به نام خدا

امروز اومدیم یه سر بزنیم به مقایسه دو اسطوره تاریخ فوتبال یعنی آلفردو دی‌استفانو و یوهان کرایف امیدوارم که خوشتون بیاد. 

 

اینوگرافی 

 

آلفردو استفانو دی استفانو لائوله (به اسپانیایی: Alfredo Stéfano di Stéfano Laulhé) (زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۴) بازیکن و مربی سابق فوتبال آرژانتینی-اسپانیایی بود. او به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال شناخته می‌شود. 

 

یوهان کرایف (متولد ۲۵ آوریل ۱۹۴۷ – مرگ ۲۴ مارس ۲۰۱۶) کرویف در طول دوران حرفه‌ایش، ۴۰۱ گل و بیش از ۳۴۰ پاس گل به ثمر رساند. بعد از این‌که او در سال ۱۹۸۴ فوتبال را به عنوان بازیکن کنار گذاشت، در حرفهٔ مربی‌گری توانست موفقیت‌های چشمگیری با دو تیم آژاکس آمستردام و بارسلونا به‌دست‌آورد و بعد از آن نیز به عنوان یک مشاور بانفوذ در هر دو باشگاه کار خود را ادامه داد. پسر او، یوردی نیز بازیکن فوتبالی حرفه‌ای بود.

 

دست آورد ها 

 

توپ طلا

۱- یوهان کرایف، ۳

۲- آلفردو دی‌استفانو، ۲ 

 

آقای گل همه تورنومنت ها

۱- آلفردو دی‌استفانو، ۱۲

۲- یوهان کرایف، ۱۰

 

قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا 

۱- آلفردو دی‌استفانو، ۵

۲- یوهان کرایف، ۳

 

تعداد قهرمانی لیگ

۱- آلفردو دی‌استفانو، ۱۳

۲- یوهان کرایف، ۱۰

 

هتریک ها

در لالیگا

۱- آلفردو دی‌استفانو، ۲۲

۲- یوهان کرایف، ۱۰

 

مجموع هتریک ها

۱-آلفردو دی استفانو، ۳۰

۲- یوهان کرایف، ۱۵

________________________________________

مقایسه آماری

آمار باشگاهی

آلفردو دی استفانو: ۶۶۹ بازی ۴۸۷ گل

یوهان کرایف: ۷۱۳ بازی ۴۰۰ گل

 

آمار ملی

آلفردو دی‌استفانو: ۳۷ بازی ۲۹ گل

یوهان کرایف: ۴۸ بازی ۳۳ گل

 

مجموع آمار 

آلفردو دی‌استفانو: ۷۰۶ بازی ۵۱۶ گل

یوهان کرایف: ۷۶۱ بازی ۴۳۳ گل

 ______________________________________

افتخارات

تیمی

یوهان کرایف

 

آژاکس

لیگ برتر هلند (۸ بار): ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۸، ۱۹۷۰، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳

جام حذفی هلند (۵ بار): ۱۹۶۷، ۱۹۷۰، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۸۳

جام باشگاه‌های اروپا (۳ بار): ۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳

سوپرجام اروپا: ۱۹۷۲

جام بین قاره‌ای: ۱۹۷۲

 

بارسلونا

لا لیگا: ۷۴–۱۹۷۳

کوپا دل ری: ۱۹۷۸

 

فاینورد

 

لیگ برتر هلند: ۱۹۸۴

جام حذفی هلند: ۱۹۸۴

 

ملی

تیم ملی فوتبال هلند

 

نایب‌قهرمانی جام جهانی: ۱۹۷۴

مقام سوم جام ملت‌های اروپا: ۱۹۷۶

جام پاریس: ۱۹۷۸

 

مجموع: ۲۳

 

آلفردو دی استفانو

 

تیم ملی

 

آرژانتین تیم ملی فوتبال آرژانتین

کوپا آمریکا: ۱۹۴۷

باشگاه

 

آرژانتین ریور پلاته

لیگ برتر فوتبال آرژانتین:(۲بار) ۱۹۴۵، ۱۹۴۷

جام لیبرتادورس: ۱۹۴۸ (نایب قهرمان)

