در زندگی همهٔ ما، کسانی حضور داشتهاند که اگر حمایت و پشتیبانی آنها وجود نداشت، ممکن بود بسیاری از آرزوها و تلاشها رنگ واقعیت به خود نگیرند. حامیانی که در دردناکترین و حساسترین لحظات همچنان به حمایت عزیزشان ادامه میدهند تا در پایان شاهد موفقیت او باشند.
لیونل مسی، ستاره آرژانتینی دنیای فوتبال از جمله بازیکنانی است که به لطف حمایت همهجانبهی مادربزرگش همهٔ موانع پیشرو را از راه برداشت تا اکنون مادربزرگ از آسمانها با چهرهای پر از شادی موفقیتهایش را ببیند. عشق بیحدومرز مسی به مادربزرگش را میتوان در خوشحالیهای پس از گلش مشاهده کرد؛ لحظاتی که او پس از به ثمر رساندن گل با اشاره به آسمان، گلش را به مادربزرگش تقدیم میکند.
مسی از بچگی با مشکلات هورمونی و کوتاهی قد روبرو بود. حتی بسیاری از مربیها و اشخاصی که نمایشهایش را میدیدند، با اشاره به مشکلات جسمانی او تاکید داشتند که لئو هیچگاه فوتبالیست موفقی نخواهد شد. گاهی اوقات نیز پدر و مادرش هم به این فکر بودند تا او را از ادامه دادن فوتبال منصرف کنند، امّا مادربزرگ هیچوقت دست از حمایت لئو برنداشت و به او میگفت که تو مارادونا بعدی آرژانتین خواهی بود!
آغاز مسیر رویایی لیونل مسی در فوتبال از همان روزی بود که او با اصرار مادربزرگش به مربی تیم، موجب شد تا لئو برای اولینبار با ورود به زمین مهارتهایش را به رخ بکشد.
لیونل مسی در مصاحبهای با Dairio Ole در سال ۲۰۲۱ دربارهٔ آن روز و حمایت مادربزرگش گفت:
|
«تیم یک بازیکن کم داشت. مادربزرگم به مربی گفت من رو جای طرف بازی بده. مربی گفت نمیتوانم او را بازی دهم؛ کوچک است و به او آسیب وارد میشود. (بالاخره) مربی من رو به بازی فرستاد و توانستم تاثیرم رو بگذارم. به طوری که وقتی از آنجا بازگشتیم، مادربزرگم گفت برای او کفش بخرید. هفتهٔ آینده او را به تمرینات میبرم. و همه چیز شروع شد!» |
پافشاری شدید مادربزرگ در تحمیل لئو به ترکیب آن روز تیم ۸۶ را میتوان در این صحبتش با مربی به خوبی درک کرد.
| «او (لئو) را بگیر. او را در ترکیب بگذار، این بچه را در ترکیب بگذار!» |
در کتاب داستان زندگی یک کنه به نویسندگی مایکل پارت و به نقل از خاطرات مسی، میخوانیم که لئو پس از دیدن رویایی در خواب و لذت بازی با دیگو مارادونا در رویاهایش و صحبت با اسطوره فقید فوتبال آرژانتین، این رویا را تنها برای مادربزرگش تعریف میکند. مادربزرگ در پاسخ به لئو میگوید که او روزی به رویاهایش خواهد رسید و مارادونا بعدی کشورش لقب خواهد گرفت. گفتنی است در یکی از جشن تولدهای مسی نیز هدیه تولدش، توپ فوتبالی بود که مادربزرگش آن را برایش خرید.
تمامیِ خاطرات بیان شدهٔ مسی و همچنین خوشحالیهای پس از گلش بيانگر علاقهٔ بیپایان و وصفنشدنی او به مادربزرگش است که دیگر در این دنیا نیست، امّا ارتباطی قوی همچنان بین آنها در جریان است که فقط لئو آن را حس میکند. مسی چهره مادربزرگش را بر روی بازوی چپش خالکوبی کرده تا به همگان نشان دهد اصلیترین عامل رستگاری او در مستطیل سبز مادربزرگ بوده است.
لیونل مسی بارها در مصاحبههایش دلیل موفقیتش در فوتبال را چنین گفته است:
| «مشوق اصلی من در فوتبال مادربزرگم بود، امّا اکنون نمیتواند موفقیتهایم را ببیند. ولی همیشه به من و خانوادهام کمک میکند.» |
سلیا اولیویرا کوچیتینی، مادربزرگ مسی در سال ۱۹۹۸ از دنیا رفت. مرگ او تا مدتی ضربهٔ سختی به لئو وارد کرد به طوری که حتی بر روی عملکردش هم تأثیر گذاشته بود، امّا اراده قدرتمندی که مادربزرگ برای نوهاش ساخت و برای شاد بودن همیشگی او مسی چارهای جز ادامه دادن نداشت.
اکنون مسی ۳۷ ساله پس از کسب همهٔ عناوین و قهرمانیهای ممکن به پایان ماجراجوییاش در مستطیل سبز نزدیک میشود. ولی تا ابد در یاد بزرگترین حامی زندگیاش، مادربزرگش خواهد بود و شیفتگان این ورزش دوستداشتنی فراموش نخواهند کرد که اگر حمایت سلیا اولیویرا کوچیتینی نبود، احتمالاً افسانهای به نام لیونل مسی متولد نمیشد.
ممکن است امروز باشد، مادربزرگ...
