عجب مهاجمی بود، چه هافبک معرکه ای، یک دفاع چپ با تجربه‌ی دیگه.... دنیز اونداف، جیمی لونینگ، مکس میتلشتات آنجلو اشتیلر و پسری با موهای ژولیده طلایی در تیم جوانان، نیک ولتماده... راستی اونها کجا بازی می‌کنند؟

اشتوتگارت، اشتورتگارت و بازهم اشتوتگارت...

وردساکر، در شماره ویژه لیگ قهرمانان فصل 2024/25 خود، در گزارشی مبسوط به سراغ  سه تیم از سه لیگ معتبر اروپایی می‌رود که فصل قبل با درخشش در لیگ داخلی به قهرمانان رسیدند. جیمز کلی، نویسنده‌ی مطلب مرثیه ای حقیقی برای ژیرونا، بولونیا، و اشتوتگارت می‌نویسد که هنوز به لیگ قهرمانان نرسیده، ستون فقرات تیم موفق فصل قبل خود را در ترکیب غولهای اروپایی می‌بینند؛

ساوینیو و دوبایک ژیرونا را به مقصد من سیتی و رم ترک کرده‌اند. زیرکزی و کالافیوری از بولونیا به من یونایتد و آرسنال پیوستند، موتا، سرمربی آنها اکنون روی نیمکت یووه نشسته و در جنوب آلمان، سرهو گیراسی، والدمار آنتون و هیوکی ایتو به دورتموند و بایرن رفته اند.

با این وجود، و در مورد آخر به نظر می‌رسد بازهم اشتوتگارت چیزهایی برای عرضه در فصل جدید دارد. پسران سباستین هونس در لباس تیم ملی آلمان غوغایی به پا کرده‌اند و پس از یک جدال جانانه با رئال مادرید در برنابئو و باخت با گل ستاره‌ی سابق خود، آنتونیو رودیگر، مصمم به پیمودن مسیر دشوار فصل قبل و رقابت با غولهای اروپایی هستند.

اشتوتگارت عصر امروز به مصاف بایرن مونیخ، همسایه و رقیب دیرینه  خود در دربی جنوب آلمان می‌رود تا خاطرات یک نبرد کلاسیک، قیچی برگردان کلینزمن در سال 1987 و برد 5-3 به مربیگری کريستف دام در سال 1995 و البته ربودن گوی سبقت نایب قهرمانی بوندسلیگا در فصل قبل برای طرفداران آنها تداعی شود. سپس و سه روز بعد آنها به مصاف یوونتوس خواهند رفت.

حالا اشتوتگارت فقط تیمی نیست که فیلیپ لام و کیمیش در آن رشد کنند تا ستارگان بزرگی برای بایرن شوند. آنها ستارگانی را از دست داده‌اند و ستارگانی را ساخته‌اند. رقیب سرسخت رئال مادرید، بایرن و یووه در این فصل، موفقیت خود را نه فقط مرهون سباستین هونس و افکار او روی نیمکت که وامدار تیم مدیریتی قدرتمند و با دانش خود است. الکساندر روئل مدیر باشگاه و البته سیاست‌های نقل و انتقالاتی و استعدادیابی مدیر ورزشی اشتوتگارت، فابین ولگموت

ولگموت در سال 1979 در برلین شرقی متولد شد. در نوجوانی و پس از اتحاد دو آلمان، در اونیون برلین و دینامو برلین بازی کرد و در سال 2004، با بدشانسی به علت مصدومیت در تمرینات مجبور شد به فوتبال خود خاتمه دهد.

بازیکن 25 ساله، مسیر خود به زمین فوتبال را در دانشگاه برلین و رشته مدیریت بازرگانی جست. پس از 7 سال مدارج تحصیلی را پیمود و با مدرک دانشگاه، به فوتبال بازگشت. او در ولفسبورگ، به عنوان استعدادیابی ارشد آکادمی مشغول به کار شد و استعدادهایی چون مکسیمیلیان آرنولد و یولیان براندت را به دنیای فوتبال معرفی کرد.

سپس در دسته‌های پایین تر در هلشتاین کیل و پادربورن به عنوان مدیر ورزشی فعالیت کرد و در سال 2022  به تیم مدیریتی اشتوتگارت پیوست. سرانجام و در سال 2024، فابین ولگموت به عنوان مدیر ورزشی اشتوتگارت انتخاب شد. صحبتهای او پیش از جدال بزرگ با بایرن در هفته‌ی هشتم بوندسلیگا به اشپرت وان خواندنی ست.

