اختصاصی طرفداری | فرانسوی‌ها، در پیراهنی با طرح خط‌خطی، شیک، و در اوج ظرافت، با رنگ و ابی فریبنده و گول زننده، از پیش از آغاز تورنمنت (و همچنان) جزو مدعیان اصلی کسب مقام اول اروپا هستند. اما یافتن شواهد و اثبات آن بسیار دشوار است.

دو گل خودی حریف و یک پنالتی، آنها را به مرحله یک‌چهارم نهایی رسانده است و ما همچنان در حسرت یک نتیجه کوبنده و نمایشی تماشایی از آن‌ها مانده‌ایم. سرعت ضد حمله‌های غیرقابل‌مهار، دریدن مدافعین و…در یک‌کلام از کمیت و کیفیت، درآن‌واحد خبری نیست. تا اینجای کار از ظاهر امر پیداست، پیشرفت و صعود به مراحل بالاتر تنها چیزی است که برای آن‌ها اهمیت دارد. در این مسیر ما همچنان در انتظار کیلیان امباپه، کاپیتان و بازیکن رئال مادرید هستیم که نقش منحصربه‌فرد خود را به‌عنوان یکی از بهترین بازیکنان جهان به ما و فرانسه ارزانی کند. اما هنوز این اتفاق روی نداده است.

در این مسیر ما همچنان در انتظار کیلیان امباپه، کاپیتان و بازیکن رئال مادرید هستیم که نقش منحصربه‌فرد خود را به‌عنوان یکی از بهترین بازیکنان جهان به ما و فرانسه ارزانی کند. اما هنوز این اتفاق روی نداده است.

 با بداقبالی و شکستن بینی در اولین دیدار طبیعتاً تأثیر بسزایی در فرم او و فرانسه ایجاد شده است. ما نیز به‌عنوان هوادار بد آوردیم که امباپه روی فرم را ببینیم که بی‌محابا دل به دریا می‌زند و تمامی سدهای روبروی خود را پشت سر می‌گذارد. ظاهراً در حال حاضر فقط شاهد تعقیب و گریزی از او در کوچه‌های بن‌بست هستیم!

جالب است بار دیگر امباپه در این بازی ماسک خود را عوض کرد. سوراخ‌های چشمی کوچک‌تر، با جنسی بسیار ضخیم‌تر و انعطاف‌پذیرتر، و مکانیزمی پیچیده برای نگه‌داشتن آن در پشت سر او تا ماسک تکانی نداشته باشد. اگرچه همه این تغییرات به نظر نمی‌رسد نقاط دید محیط اطراف او را تقویت کرده باشد.

شواهد امر نشان می‌دهد، و این را به‌وضوح با چشمان خودمان دیده‌ایم؛ در دوران ظهور امباپه و صعود و تثبیت او در دنیای فوتبال، بارهاوبارها به ما خاطرنشان کرده است؛ با سرعت و تمام‌کنندگی درجه خود یکایک حریفان خود را یکی پس از دیگری ترور کرده و دروازه‌ها را گشوده است، اما متأسفانه در حال حاضر با سیستم پیچیده و گاه دیوانه‌کننده فرانسه او تا حدی به اسارت کشیده شده است.

ازاین‌رو در این دیدار، جرمی دوکو از بلژیک، نه امباپه، فوروارد فوق‌العاده و آزاد این مسابقه بود. نوری درخشان در نیمه اول که مانند امباپه بخشی از نیروی ضد حمله بلژیک است که در نهایت به‌خاطر طرز فکر دفاعی دردناک تیم، چهار دقیقه مانده به پایان بازی، با زانو یان ورتونگن که توپ را وارد دروازه خودی کرد، ناگهان مبارزات بلژیک به پایان رسید.

از مخاطرات دلخراش مراحل حذفی است. ضربه کاری که شما را پهن زمین می‌کند بی‌آنکه فرصتی برای برخاستن یا تلافی داشته باشید.

برای کشور کوچک‌تری چون بلژیک قبول نتیجه بسیار سخت بود. در چهره همه آن‌ها می‌دیدیم برای وقت اضافه و نبرد سنگین آماده‌اند. فقط چند دقیقه پیش از گل قلب شکن فرانسه بود که کاپیتان کوین دی بروین شانس فوق‌العاده کشورش را به دست آورد. از ان شلیک‌های جانداری که بیشتر روزهای هفته در منچستر دروازه‌های غیرقابل‌نفوذ را فرومی‌ریزد، انا این بار مستقیماً به آغوش دروازه‌بان تیم ملی فرانسه، مایک ماینان رفت!

