گورام کاشیا، دفاع وسط ۳۶ ساله تیم ملی گرجستان که کاپیتان و رهبر کشورش در مسابقات یورو ۲۰۲۴ خواهد بود، در مصاحبه‌ای با رسانه‌‌ی گاردین دربارهٔ موضوعات مختلفی از جمله تجربهٔ اولین تورنومنت بزرگ همراه گرجستان، خالکوبی جان لنون بر روی بازویش و تجربیات خود در مستطیل سبز و زندگی‌اش سخن گفت. 

با اینکه تیم ملی گرجستان در دوره قبلی بازی‌های یورو غایب بود و کاشیا نیز به دلیل مصدومیت دیدار حساس گرجستان و مقدونیه شمالی در پلی آف یورو ۲۰۲۰ را که با شکست تیمش به پایان رسید را از دست داد؛ امّا او هرگز امیدش را از دست نداد و می‌دانست یورو ۲۰۲۴ آخرین فرصتش برای همراهی کشورش در رقابتی هیجان‌انگیز و معتبر است. مدافع تیم اسلوان براتیسلاوا اسلواکی می‌گوید در طی این مدت بازیکنان برای کمک به تیم ملی گرجستان تصمیمات سختی گرفتند؛ یکی از آنها نخوردن شیرینی به مدت چهار ماه بود.

«ببینید، در هر حال من زیاد دسر نمی‌خورم، ولی (وقتی) داشتم با هم‌تیمی‌ام در تیم ملی، بودو زیوزیوادزه صحبت می‌کردم و می‌دانم شیرینی‌هایش را دوست دارد. او از سال ۲۰۲۱ در تیم ملی بازی می‌کند. ما در کمپ‌های تمرینی با هم غذا می‌خوریم؛ امّا این بار هیچ دسری حتی مقداری ماست به همراه نداشت. او به من گفت چهار ماهی می‌شود که شیرینی نخورده است.»

پس از آن اتفاق، کاشیا نیز به منظور آماده شدن برای تقابل با تیم‌های لوکزامبورگ و یونان از خوردن شیرینی دست کشید.

«چهار ماه قبل از آن بازی‌ها، هیچ چیز شیرینی نخوردم، چون می‌دانستم اگر شرایط بقیه را نداشته باشم تا چه اندازه خودم را ناامید کرده‌ام.»

او دربارهٔ شکست گرجستان برابر مقدونیه شمالی در پلی آف دوره قبلی یورو ابراز تأسف کرد و گفت:

«ناامیدی‌ای که تجربه کردیم را به یاد می‌آورم. آن اتفاق برای ما به عنوان بازیکن و یک کشور بسیار دردناک بود. مردم طرفدار فوتبال و ورزش همهٔ شادی‌شان را از دست دادند. شانس بی‌نظیری داشتیم؛ در خانه باید مقابل مقدونیه شمالی بازی می‌کردیم و محکوم به پیروزی بودیم. دوران سختی بود و تصور می‌کنم به خوبی آماده نبودیم، چون زمان ویروس کووید بود.»
«در چهار سال گذشته چیزهای زیادی تغییر کرده، بازیکنان جوان‌تر و باانگیزه‌تر از جمله خویچا کواراتسخلیا، بازیکن ناپولی در ترکیب تیم را تشکیل داده‌اند. ولی این به معنای آن نیست که به آسانی راهی آلمان شدیم.»

تیم ملی گرجستان در دور پلی آف یورو ۲۰۲۴ توانست با شکست ۲-۰ لوکزامبورگ در نیمه‌ نهایی و پیروزی برابر یونان با کمک ضربات پنالتی جواز حضور در این بازی‌ها را به دست آورد. کاشیا دربارهٔ لحظه صعود به یورو چنین گفت:

«به خاطر دارم وقتی آخرین پنالتی را زدیم، از سردرگمی و شادی تقریباً از هوش رفتم. سپس به رختکن رفتم، فریاد زدیم. (پیام‌های) تلفنم قطع نمی‌شد، همه به من پیام ارسال می‌کردند. ناخودآگاه تلفن را در رختکن رها کردم و در تفلیس برای مهمانی، نوشیدنی، رقص و آواز خواندن بیرون رفتیم. همه خوشحال بودند. حتی از آن لحظات ویدئو ندارم. روز بعد گیج بودم، گوشی را روشن کردم و (گالری) خالی بود. خاطره‌ای ثبت نشد!»

بعد از ظهر سه‌شنبه گرجستان در شهر دورتموند به مصاف ترکیه می‌رود. این دیدار صد و چهاردهمین بازی کاشیا برای کشورش خواهد بود که بیشترین تعداد بازی ملی برای گرجستان نیز محسوب می‌شود. او پس از سال‌ها تلاش این جایگاه را بدست آورده که دربارهٔ آن می‌گوید:

«شایسته حضور در آنجا هستیم و خیلی خوشحالم که این اتفاق رخ داد. گرجستان در ادامه با پرتغال و جمهوری چک نیز بازی خواهد کرد. ما مشت می‌خوریم، امّا بدون شک یک یا دو مشت هم خواهیم زد. اگر (مشت ما) به صورت کسی بخورد اشکالی ندارد.»

کاشیا معتقد است به واسطهٔ کیفیت تیم و برنامه‌ریزی‌های لازم توسط مربی گرجستان، ویلی سانیول، بازیکن سابق فرانسه و همچنین حضور بازیکنان مستعدی همچون مامارداشویلی، ژرژ میکائوتادزه و کواراتسخلیا که بهترین بازیکن ترکیب آنان است شایسته حضور در یورو بودند.

