درود، قبلا در مورد مدافعان پت و مت پرسپولیس (فرجی و نعمتی) مطلب زدم که مربوط میشد به دربی و نوع ابلهانه‌ی پاس دادنشون به کناره‌ها : https://www.tarafdari.com/node/2437925 اینبار در مورد بازی با استقلال خوزستان، و مشخصا پت (فرجی) . صحنه گل اول: باز هم فرجی یه پاس رفع‌تکلیفی و احمقانه به مدافع کناری میده و اون رو به زحمت میندازه، در حالیکه اسماعیلی‌فر رو دارن پرس میکنن و فضای کافی برای مانور نداره، و یار مناسبی نزدیک خودش نمی‌بینه برای پاس دادن؛ توی سر توپ میزنه و ادامه‌ی ماجرا... (اشتباه پای اسماعیلی‌فر نوشته میشه قطعا) اما بازی احمقانه و به هم زدن ریتم بازی از فرجی بوده! این نوع پاس رو هیچموقع از گولسیانی و کنعانی و مدافعین وسط نیمه‌ حرفه‌ای و متوسط هم نمی‌بینیم! . صحنه گل دوم: -- توضیحات حذف شد -- سوال دو مدافعی که جلوی توپ مهاجم عراقی میرن، یکی عبدالکریم حسن هستش و اون یکی فرجی (شک کردم)؟ (تصویر با کیفیت پیدا نشد) . صحنه گل سوم: شاهکار و ترکیبی از حماقت و ترس! فرجی در تصمیمی غیرمنتظره جای اینکه برای ضربه سر اول اقدام کنه، یارگیری رو بیخیال میشه (مهاجم حریف راحت با سر میسابونه) و چند متر به عقب میره آفساید رو پر میکنه، و کنعانی رو که مهاجم دیگری رو یارگیری کرده، به اشتباه میندازه اما حتی پشتش هم درست پوشش نمیده، و جای عمق، کنار واستاده و نظاره‌گر! خلاصه: فرجی بازیکنی با ضریب هوشی بسیار پایین و عدم اعتماد به نفس هستش که ابتدایی‌ترین اصول دفاعی رو نمیدونه، با نوع بازیش بازیکنا رو به زحمت و اشتباه میندازه و سطح بقیه رو پایین میاره