دشان، مربی فرانسه شب گذشته گفت؛

عدم گل‌زنی تیمش در بازی مشکلی نیست. در تورنمنتی که مجموع گل‌ها به دروازه خودی ۹ گل است، بیشتر از گل‌های هر بازیکنی در این مسابقات. ما همیشه ظرفیت و توانایی گل‌زنی را داریم. می‌دانم برای ما در این دیدار مشکل بود، اما به این معنی نیست که فرصتی نداشتیم. ما نمی‌خواهیم این مورد مانع روانی ایجاد کند.

فرانسه از عمق بازی را کنترل می‌کرد و از دادن فضایی به بلژیک برای ضد حمله به‌شدت خودداری می‌کرد.

ما منتظر می‌ماندیم، و فضایی را که بلژیک به دنبال آن بود در اختیارشان نگذاشتیم.

اما برای فرانسه هم که در مکانیسم دفاعی بلژیک گرفتار شده بود، آذوقه‌ای برای نشان دادن وجود نداشت. دراین‌بین امباپه به‌خوبی متوجه شده بود با دیواری از شاه‌بلوط‌های بلژیکی مواجه است و در موقعیت‌های به‌دست‌آمده هم موفق نشد هدف را پیدا کند. دشان در باره مهاجم خود گفت؛

کیلیان هنوز در حال تطبیق ماسک است. شما مشکل عرق کردن هم دارید و این می‌تواند کمی به چشمان نفوذ کند، حتی با وجود این‌که امکان پاک کردن آن وجود دارد. این مشکل مربوط به بینایی اوست. او می‌گوید، تصاویر را به‌صورت سه‌بعدی می‌بیند. حتی اگر در مورد یک دهم میلی‌ثانیه صحبت کنیم، همه چیز سر جای خود نیست و در دید پیرامون او کمی تأخیر وجود دارد.

با وجود مشکل دید ستاره تیم، برتری فرانسه در دقایق پایانی نتیجه داد. درحالی‌که فرصتی برای بلژیک باقی نمانده بود. زمانی که در پایان بلژیکی‌ها در اطراف زمین راه می‌رفتند هنوز با گل مدافع خود و ضربه روحی آن کنار نیامده بودند و دومنیکو تدسکو، سرمربی بلژیک، آن‌قدر غمگین بود که در کنفرانس مطبوعاتی قادر نبود به بسیاری از سؤالات مطرح شده پاسخ دهد.

ولی با دلخوری اشاره کرد؛ «ما می‌توانستیم به پشت خط دفاعی ان‌ها نفوذ کنیم و ضربه نهایی را وارد کنیم»

اینک نشانه‌هایی مبنی بر محوشدن نسل به‌اصطلاح طلایی بلژیکی وجود دارد. به‌ویژه شب گذشته دی بروین اعلام کرد مطمئن نیست بیش از این در خدمت تیم کشور خود بماند.

تدسکو در این باره گفت:

کوین می‌داند چقدر برای ما مهم است. او نیازی به نظر من در این مورد ندارد. حالا وقت آن نیست در این باره از او سؤال کنیم.

دراین‌بین فرانسه نگرانی‌های فوری‌تری دارد. مشکل به ثمر رساندن گل ضعف اساسی به چشم می‌آید، به‌ویژه در برابر یکی از دو تیم اسپانیا یا آلمان که در روز جمعه با هم دیدار می‌کنند. خوب می‌دانیم این دو تیم مشکلی در این باب ندارند.

اگرچه مطمئنم امباپه با ماسک و چشمانی که بر روی عملکرد او تأثیر گذاشته است، به چنین پیش‌فرض‌هایی پوزخند خواهد زد. حضور او کافی است تا فرانسه تهدیدی جدی و همیشگی برای هر تیمی باشد. حتی دو تیم چون اسپانیا و المان که در فرم مناسبی به سر می‌برند.

ولی فراموش نمی‌کنیم؛ ستارگان بزرگ در بدترین شرایط و در عین ناباوری قصه‌های خود را می‌نویسند. ازاین‌رو تعجب نخواهیم کرد اگر امباپه و فرانسه نمایش نادیده باشکوه خود را دیریازود به رخ همه فوتبال دوستان کِشَند.