بِسوده‌ترین کلام است

دوست‌داشتن.

 

 رذل آزارِ ناتوان را دوست می‌دارد

 

 

لئیم

پشیز را و

بزدل

قدرت و پیروزی را.

 

 آن نابِسوده را

که بر زبانِ ماست

کجا آموخته‌ایم؟