کوپا آلدائو:(۱بار) ۱۹۴۷

کلمبیا میلوناریوس

لیگ سری آ کلمبیا:(۳بار) ۱۹۴۹، ۱۹۵۱، ۱۹۵۲،

جام حذفی فوتبال کلمبیا:(۱بار) ۱۹۵۳

جام باشگاه‌های جهان کوچک:(۱بار) ۱۹۵۳

اسپانیا رئال مادرید

لا لیگا:(۸بار) ۱۹۵۳–۵۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۶۱، ۱۹۶۲، ۱۹۶۳، ۱۹۶۳–۶۴

کوپا دل ری:(۱بار) ۱۹۶۱–۶۲

لیگ قهرمانان اروپا:(۵بار) ۵۶–۱۹۵۵, ۵۷–۱۹۵۶, ۵۸–۱۹۵۷, ۵۹–۱۹۵۸, ۶۰–۱۹۵۹

جام بین قاره‌ای:(۱بار) ۱۹۶۰

جام باشگاه‌های جهان کوچک:(۱بار) ۱۹۵۶

جام لاتین :(۲بار) ۱۹۵۵، ۱۹۵۷

 

مجموع: ۲۶

 

 

فردی

 

یوهان کرایف 

 بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۰۰

سومین بازیکن برتر قرن بیستم از نگاه ورلد ساکر: ۱۹۹۹

پنجمین بازیکن برتر تاریخ فوتبال از نگاه ۹۰مین: ۲۰۲۲

چهارمین بازیکن برتر تاریخ فوتبال از نگاه یورو اسپورت: ۲۰۱۶

سومین بازیکن برتر تاریخ فوتبال از نگاه وواِت‌بال اینترنشنال: ۲۰۱۷

بهترین بازیکن تاریخ فوتبال از نگاه بلیچر ریپورت: ۲۰۱۱

افتخارات دیگر

 

کسب لقب شوالیه لژیون افتخاری: ۱۹۹۹

برای شصتمین سال تولد وی در ۲۵ آوریل سال ۲۰۰۷، باشگاه آژاکس آمستردام اعلام کرد که پیراهن شماره ۱۴ را بایگانی کرده و به هیچ بازیکن دیگری نخواهد داد.

در سپتامبر ۲۰۰۶ عنوان و مدال سنت یوردی creu sant de jordi را از طرف دولت کاتالونیا دریافت کرد.

او در یک رأی‌گیری که این بار توسط نشریهٔ فرانس فوتبال انجام شد، به‌عنوان سومین بازیکن برتر تاریخ برگزیده شد.

او توسط سایت thesportster به‌عنوان دومین بازی‌ساز برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد.

در سال ۱۹۷۴، کرویف به‌عنوان شوالیهٔ نشان Orange-Nassau منصوب شد.

در سال ۲۰۰۲، کرویف به مقام افسری نشان Orange-Nassau ارتقا یافت.

در نوامبر ۲۰۰۳، به مناسبت جشن یوفا، او از سوی اتحادیهٔ فوتبال سلطنتی هلند به‌عنوان بازیکن طلایی هلند و برجسته‌ترین بازیکن ۵۰ سال گذشته انتخاب شد.

در ۲۲ مه ۲۰۰۶، به‌دلیل یک عمر دستاورد او برای کمک به فوتبال، جایزهٔ سالانهٔ لوریوس به او اهدا شد.

در آوریل ۲۰۱۶ و پس از درگذشت کرویف، جایزهٔ روح ورزش لوریوس به او اهدا شد که این جایزه توسط پسرش جوردی پذیرفته شد.

کرویف در اوت ۲۰۰۶ جایزهٔ یک عمر دستاورد را از اتحادیهٔ فوتبال سلطنتی هلند دریافت کرد.

در سال ۲۰۰۶، کرویف در بازی بزرگداشت دنیس برکمپ به‌عنوان بازیکن تعویضی در نیمهٔ دوم بازی کرد.

