کارشناسان حقوقی فوتبال ایران می گویند اگر قرار باشد تمام معیارهای کنفدراسیون آسیا در نظر گرفته شود، شاید تنها باشگاهی که بتواند مجوز حرفه ای بگیرد سپاهان اصفهان است.

این ادعا بی تردید معنایی به جز آماتور بودن باشگاه های ایرانی و در مجموع فوتبال ایران ندارد؛ همان فوتبالی که دبیرکل فدراسیون فوتبال مدعی شد تا همین چندی پیش به کنفدراسیون فوتبال آسیا درباره باشگاه ها اطلاعات غیرواقعی می داد و سعی می کرد حقایق را وارونه جلوه بدهد! حقیقت ماجرا این است که فوتبال ما در دوران حرفه ای شدن این ورزش در آسیا، افتخار چندانی ندارد.

همه شما از شرایط تیم ملی در جام ملت ها و حضور تیم های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا اطلاع دارید و نیازی به توضیح واضحات نیست.

به لحاظ امکانات سخت افزاری هم جملگی می دانیم تعداد بیشماری از تیم های ما فاقد ورزشگاه و زمین اختصاصی هستند و از همه تاسف بارتر اینکه همچنان دولت به طرق مختلف، هزینه های این ورزش را پرداخت می کند و بخش خصوصی عملا در آن هیچ کاره است.

آنچه نوشتیم دقیقا با قوانین و معیارهای AFC منافات دارد و هیچ کدام در طبقه بندی های فوتبال حرفه ای دسته بندی نمی شوند.

کمک داور ویدیویی نیز هنوز به طور اساسی وارد فوتبال ما نشده و رقابت های لیگ برتر همچنان بدون این تکنولوژی ساده امروزی برگزار شود. این مسائل بحرانی را پیوند بدهید به زمانی که AFC می خواهد به تیم های ایرانی مجوز حرفه ای اعطا کند؛ شما جای کارشناسان کنفدراسیون فوتبال آسیا باشید در این راستا چه خواهید کرد؟

وقتی مشکلات فوتبال کشور را یکی یکی بررسی می کنیم، متوجه نمی شویم آن ادعای نادرست میزبانی ایران در جام جهانی از کجا آمد و دوست عزیزی که چنین نکته ای را مطرح کرد، آن لحظه که احساساتش را بروز می داد چگونه فکر نکرد ما حتی یک باشگاه حرفه ای منطبق با استانداردهای جهانی نداریم؛ آن وقت چگونه می توانیم میزبان جام جهانی باشیم؟