قهرمان جهان ۱۹۸۶ نائب قهرمان جهان بوندس لیگا ۱۹۹۳–۱۹۹۴ قهرمان جام اتحادیه اروپا ۱۹۹۶ قهرمان جام یوفا
|
|---|
دیدگاه‌ها