وقتی من بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد . . . نه جایی به خاطرم تعطیل میشود . . . نه در اخبار حرفی زده میشود . . . نه ته خیابانی بسته میشود . . . ونه در تقویم اسمم نوشته میشود . . . تنها موهای مادرم کمی سپید میشود . . . اقواممان چند روز آسوده از کار میشوند . . . و دوستانم بعد از خاکسپاری موقع خوردن غذا آرام آرام خندهایشان شروع میشود . و من تنها گور کنی را خسته میکنم و مداحی را که الکی از خوبی های نداشته ام میگوید و اشک میریزد. . . "بچه ها 2 روز پیش یکی از فامیلامون که یه دختر 16 ساله بود. تصادف کرد و مرد! ظهر همون روز داشت از کارهایی که می خواد سال بعد بکنه میگفت! دیشب به جای اینکه خونه و پیش پدر و مادرش بخوابه تنها و زیر خاک خوابید" اگه تونستین یه فاتحه براش بخونین