طرفداری | بارسلونا احتمالاً گرانترین خرید تابستانی خود را با جذب دنی اولمو رقم میزند، اما آیا این انتقال بازده مثبتی برای آبیواناریها خواهد داشت؟
بارسلونا در آستانه نهایی کردن قراردادی به ارزش تقریبی ۶۰ میلیون یورو ( معادل ۵۱.۶ میلیون پوند و ۶۵.۵ میلیون دلار) برای جذب دنی اولمو، ملیپوش اسپانیایی لایپزیش است. این هافبک تهاجمی ۲۶ ساله نقش کلیدی در موفقیت اسپانیا در یورو ۲۰۲۴ داشت. او در آکادمی جوانان بارسا پرورش یافت و پس از هفت سال در لاماسیا، در سن ۱۶ سالگی آنجا را ترک کرد. اولمو به دلیل مهارت و توانایی بازی در پستهای مختلف مورد توجه سران بارسلونا قرار دارد.
اما این انتقال سوالاتی را نیز مطرح میکند. با توجه به همه چیزهایی که درباره مشکلات مالی بارسلونا، ضعفهای آنها در سایر نقاط تیم و این واقعیت که بلوگرانا پس از تلاش برای جذب نیکو ویلیامز به سمت اولمو روی آورده، خواندهایم، آیا این انتقال واقعا منطقی است؟ و چگونه میتوانند آن را عملی کنند؟
چرا بارسلونا به اولمو نیاز دارد؟
دکو معتقد است بارسلونا باید قوای تهاجمی خود را تقویت کند و اولمو بازیکنی است که میتواند این کار را انجام دهد. اولمو میتواند در چندین پست بازی کند، قادر به ثبت آمار گلزنی و پاس گل قابل توجه است و همچنین مورد حمایت هانسی فلیک، سرمربی جدید قرار دارد.
توانایی اولمو در بازی در پستهای مختلف، به عنوان یک دارایی بزرگ تلقی میشود. هرچند او در یورو ۲۰۲۴ با اسپانیا ثابت کرد که بهترین پست او احتمالاً شماره ۱۰ است، اما میتواند به طور کامل در دو جناح حمله، به عنوان مهاجم کاذب یا حتی هافبک مرکزی بازی کند. بارسا ماههاست میداند که دنی اولمو بسیار علاقهمند به بازگشت به خانه است. مدتی است که فروش اولمو پیشبینی میشود، اما او حاضر بوده برای بارسلونا منتظر بماند و آماده است تا زمانی که باشگاه وضعیت مالی خود را قبل از ثبت نام او طبق قوانین لالیگا سر و سامان دهد، صبر کند.
اما اولمو که هدف اول بارسلونا نبود!
درست است؛ هدف اول بارسلونا نیکو ویلیامز بود. این وینگر ۲۲ ساله کاملاً معیارهای ارتقای قابل توجه خط حمله بارسا را داشت. ارتباط نزدیکی که او با بازیکنان بارسلونا، به ویژه لامین یامال در تیم ملی اسپانیا در یورو 2024 نشان داد، گواه مناسب بودن او برای بارسلونا بود. علاوهبر این، از نظر بازاریابی، همکاری یامال و ویلیامز در بلوگرانا برای هیئت مدیره باشگاه بسیار جذاب بود.
اما حدود دو هفته پیش، منابع باشگاه شروع به بدبینی آشکار درباره شانسهایشان برای جذب ویلیامز کردند. در آن زمان بود که آنها تصمیم گرفتند مذاکرات بر سر اولمو را تشدید کنند. دکو به دلیل کارهای در دست انجام در بازار نقل و انتقالات با بارسا به تور پیش فصل ایالات متحده نرفت و طی هفته گذشته به طور فعال با نمایندگان اولمو و لایپزیش کار کرده است. روز دوشنبه، مدیر ورزشی بارسلونا با قصد نهایی کردن قرارداد در اسرع وقت به لایپزیش سفر کرد. اصرار اولمو برای پیوستن به باشگاه کاتالان در نهایت همه طرفها را مجبور به توافق کرد.
آیا نیاز بارسلونا به اولمو منطقی است؟
این یک سوال بسیار مهم است. خب، ممکن است بپرسید کدام تیم به بازیکنی مثل اولمو نیاز ندارد؟ مطمئناً هر مربی در جهان خوشحال خواهد بود که او را در تیم خود داشته باشد، اما در عین حال، سخت است که مشخصات او را به عنوان مورد نیازترین و ضروریترین بازیکن برای تیم ناهمگون بارسلونا دید.
بهترین پست اولمو، همانطور که در یورو ثابت شد، بازی به عنوان شماره ۱۰ است. جایی که انتظار میرود ستارههای فعلی بارسا مانند پدری، ایلکای گوندوعان، گاوی یا حتی فرمین لوپز بازی کنند. در ابتدا، اولمو احتمالاً به عنوان وینگر چپ وارد ترکیب خواهد شد و با رافینیا برای بدست آوردن جایگاه در ترکیب هانسی فلیک رقابت خواهد کرد.
بارسلونا به تقویت کدام پست دیگر نیاز دارد؟
در عین حال، بارسا در پست هافبک دفاعی با مشکل مداوم روبرو است. در آستانه شروع لالیگا (تنها ۱۰ روز دیگر)، در حال حاضر گزینههای فلیک در آنجا آندریاس کریستنسن، مدافع میانی، یا مارک برنال، محصول ۱۷ ساله آکادمی است که در پیش فصل خوب ظاهر شده است. حقیقتاً پس از جذب اولمو، اکنون تصور پیشرفت بارسلونا با هر خرید بزرگ دیگر قبل از اعلام پیشرفت قابل توجه در مسائل مالی آنها سخت است، اما در یک دنیای ایدهآل، کاتالانها همچنین دوست دارند پست هافبک دفاعی خود را تقویت کنند.
انتقال اولمو چه تاثیری بر جایگاه سایر بازیکنان دارد؟
مدیریت بارسا در حال حاضر بسیار علاقهمند به حذف برخی از پردرآمدترین بازیکنان باشگاه هستند. این موضوع، آینده بسیاری از چهرههای سرشناس بلوگرانا را در هالهای از ابهام قرار داده است. توانایی اولمو در بازی در پستهای مختلف یکی از دلایل جذابیت این انتقال برای دکو، مدیر ورزشی بلوگرانا و فلیک، سرمربی جدید بود. این همچنین بدان معناست که ورود این بازیکن ۲۶ ساله میتواند اهمیت اعضای تیم در موقعیتهای مختلف را برای مربی کاهش دهد و ممکن است متقاعد کردن آنها برای ترک باشگاه را آسانتر کند.
با ورود اولمو به نیوکمپ، وینگرهایی مثل رافینیا و فران تورس یا حتی هافبکهایی مانند پدری و ایلکای گوندوعان، کسانی هستند که ممکن است اکنون تحت فشار بیشتری قرار بگیرند.
به قلم پل بالوس و درموت کوریگان از اتلتیک