به گزارش طرفداری، قبلا هم گفتیم اگر آلن راجرز، استانکو، برانکو و اوسمار با تیم پرسپولیس موفق بوده اند، به خاطر اطلاعاتی بود که آن ها از فضای فنی و فرهنگی و روانی فوتبال ایران داشتند.
پرسپولیس می توانست از وجود مردانی بهره مند شود که در این تیم در همان بدو امر شانس موفقیت بیشتری داشته باشند. مربیانی مثل اوسمار ویرا که البته راضی به ماندن در پرسپولیس نشد، اسکوچیچ که هزینه بالایی برای حضور در پرسپولیس مطالبه کرد و البته مورایس که از تیم سپاهان اصفهان خداحافظی کرده است.
تجربه نشان داده حضور چنین مربیانی در پرسپولیس موفق تر بوده است. ضمن این که در تاریخ پرسپولیس، مربیان خارجی که ناگهان به این تیم آمدند، کارنامه موفقی نداشته اند. نفراتی مثل کونوف در دهه 1350، مانوئل ژوزه، ادوارد نلو وینگادا، زلاتکو کرانچار و... مردانی بودند که بدون شناخت از فضای تیم پرسپولیس و فوتبال ایران به این تیم آمده، تجربه موفقیت آمیزی نداشتند.