سلام بچه ها کمی حرف داشتم هرچند میدونم خودتون داستان زیاد دارید 

 من درس خوندم تا لیسانس 

یکجا مشفولم تا 2 ولی درامدش  معمولیه

سنم هم داره میره بالا دیگ 27 8 سالمه

حس میکنم هیچ گهی نخوردم 

 چهار پنج تا تا رفیق صمیمی داشتم ک اونا هم از دست رفته سر یک اتفاق  ...

دوست دخترم نداشتم کلا چون وضعیت مالی خوبی نداشتم سمت کسی هم نرفتم

یکی دوباری هم پل افسردگی و رد کردم  بعدم چهارراه و اتوبانو ...

اما مغزم میگه هیچ کار مفیدی نکردم 

خدا رو همه دارند

ن رابطه درست و حسابی 

نه رفیق درست و حسابی 

پدرم هم فوت کرد چند ساله 

خودم سرپرست خانوادم

نه درامد خوبی 

هیچی ب هیچی 

دلم ب مادرم و ماشینم خوشه یه تیبا خریدم 

قاطی کردم کلا 

بعد از چند ووقتم گفتم جمعه رو برم بیرون رفتم چیتگر و ایران مال دیدم همه  دوست دخترو پسر هستند اومدند من مثل کوسخولا تک میچرخیدم  برا اونا خوشجال شدم ک خوشن ،برا خودم ناراحت  بدتر حالم بد شد

اگه کسی حرفی حدیثی داره بگید 

جایی پیدا نکردم دلی بگم

مرسی تحمل کردید

دمتون گرم

حرفام دلنوشت بود