‎ ‎ 

 

آلبوم شب سپید ۱۳۸۷

مِدلی، در اصطلاح یعنی قطعه‌ی موسیقی که از کنار هم قراردادن بخش هایی از چند آهنگ مختلف درست شده. موسیقی آمیخته

 

ترانه‌سرا : استاد اردلان سرفراز / استاد ایرج جنّتی عطایی

آهنگساز : حسن شماعی‌زاده / مرحوم واروژان

تنظیم کننده : اندی جی (Andy G)

 

[قسمت اول - هم‌سفر]

تو از کدوم قصه‌ای، که خواستنت عادته

نبودنت فاجعه، بودنت امنیته 

تو از کدوم سرزمین، تو از کدوم هوایی

که از قبیله‌ی من، یه آسمون جدایی

 اهل هرجا که باشی، قاصد شکفتنی

توی بهت و دغدغه، ناجی قلب منی

پاکی آبی یا ابر؟ نه خدایا، شبنمی

قد آغوش منی، نه زیادی، نه کمی

منو با خودت ببر، ای تو تکیه‌گاه من

خوبه مثل تن تو با تو هم‌سفر شدن

منو با خودت ببر، من حریص رفتنم

عاشق فتح افق، دشمن برگشتنم

منو با خودت ببر، منو با خودت ببر

 

[قسمت دوم - غریب آشنا]

غریب آشنا، دوسِت دارم بیا

منو همرات ببر به شهر قصه‌‌ها

بگیر دست منو تو اون دستا

چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم

بمونم منتظر تا برگردید کنم

تو زندونم با تو من آزادم

 

[قسمت سوم - من و تو]

من و تو با همیم اما دلامون خیلی دوره

همیشه بین ما دیواره صد رنگه غروره

نداریم هیچ‌کدوم حرفی که بازم تازه باشه

چراغ خنده‌هامون خیلی وقته سوت و کوره

من و تو

من و تو

من و تو

هم‌صدای بی‌صداییم

با هم و از هم جداییم

خسته از این قصه‌هاییم

هم‌صدای بی‌صداییم

 

[قسمت چهارم - کوه]

تو اون کوه بلندی

که سر تا پا غروره

کشیده سر به خورشید

غریب و بی‌عبوره

تو تنها تکیه‌گاهی

برای خستگی‌هام

تو می‌دونی چی می‌گم

تو گوش می‌دی به حرفام

به چشم من

به چشم من

تو اون کوهی

پر غروری، بی‌نیازی، با شکوهی

طعم بارون، بوی دریا، رنگ کوهی

تو همون اوج غریب قله‌هایی

تو دلت فریاده اما بی‌صدایی

 

[قسمت پنجم - هم‌صدا (بمون تا بمونم)]

هم‌صدای خوبم، بخون تا بخونم

عمر من تو هستی، بمون تا بمونم

یه‌ جا ابره آسمون، یه جا پر از ستاره

یه‌ جا آفتابیه آسمون، یه جا می‌باره

بی تو امّا همه‌جا ابری و غم‌گرفته‌ست

ابر آسمون یه قطره بارونم نداره 

تو اگه باشی، ابرا می‌بارن

دشتای خالی پرگل می‌شن 

با تو من بهارم

بی تو شوره‌زارم

وقتی هستی، خوبم

وقتی نیستی، بی تو

یه قاب شکسته رو دیوارم 

غیرِ تو، تو دنیا

به آرزو ندارم

وقتی هستی، خوبم

وقتی نیستی، بی تو

یه قاب شکسته رو دیوارم