اگر از نفر دوم سبقت بگیرید؟

آقای ولگموت، اکنون تیم شما در رده هشتم جدول است و راهی مونیخ می‌شوید. چقدر از فصل جدید راضی هستید؟

در این فصل دو چالش اساسی پیش روی ماست. اول، بازیهای بسیار بیشتر و رقبای بزرگ اروپایی که باید خود را برای هر اتفاق غیرمنتظره‌ای در آن مهیا سازیم.

دوم مقایسه مداوم با فصل قبل و انتظارات بالا از نایب قهرمان بوندسلیگا.

با در نظر گرفتن اینها، نتایج فعلی قابل قبول است. من انتظار نوسانات بزرگی داشتم. نه تنها باید بر فشارهای جسمی فائق آییم که باید از نظر ذهنی نیز قوی و قوت شویم. یک مثال روشن، بازی با دورتموند، فقط 3 روز پس بازی رئال مادرید بود.

و شما با 5 گل دورتموند را شکست دادید. این قدرت ذهنی اشتوتگارت را اثبات می‌کند؟

بله. اگرچه دلیلی برای سرخوشی ما نیست. طرفداران می‌توانند به خاطر هر چیز کوچکی نیز جشن بگیرند اما وظیفه ما چیز دیگریست.

در یک ماه آینده شش بازی پیش روی ماست. لورکوزن، بایرن، یوونتوس و آتالانتا. دو فینالیست اروپایی فصل قبل! بنابراین ابدا حق نداریم در لحظه متوقف شویم. فقط باید از اتفاقات درس بگیریم. اشتوتگارت برابر دورتموند، در خط حمله اثربخش بود. و برابر اسپارتاپراگ در این زمینه ناکام. ما به تحلیل توامان هر دو مورد نیاز داریم. چنین نگرشی ست که کمک می‌کند امسال گام دیگری رو به جلو برداریم.

قیاس با فصل قبل برایتان آزاردهنده است؟

نه. زیرا در همان زمان نیز می‌دانستیم آن روند نمی‌تواند دائمی باشد. تغییرات در ترکیب مهمترین عامل بازدارنده هستند. باید بیاموزیم که مجبوریم چیزها را از صفر شروع کنیم.

از طرفی نمی‌توان طرفداران را از این مقایسه منع کرد . اینجاست که باید اهداف جدید را برای خود و طرفداران به شکل روشن تعریف نماییم.

VFB, DFB

بیایید در مورد جیمی لولینگ صحبت کنیم. آیا انتظار چنین رشد سریعی از او داشتید؟

سرعت رشد او فوق‌العاده‌ بوده. ما از زمان حضور جیمی در گروترفورت او را زیر نظر داشتیم. می‌دانستیم او یک بازیکن فیزیکی با قدرت بدنی بالاست. اما مسیری که او پیمود چیزی است که به ندرت می‌بینید. او توانست خود را روز به روز ارتقا  دهد. سرعت در تصمیم گیری، قدرت حفظ توپ، تمام کنندگی عالی، جیمی در زمان کوتاه پیوستن به اشتوتگارت، پیشرفت چشمگیری داشته. همچنین او یک پسر باشخصیت است که با 100 درصد توانش به میدان می‌رود. او یک سرمایه ارزشمند برای ماست. وقتی شروع کند و دشوار او را به یاد بیاورید همه اینها شگفت انگیزتر خواهد شد...

چرا؟

جیمی، در ابتدا در اونیون برلین نیمکت نشین محض بود. پشت سر سیلاس. اما جیمی با ثبات باورنکردنی در تمرین، خود را اثبات کرد. شبیه داستانهایی که در سریال‌ها می‌بینید؛ پسری که تسلیم نمی‌شود، متوقف نمی‌شود.... و این پویایی پیشرفت را برای او به ارمغان آورد. امیدوارم همه چیز را همینطور ادامه دهد.

به عملکرد او مقابل هلند نگاه کنید. در اولین بازی ملی، گلی زودهنگام می‌زنید، داور آن را به شکلی بحث برانگیز رد می‌کند، خیلی‌ها در این شرایط می‌گویند خب، "من کارم را کردم..." اما جیمی اجازه نداد کسی جشن او را خراب کند. ادامه داد. عملکرد درخشانی داشت و گل پیروزی را زد. آن بازی، توصیف کاملی از جیمی لولینگی است که من او را شناخته‌ام.

