بخشی از پریشانیِ تو، ناشی از

یک خـشمِ مـدفون شـده اسـت.

 

چیزی در تو هست، نوعی ترس و کم‌رویی،

که اجازهٔ ابراز خشمت را نمی‌دهد. 

به جای آن به فروتنی‌ات می‌نازی!

 

نوعی پاکدامنیِ اجباری برای خود پدید آورده‌ای.

 

احساسات را در عـمق مـدفون می‌کنی،

و چون دیگر خشمی را تجربه نمی‌کنی،

تصور می‌کنی یک قدیسی!

فرو خوردن خشم، انسان را 

بیمار می‌کند.