به نظرم تیمایی مث انگلیس و ایران برا طلسم شکنی به مربی نیاز ندارن . باید جو حاکم بر فوتبالشونُ درست کنن . با هوادار سخت سلیقه با زمینه ذهنی منفی باف که دائم در حال غر زدن و انتقاد و دادن انرژی منفیه و بازیکنای زیر فشار شدید مردم و ترسوی محافظه کار این ۲ تیم هیچی نمیشن . مگر اینکه عوض بشن یا تو یه تورنومنتی جدول حذفی جوری پیش بره که شانسکی برن تا مراحل پایانی . دقیقا مث قطر ۲۰۲۳ که کره تو قفس شیرا ۲ تا شیرُ کشت بعد وقتی خواست از قفس بیاد بیرون خودش کشته شد . از این طرف بدترین و شلخته ترین ژاپن ممکن به ایران خورد و باخت ولی بازم ایران موفق نشد قهرمان بشه ولی اگه انگلیس چنین شرایطی داشت قهرمان میشد و این اسکل بودن ایرانُ می رسونه
البته یه نکته مهم اینکه تو تورنمنت های ملی بازی های زیادی برگزار نمیشه که مربی بتونه خیلی زمان برای جا انداختن سبکش داشته باشه.
شاید همون زیدان برای اینگونه مواقع کار ساز تر باشه چون سبک خاصی نداره و فقط کافیه یه ترکیب عالی بهش بدی و تو کمترین زمان مخصوصاً در مراحل حذفی کار حریفان تموم میکنه.
پپ و کلود شناخت فوق‌العاده ای از فوتبال انگلستان دارن.
زیدان هم استاد کار با ستاره هاست و از نهایت پتانسیل بازیکنان بهترین استفاده می‌بره.
به نظرم هر سه تاشون عالین.
دیدگاهها