شروع دوران بازیگری لوئیس سوارز در بارسا خیلی بی شباهت به نیمار در این تیم نیست. درست 18 ماه پیش پسر با استعداد برزیلی به کاتالونیا رسید و با سروصدا و هیجان زیادی در مراسمی با حضور 60 هزار هوادار در نیوکمپ معارفه شد. اتفاقی که در تاریخ باشگاه بی سابقه بود. مطمئنا روزی که نیمار برزیل را ترک می کرد، از فشاری که در انتظارش است و قرار است بر روی دوش او بگذارند آگاه بود. در هر صورت مراسم معارفه و روزهای نخست حضور نیمار در بارسا کوتاه بود و او باید به کشورش بر می گشت تا در جام کنفدراسیون ها برای سلسائو بازی کند. این یک حرکت عاقلانه بود چرا که نیماردر آن تورنمنت درخشید و موفق شد پس از قهرمانی تیمش بهترین بازیکن تورنمنت نیز لقب بگیرد. درخشش او در آن تورنمنت خیلی هم دور از تصور نبود چرا که در بزرگترین مرحله زندگی اش قرار داشت و حالا باید به بارسلونا بازمی گشت تا بازی در فشار بسیار بیشتری را تجربه کند. به هر حال می شد این موضوع را حدس زد که او در بازی های ابتدایی در بهترین شراطش نباشد و شاید به ناچار به محض ورود با مسی مقایسه شود و این ذهنیت وجود داشت که با ورود نیمار دیگر چیزی به نام وابستگی کل تیم به ستاره آرژانتینی وجود ندارد. با این حال در طول یک سال گذشته هیچ گونه مقایسه ای نمی توان بین مسی و نیمار انجام داد. چون هیچ شباهتی در فرم و نوع بازی آن ها وجود ندارد.  

رمزی بن ساید نویسنده و خبرنگار ورزشی  پس از بررسی روی این دو بازیکن در Bloomberg Sports گفته است: "در سال 2013-14 مسی با وجود مصدومیت های زیادی که داشت، کمتر از نیمار به میدان رفت و ستاره برزیلی حدود 400 دقیقه بیشتر در تمامی مسابقات به میدان رفت اما با این حال باز هم آمار گلزنی مسی بهتر بود و 14 گل او در برابر 4 گل نیمار بود. مسی به طور قابل توجهی در مقابل دروازه بهتر است و این را می توان در دقت شوت ها، تعداد شوت ها و آمار گلزنی اش دید."

با این وجود نباید یک موضوع را نا دیده گرفت و آن هم تغییر در نوع بازی نیمار است، کسی که کسی که در برزیل متکی به بازی فردی خود بوده است و حالا باید بیشتر در خدمت تیم و بازی تیمی باشد. نیمار همچنین با موضوع اعتماد به نفس در اروپا و ثابت کردن خود در این سطح از بازی هم درگیر بوده است و این هم از عواملی است که نمی گذاشت او در بهترین سطح خود باشد و همه این ها را می توان در دشوار بودن تطبیق با بازی تیم جدیدش دید.

ما اغلب می دیدیم در کانال چپ تیمی بارسا همکاری نیمار و اینسیتا که در سمت او بازی می کرد، نافرجام بود چرا که در بازی پیچیده و با حوصله بارسلونا به محض اینکه نیمار قصد حرکات فردی را داشت، شکست می خورد. حالا با آمدن لوئیس سوار به بارسا هم شرایط همان طور است و باید همان طور که فصل گذشته شرایط نیمار را دیدیم، به او هم نگاه کنیم. او هم با همان هیاهو به اسپانیا آمد اما اتفاقی عجیب گریبان گیر او شد و آن هم ممنوعیت 4 ماهه از حضور در مسابقات فوتبال به دلیل گاز گرفتن جورجو کیه لینی در طول مسابقات جام حهانی. شاید این اتفاق خوب بود که او در دیدار خوان گامپر در اول فصل با لباس بارسا دیده می شود اما او به 10 هفته دوری از بازی های لالیگا مجازات شده  بود تا بتواند اولین بازی اش را در کنار نیمار و مسی در سانتیاگوبرنابئو انجام دهد. بدون شک با توجه به عملکرد فصل پیش او در لیورپول هواداران امید بیشتری نسبت به سال اول نیمار در این تیم داشتند. در همان دیدار اول برابر رئال مادرید او موفق شد در دقیقه 3 یک پاس گل به نیمار دهد اما خیلی زود شرایط تغییر کرد و عدم آمادگی بدنی او خیلی زود به چشم آمد. ورود به بارسا با پشتوانه کفش طلای سال قبل امیدها را برای آغار هر چه سریعتر گلزنی های سوارز بیشتر کرده بود. او سال پیش به همراه کریستیانو رونالدو مشترکا کفش طلای اروپا را بردند و 31 گل هر دو به ثمر رساندند. اما شرایط در بارسا همانند لیورپول پیش نرفت و او تا آخرین بازی سال برابر کوردوبا در لالیگا موفق به گلزنی نشد تا برابر تیمی که 42 سال پیش برابر آن ها بازی کرده بودند خوشحال کننده ترین خبر، خبر گلزنی لوئیس سوارز باشد. او در بارسا بیش از حد تحت تاثیر بازی مسی قرار گرفته است و درگیر آن شده است. سوارز طبق آمار وبسایت هو اسکورد در 7 بازی لالیگا 5 پاس گل داده است و بیشتر در نقش یک سازنده بوده است تا گلزن. صادقانه بخواهیم بگوییم اگر او همچنان نوسط انریکه در سمت راست خط حمله به بازی گرفته شود، باز هم به عنوان یک بازیکن موقعیت ساز و نه چندان خطرناک به چشم می آید تا یک مهاجم سطح اول. به وضوح وقتی او در نقش و پست طبیعی خود بازی می کند، بیشتر خطرساز می شود و بازی او بیشتر به چشم می آید. به طور کلی هم سوارز و هم بارسلونا هنوز هم در حال شناخت بیشتر هم هستند همانند تمامی رابطه ها به زمان نیاز است تا هردو شکوفا شوند. و البته همین طور نیمار ! جیسون پتیگروف / بلیچرریپورت