سلام بچه ها کمی حرف داشتم هرچند میدونم خودتون داستان زیاد دارید
من درس خوندم تا لیسانس
یکجا مشفولم تا 2 ولی درامدش معمولیه
سنم هم داره میره بالا دیگ 27 8 سالمه
حس میکنم هیچ گهی نخوردم
چهار پنج تا تا رفیق صمیمی داشتم ک اونا هم از دست رفته سر یک اتفاق ...
دوست دخترم نداشتم کلا چون وضعیت مالی خوبی نداشتم سمت کسی هم نرفتم
یکی دوباری هم پل افسردگی و رد کردم بعدم چهارراه و اتوبانو ...
اما مغزم میگه هیچ کار مفیدی نکردم
خدا رو همه دارند
ن رابطه درست و حسابی
نه رفیق درست و حسابی
پدرم هم فوت کرد چند ساله
خودم سرپرست خانوادم
نه درامد خوبی
هیچی ب هیچی
دلم ب مادرم و ماشینم خوشه یه تیبا خریدم
قاطی کردم کلا
بعد از چند ووقتم گفتم جمعه رو برم بیرون رفتم چیتگر و ایران مال دیدم همه دوست دخترو پسر هستند اومدند من مثل کوسخولا تک میچرخیدم برا اونا خوشجال شدم ک خوشن ،برا خودم ناراحت بدتر حالم بد شد
اگه کسی حرفی حدیثی داره بگید
جایی پیدا نکردم دلی بگم
مرسی تحمل کردید
دمتون گرم
حرفام دلنوشت بود

