من یه عادتی داشتم از تیکه کلام های خنده دار و اینکه یکم خودم رو به پخمگی میزدم استفاده میکردم و سعی میکردم همه رو از خودم راضی نگه دارم ولی الان حس کردم بهتره خودم رو تغییر بدم چون ۲۵ سالم شده و باید بزرگونه رفتار کنم.
با یکی صحبت کردم گفت الان اینجوری رفتار میکنی ۲ سال دیگه که بزرگ شدی واقعا دوست نداری مسیرت به این آدم ها بیفته.
راهی هست که بشه بزرگونه رفتار کرد؟ بنظرتون بقیه تغییر شخصیت آدم رو میپذیرن؟
من تو محل کارم خیلی ضربه خودم از این موضوع. همه آدم خوبی نیستن و یهو ضعفت رو میکوبن تو سرت یهو. خیلی دارم اذیت میشم. الان چون یه هفته شل گرفتم. دید بقیه اصلا میترکونه آدم رو.
خیلی نیاز دارم بزرگونه رفتار کنم. بنظرتون دیر شده یا اینکه ارزش تلاش کردن داره؟
چجوری کارکتر بزرگونه ای باشیم که میخنده در کنارش؟ من میرم جدی بشم کلا دیگه خنده رو کنسل میکنم.


