باشگاه استقلال پس از چندروز سکوت، بالاخره اقدام به صدور بیانیه کرد.
بیانیه ای که در آن نه نامی از سرمربی تیم - جواد نکونام- برده شده است و نه خبری از حمایت قاطع و علنی از وی در خود دارد؛ بیانیه ای که برای تلطیف اوضاع صادر شده است ولی در خصوص مهم ترین موضوع این روزهای استقلال یعنی شایعه تغییر سرمربی این تیم، شفاف سازی نکرده و از تکذیب صریح موضوع نیز خبری نیست!
دیر بیانیه دادن مدیران باشگاه استقلال در رابطه با این موضوع مهم (درحالی که معمولا در صدور بیانیه های مختلف سرعت عمل داشته اند)، عدم حمایت شفاف از نکونام و رد نکردن احتمال برکناری او هم چنان شائبه تغییر وی را در موضع قوت باقی می گذارد، اما پس چرا صدور بیانیه ای ابهام برانگیز؟ چند گزینه در این رابطه قابل بررسی است:
- ۱- کم کردن فشار از روی مدیران باشگاه باتوجه به موضع گیری برخی بازیکنان و پیشکسوتان در حمایت از نکونام.
- ۲- خروج موقت مدیریت باشگاه از کانون توجه افکار عمومی و رسانه ها و پیاده نمودن مقصود خویش با فراغ بال بیشتر.
- ۳- فرصت دادن بیشتر به نکونام و سپس سنجش شرایط برای ابقا یا تغییر وی در روزها یا هفته های آتی.
- ۴-- به نتیجه نرسیدن مذاکرات با گزینه های موردنظرشان و نیاز به خرید زمان برای به نتیجه رساندن آن یا مذاکره با گزینه های دیگر.
- ۵- انتخاب شدن جایگزین نکونام و نیاز به فرصت و تلطیف فضا برای معرفی وی در زمان مقتضی.
به هر روی با توجه به صدور چنین بیانیه ای با تاخیر سوال برانگیز و اشاره به مصروف داشتن همه توان مدیریت بر رفع کاستی و ضعف ها با عنایت به عدم حمایت صریح از شخص نکونام وعدم تاکید بر ابقای وی، می توان چنین برداشت کرد که منظور مدیران استقلال از رفع کاستیها و ضعف ها، همان تغییر سرمربی تیم است که گرچه با تاخیر ولی به دنبال آن خواهند بود!