کشتار مردم هزاره بهدستور عبدالرحمن نتیجهٔ تهاجم چندبارهٔ وی، حاکم پشتون کابل، به هزارهجات، ناحیهٔ مرکزی افغانستان که سرزمین خودمختار قوم هزاره بین سالهای ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۲ خورشیدی بود.
عبدالرحمن دستور قتلعام مردم هزاره را صادر کرد. پیش از قتلعام، ۶۰۰٬۰۰۰ خانوار هزاره در افغانستان زندگی میکردند. عبدالرحمن بیش از ۴۰۲٬۰۰۰ (۶۷٪) خانوادهٔ مردم هزاره را بین سالهای ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰ میلادی قتلعام و از سرهای آنان کلهمنار درست کرد که این بزرگترین نسلکشی قرن نوزدهم بهشمار میرود.
نتایج جنگ عبدالرحمن و هزارههاویرایش
رهبران سیاسی هزاره راهی زندانها و کشتارگاهها شدند.
داراییها و مراتع هزاره مصادره شد و در میان پشتونهای دُرانی و غَلزی توزیع شد.
هزارهها مورد بدرفتاری قومی و مذهبی قرار گرفتند. هزارههای شیعه مجبور به ترک مذهب شیعه و پیروی از مذهب سنی شدند و ملایان سنی در سراسر هزارهجات مستقر شدند.
اسرای هزاره در بازارهای آزاد فروخته میشدند و خزانهٔ پادشاهی سهم خود را از این تجارت دریافت میکرد.
به گفتهٔ فیضمحمد کاتب، کاتب دربار، هر روز صدها سر بریدهٔ هزاره به بامیان و کابل فرستاده میشد. از سرهای بریدهشده، کلهمنارها برپا شد. ارزگان، مرکز اصلی مقاومت هزارهها، تسخیر و کاملاً نابود شد.
عبدالرحمن ۱۶ نوع مالیات بر هزارهها وضع کرد و در ناتوانی به پرداخت جرایم و مالیاتها، برخی از مردان را مجبور به فروش خانوادهٔ خود کردند.
با غصب زمینهای کشاورزی و تبدیل آنان به چراگاه برای کوچیها، کشاورزی و دامپروری هزارهها رو به نابودی رفت. همچنین از شروع اولین اذیت و آزار هزارهها، کوچ آنان به مناطق دور و نزدیک و کشورهای همسایه آغاز گشت. دهها هزار از آنان به هند (و پاکستان فعلی)، ایران و آسیای مرکزی رفتند.[۱۶][۱۷]