در مورد آنجلو استیل چطور؟ او در مصاحبه بعد بازی با هلند گفت من در اتوبوس ساکت بودم زیرا استرس زیادی داشتم... و این باعث خنده رسانه‌ها ‌شد شخصیت او چگونه است؟

او بلافاصله توانست آنچه در تمرینات اشتوتگارت ارائه می‌دهد، وسط زمین آلیانتس آره نا با لباس تیم ملی ارائه دهد. پس آنقدرها هم خجالتی نیست! آنجلو یک استراتژیست و موتور خط میانی اشتوتگارت است و وقتی برابر هلند به میدان آمد، من هر چه از او سراغ داشتم را در زمین دیدم.

بایرن، او را در نوجوانی نخواسته بود. هر کسی دلایل خود را برای تصمیماتش دارد و من از روش کاری آنها بی اطلاعم.

اما ما در اشتوتگارت روش خود را داریم. من بانک داده آماری خود را دارم و به آن اعتماد کامل دارم.

از تمدید قرارداد اونداف راضی هستید؟

وقتی ماشین گلزنی تیم ملی، در باشگاه شما باشد چرا خوشحال نباشید؟ دنیز نه فقط به خاطر گلها و نقش خود در زمین که به خاطر شخصیت خود و ایجاد هماهنگی در ساختار تیم برای ما اهمیت دارد.

او می‌تواند به سرعت از تنش کامل، خود را به آرامش مطلق برساند. این ویژگی رهبران تیم هاست. او اهل تظاهر کردن، نمایش یا خودنمایی نیست و کسی را فریب نمی‌دهد. اگر او را فقط یک ماشین گلزنی خطاب کنیم، جایگاهش را تقلیل داده‌ایم. او نقش بسیار وسیع تری در تیم دارد و و با مهارت و وسواس تیم را کنترل می‌کند.

ستاره‌ی جنوب

آیا این تعداد بازیکن ملی پوش در اشتوتگارت، تهدیدی برای بایرن مونیخ است که همیشه بدنه تیم ملی را داشته؟

باید مراقب جایگاهمان باشیم. هر تعریف و تمجیدی، به پیشرفت ما کمک نمی‌کند.

ما، اشتوتگارت هستیم و اهداف خود را در بلند مدت و کوتاه مدت دنبال می‌کنیم. اما راه طولانی پیش روی ماست. بایرن مونیخ، در آلمان معیار همه چیز است. نه فقط از جنبه‌های ورزشی که در حوزه‌های اقتصاد و تجارت نیز آنها بزرگترین هستند. پس وقتی در یک فصل آنها را شکست می‌دهیم، به یکی از اهدافمان رسیده‌ایم و نه به همه چیز. فروتنی، فقط یک شعار نیست بلکه عامل پیشرفت ما خوهد بود.

ما باید روی زمین بمانیم. نه روی ابرها! بله ما شجاع هستیم و جسورانه می‌جنگیم. اما این با مگالومانیا (اختلالی روانی به عنوان هذیان خود بزرگ بینی) متفاوت است.

نقش سباستین هونس در بازی با بایرن چیست. در حالیکه عموی بزرگش اولی روی سکوها با شال رقیب نشسته؟

آنطور که من سباستین را شناخته‌ام، او همیشه روی کار خود تمرکز می‌کند و توان کنترل احساسات و هیجان خود را دارد. او همیشه می‌خواهد آنچه در ذهنش ا دارد تمام و کمال به بچه‌ها منتقل کند و به این دلیل تمرکز برایش اهمیت زیادی دارد.

و در آخر.... ترس از اینکه دورتموند و بایرن یا دیگر تیمهای اروپایی ستارگان امسال اشتوتگارت را بخرند در شما وجود دارد؟

این بخشی از بازی امروز است. یک چرخه اقتصادی که قویترها در آن به سراغ ما می آیند.

هدف میان مدت ما، رشد اقتصادی است تا بتوانیم وارد حلقه‌های قدرتمندتر در این چرخه شویم. به گونه‌ای که قدرت تصمیم گیری راجع به با یکنان ارزشمندمان را داشته باشیم. کل باشگاه روی این هدف تمرکز کرده و پس از ماه‌ها به یک شعار نهایی دست یافتیم. ساخت برند جهانی اشتوتگارت برای حفظ ستارگان