جام باشگاههای جهان سال آینده با فرمتی جدید در کشور آمریکا برگزار میشود. این تورنمنت که ۳۲ تیم از شش کنفدراسیون را گردهم میآورد، فرمتی مشابه جام جهانی تیمهای ملی خواهد داشت. فرمت جدید جام باشگاههای جهان اما باعث خشم و نارضایتی بسیاری از باشگاهها شده است. چرا که آنها تصمیم فیفا برای اضافه کردن بازی به تقویمی که همین حالا هم شلوغ است را درک نمیکنند. باشگاه رئال مادرید به شدت مخالف فرمت جدید جام باشگاههای جهان است و از این ایده استقبال نمیکند. در والدبباس میگویند: فصل بعد بازیها را از آگوست شروع میکنیم و در جولای به پایان میرسانیم. این دیوانگی است. آنها بازیکنان را نابود خواهند کرد.
حرف آنها درست است: اولین بازی رسمی رئال مادرید، سوپرجام اروپا در تاریخ چهاردهم آگوست ۲۰۲۴ برگزار میشود و تیم کارلو آنجلوتی اگر به فینال جام جهانی باشگاهها برسد، در تاریخ سیزدهم جولای ۲۰۲۵ به کارش پایان میدهد. به عبارت دیگر، این یعنی یازده ماه متوالی فوتبال بدون استراحت.
به این موارد باید بازیهایی که بازیکنان با تیمهای ملیشان انجام میدهند را نیز اضافه کرد. در مورد جام جهانی باشگاهها، مسئله فقط تعداد بازیها نیست، بلکه سبک بازی هم مطرح است. رئال مادرید با تیمهای سرسختتر و فیزیکیتر آفریقایی یا آمریکایی جنوبی روبرو خواهد شد. در مورد تیمهای آمریکای جنوبی، آنها در میانه فصل خود به این تورنمنت میآیند، در حالی که تیم آنجلوتی قبل از تعطیلات در آخرین تورنمنت خود شرکت خواهد کرد.
در نهایت باید به مسافت هم توجه کنیم. اولین دوره این تورنمنت که هر چهار سال یک بار برگزار میشود، در ایالات متحده برگزار خواهد شد و مسافت کشورهای اروپایی تا آمریکا و همینطور مسافت بین شهرهای آمریکا هم خودشان دردسر دیگری هستند.
حضور در این تورنمنت درآمد زیادی برای باشگاهها به همراه خواهد داشت، اما بازیکنان را از نظر فیزیکی و روحی بیشتر فرسوده خواهد کرد. در حالی که رئال مادرید خواستار تقویمی کوتاهتر و بازیهای سطح بالاتر است، به نظر میرسد سازمانهای بینالمللی برعکس عمل میکنند.