با سلام خدمت تمامی خوانندگان این تحلیل یا انتقاد.
میتونم از اونجایی براتون شروع کنم که سر الکس فرگوسن در ورزشگاه مملو از هوادار از فوتبال خداحافظی کرد.
اون روز بود که بعضی ها فهمیدند که گرفتار چه مصیبتی شده اند.رفتن فرگوسن قطعا برای شیاطین سرخ سخت بود.نه از لحاظ احساسی بلکه از لحاظ تاکتیک و نتایج.قطعا سخت است که یک تیم بعد از حدود 23 سال سرمربی خود را عوض کند.همه تصور میکردند که منچستر یونایتد در سال اول بدون فرگوسن ضعیف عمل کند اما هیچ کس فکر نمی کرد که در سال دوم نیز منچستر بازسازی نشود.
امسال منچستر سعی کرد با سیاست های انتقالاتی ستارگان فوتبال را جذب کند و موفق شد اما باز فایده ای نداشت. ستارگانی چون فالکائو و دیماریا و رونی هر چند گاه در این تیم می درخشند و درخشش تنها 3 نفر کافی نیست برای قهرمانی.
الته من نمیگویم منچستر یونایتد باید ستارگان بیشتری را در اختیار داشته باشد بلکه باید گفت اسن تیم باید از صفر آغاز کند. بازیکنان هنوز به حالت بازی و تاکتیک های آقای فرگوسن عادت کرده اند که بعد از گذشت دو سال طبیعی نیست.
امید است این تیم پر طرفدار به روز های اوج خود برگردد.
پایان
