سلطان سلیم شاه عثمانی دوستدار زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی بود. انتقال خیل عظیمی از هنرمندان و شاعران و ادیبان و صنعتگران ایرانی از تبریز به استانبول جزو جلوههای همین علاقه بوده است؛ او با این کار جریانهای فرهنگی و هنری ایرانی پرشماری در عثمانی پایهگذاری کرد.[۶] برخورد بدون خشونت سلطان سلیم با مردم تبریز نیز حاکی از احترام و علاقۀ وافر او به ایران و مردم آن بوده است.[۷] سلیم به شاهنامۀ فردوسی و تاریخ ایران بسیار علاقهمند بود و مطالعات زیادی در آثار و منابع تاریخی و ادبی فارسی داشت؛ بهحدی که تاجی شبیه تاج شاهنشاهان ساسانی ساخته بود و بر سر مینهاد و باور داشت که یک پادشاه باید تاجی مانند شاهنشاهان باستانی ایران بر سر داشته باشد.[۸][۹] سلیم پادشاهی شاعر، عارف، عالم و فیلسوف بود. [۱۰] زبان ادبی و شعری او پارسی با تخلص «سلیم» و «سلیمی» است و ازاینرو بیش از یک یا چند بیت ترکی نسروده است. سلیم اشعار نغز و زیبای بسیاری به پارسی سروده است و بهعنوان شاعری توانا جزو پارسیسرایان زبردست و برجسته به شمار میرود. [۱۱][۱۲][۱۳][۱۴] دیوان اشعار فارسی سلطان سلیم شاه عثمانی به تصحیح عبدالحسین اسماعیلنسب، در سال ۱۳۸۶ توسط انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی در تهران منتشر شد.
لینک دانلود دیوان سلطان سلیم
https://sohalibrary.com/item/view/304861