چند روز پیش بود که چلسی قرارداد کول پالمر را تا سال ۲۰۳۳ تمدید کرد.
قرارداد پالمر در حالی با چلسی به مدت ۹ سال تمدید شد که از مدت زمان حضور او در این تیم فقط یک‌سال می گذرد. این مدل بستن قرارداد‌های طولانی انگار در حال تبدیل شدن به یک نوع رسم و سنت در فوتبال جهان می‌باشد. آرون ون‌بیساکا مدافع سابق منچستریونایتد هم با قراردادی ۷ ساله راهی وستهم شد. دنی اولمو و خولیان آلوارز هم با قراردادهایی ۶ ساله راهی بارسا و اتلتیکومادرید شدند. باشگاه چلسی به مالکیت آقای تاد بولی شروع کننده این رسم و سنت بوده‌اند. آنها در ابتدای فصل پیش قراردادهای طولانی مدتی را با بازیکنانی نظیر کایسدو بستند و این سیاست را وارد فوتبال کردند.
معلوم نیست که این قراردادها به نفع یا به ضرر باشگاه هاست. چون هر بازیکنی ممکن است روزهای خوب و بد بسیاری را در طول دوران بازیش داشته باشد و اگر بازیکنی عملکردش جالب توجه نباشد، به ناچار باید با قیمتی پایین‌تر از آنچه که برایش پرداخت شده، به فروش برسد و این به معنای ضرر باشگاه می‌باشد.