در ۱۸ آوریل ۲۰۰۷، آژاکس تصمیم گرفت پیراهن شمارهٔ ۱۴ را به افتخار کرویف و جشن تولد او بایگانی کند.

در سال ۲۰۱۰، به کرویف نشان شایستگی فیفا (بالاترین جایزهٔ افتخاری اعطا شده توسط فیفا) به دلیل نقش او در فوتبال اهدا شد.

در سال ۲۰۱۰، کرویف وارد «تالار مشاهیر» FICTS شد.

در سال ۲۰۱۳، کرویف جایزهٔ رئیس یوفا را دریافت کرد.

در ۲۹ مارس ۲۰۱۶، نخست‌وزیر اسپانیا به کرویف مدال طلای نشان سلطنتی شایستگی ورزشی را اعطا کرد.

در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۷، آمستردام آرنا به یوهان کرویف آرنا تغییر نام داد.

 

 

آلفردو دی‌استفانو 

 

بهترین گل‌زن لیگ آرژانتین

۱۹۴۷

بهترین گل‌زن لیگ کلمبیا

۱۹۵۱، ۱۹۵۲

بهترین گلزن جام باشگاه‌های جهان کوچک

۱۹۵۳ ،۱۹۵۶

جایزه پیچیچی

۱۹۵۴، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹

توپ طلای اروپا

۱۹۵۷، ۱۹۵۹

سوپر توپ طلا، توسط مجله فرانس فوتبال: ۱۹۸۹

بهترین گل‌زن جام باشگاه‌های اروپا

۵۸–۱۹۵۷, ۶۲–۱۹۶۱

ورزشکار سال اسپانیا

۱۹۵۷، ۱۹۵۹، ۱۹۶۰، ۱۹۶۴

فیفا ۱۰۰

تیم منتخب فوتبال سده ۲۰

۱۹۹۸

بازیکن طلایی اسپانیا از طرف یوفا

۲۰۰۴

عنوان اسطوره فوتبال از طرف گلدن فوت

۲۰۰۴

جایزه رئیس یوفا

۲۰۰۷

تیم رؤیایی فوتبال (نقره ای)

۲۰۲۰

 

 

به عنوان مربی 

 

آلفردو دی‌استفانو 

 

آرژانتین بوکا جونیورز

لیگ برتر فوتبال آرژانتین: ۱۹۶۹

جام حذفی فوتبال آرژانتین: ۱۹۶۹

آرژانتین ریور پلاته

لیگ برتر فوتبال آرژانتین: ۱۹۸۱

اسپانیا والنسیا

لا لیگا: ۱۹۷۰–۷۱

نایب قهرمان: ۱۹۷۱–۷۲

کوپا دل ری:

نایب قهرمان: ۱۹۷۰–۷۱ , ۱۹۷۱–۷۲

جام برندگان جام اروپا: ۱۹۷۹–۸۰

لیگا ادلانته: ۱۹۸۶–۸۷

اسپانیا رئال مادرید

لا لیگا:

نایب قهرمان: ۱۹۸۲–۸۳، ۱۹۸۳–۸۴

کوپا دل ری:

نایب قهرمان: ۱۹۸۲–۸۳

کوپا دی لالیگا:

نایب قهرمان: ۱۹۸۲–۸۳

جام برندگان جام اروپا:

نایب قهرمان: ۱۹۸۲–۸۳

سوپر کوپا د اسپانیا: ۱۹۹۰

 

یوهان کرایف 

 

آژاکس

 

جام حذفی هلند (۲ بار): ۱۹۸۶، ۱۹۸۷

جام برندگان جام اروپا: ۱۹۸۷

بارسلونا

 

لا لیگا (۴ بار): ۹۱–۱۹۹۰، ۹۲–۱۹۹۱، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۴–۱۹۹۳

کوپا دل ری: ۹۰–۱۹۸۹

سوپرجام اسپانیا (۳ بار): ۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۴

جام باشگاه‌های اروپا: ۹۲–۱۹۹۱

سوپرجام اروپا: ۱۹۹۲

جام برندگان جام اروپا: ۸۹–۱۹۸۸

 

                           پایان