 «کواراتسخلیا پسری بسیار خوب و معمولی است. از زمانی که او در ناپولی تبدیل به بازیکنی مشهور شد، اگر از هتل به زمین تمرین بروید، اطراف زمین تمرین همیشه شلوغ است. تمام بچه‌ها می‌خواهند با او عکس بگیرند. قبلاً چنین چیزی نداشتیم، آن هم در حالی که من ۱۵ سال است اینجا هستم. خویچا ۲۳ ساله است، ولی همانند یک رهبر می‌ماند. گاهی اوقات در رختکن صحبت می‌کند. هنگامی که در تمرینات مقابلش قرار می‌گیرم، انگار زمانم را برای گرفتن او هدر می‌دهم و فایده‌ای ندارد. او خیلی سریع است و اغلب مرا به چالش می‌کشد. ذهنیت خوبی را در اختیار داشته  و نسل او باور قوی‌تری (نسبت به نسل ما) دارد. بازیکنی با این همه شخصیت در رختکن نداشتیم.»

کاشیا، ویلی سانیول را از زمان حضورش در تیم ملی فرانسه به یاد می‌آورد و در این مورد و سایر مسائل با مربی خود بحث‌های زیادی داشته است. کاپیتان تیم ملی گرجستان همچنین آرامش قابل تحسین مربی‌اش را شدیداً ستایش می‌کند.

«وقتی برای آن بازی (یونان) وارد میدان شدیم، می‌دانستیم کل کشور را بر روی دوش خود داریم. اگر می‌باختیم آنها چه می‌گفتند؟ مردم از شما شروع به انتقاد خواهند کرد. در حالی که با وجود سانیول این احساس کاملاً از بین رفت. هیچکس مانند او برای بازی آماده نبود. او توانست فشار را از بین ببرد و ما را به آرامش برساند.»

کاشیا سه سال است که در اسلوان اسلواکی حضور دارد و در تیم‌های دینامو تفلیس، ویتسه، سن خوزه ارتکوکس و لوکوموتیو تفلیس بازی کرده است. او از عاشقان فوتبال انگلیس و منچستریونایتد بوده و در کودکی روی کین را الگوی فوتبالی‌اش می‌دانست.

«وقتی انگلیس مقابل آرژانتین (در سال ۱۹۹۸) شکست خورد، در خانه گریه کردم...»

مدافع ۳۶ ساله سابق ویتسه هلند در ادامه می‌گوید که پدرش او را تشویق به بازی راگبی می‌کرد و اگر حمایت برادر بزرگترش نبود، شاید او هرگز فوتبالیست نمی‌شد.

«اگر برادرم نبود، یک بازیکن راگبی با بینی و گوش‌های شکسته بودم. در حدود سال ۲۰۰۰ ما همیشه از ساعت ۱۲ ظهر تا ۱۸ عصر در تفلیس برق نداشتیم. در طول آن شش ساعت در خیابان‌ها فوتبال بازی می‌کردیم و تلاش می‌کردیم صاحب جوایزی مانند ماست، نوشابه فانتا یا کوکاکولا شویم. هنگامی که مشغول بازی بودیم و روی آسفالت می‌افتادیم، همه جای زانوهایم خونی می‌شد.»

کاشیا در سنین نوجوانی از تیم‌های پایه دینامو تفلیس به تیم اصلی راه یافت و در ۲۲ سالگی قبل از انتقال به تیم‌های خارجی توانست بازوبند کاپیتانی آنها را بر بازو ببندد. خارج از مستطیل سبز، گورام کاشیا به نوشیدن قهوه، صحبت دربارهٔ فوتبال و گوش دادن به پادکست علاقهٔ فراوانی دارد.

«دوست دارم دربارهٔ فوتبال صحبت کنم یا به سخن افراد دربارهٔ آن گوش دهم‌. بنابراین وقتی از خواب بیدار می‌شوم روزم با هفته‌نامه فوتبال گاردین را شروع می‌کنم.»

او در دنیای موسیقی به مک میلر و کانیه وست علاقه دارد و حتی بر روی یکی از بازوهایش خالکوبی جان لنون نقش بسته است.

«خیلی خاص است. دخترم آن را مسخره می‌کند چون فکر می‌کند هری پاتر است. آنها جوان هستند و نمی‌دانند جان لنون کیست، بنابراین تصور می‌کرد من طرفدار هری پاتر هستم، در حالتی که این چنین نیست.»

خالکوبی بیتلز (گروه موسیقی راک انگلیسی) کاشیا را به یاد پدرش می‌اندازد که دیگر در این دنیا نیست.

 «زمانی که در خانه برق نداشتیم، پدرم به من گفت چند آهنگ گوش کنم‌. آن موقع یک استریو با کاست و باتری داشتیم که از آن متنفر بودم. سپس آن شروع به صحبت دربارهٔ پل مک کارتنی، بیتلز و... کرد. آن را واقعاً دوست داشتم. می‌دانم که اگر آن را در رختکن شروع به پخش کنم، شلوار و جوراب به سوی من پرتاب می‌‌شود.»

اکنون کاشیا قصد دارد دو خالکوبی جدید با الهام از براتیسلاوا (پایتخت اسلواکی) و یورو ۲۰۲۴ را بر روی بازویش نقش بندازد. همچنین او بر این موضوع که مردم گرجستان بسیار میهن پرست هستند تأکید زیادی دارد.

«گرجستانی‌ها کشور ما را بیشتر از خانواده‌شان دوست دارند. می‌خواهیم کشورمان را نشان دهیم و درباره‌اش صحبت کنیم. اشتیاق زیادی برای آن داریم. این منم؛ وقتی نمایندهٔ کشورم هستم، افتخاری برای من و خانواده‌ام است‌. می‌دانم که باید برای کشورم بجنگم و بعد از آن انگیزه دادن به خودم آسان می‌شود.»