طرفداری تایمز | در این گزارش به بیوگرافی کامل سید مصطفی خمینی، فرزند بنیانگذار انقلاب اسلامی می‌پردازیم.

سید مصطفی نخستین فرزند امام خمینی (س) در 30 آذر ماه 1309 شمسی در قم متولد شد.

سسد مصطفی خمینی

دوران کودکی و تحصیل سید مصطفی خمینی

وی فرزند اول حضرت امام بود که در دامان مادرش، خانم ثقفی پرورش یافت، و نامش را محمد، لقبش مصطفی و کنیه‌اش را ابوالحسن گذاشتند.

سید مصطفی در کودکی نسبت به دیگر کودکان دیرتر زبان گشود، تا جایی که در 4 سالگی تنها چند کلمه به زبان می‌آورد؛ اما ورودش به مکتب در 6 سالگی در این زمینه بسیار موثر بود.

بعد از حضور در مکتب، در سن 7 سالگی به دبستان رفت، و دوران ابتدایی را در مدارس "باقریه" و "سنایی" قم سپری کرد.

او در پانزده سالگی به تشویق پدر به تحصیل علوم دینی پرداخت، و در این زمینه موفقیت‌های چشم‌گیری داشت تا جایی که در سال 1326 و با 17 سال سن، توانست دوره مقدماتی را به پایان رساند و بعد از 2/5 سال به مرحله سطح وارد و معمم شد.

سپس در حدود 22 سالگی توانست دوره سطح را پشت سر گذاشته و در درس خارج امام خمینی (س) و آیت‌الله العظمی بروجردی حاضر شود.

او در 27 سالگی به درجه اجتهاد رسید، و این در حالی است که از دیدگاه اطرافیان و حتی امام (س) با تمام سخت‌گیری‌هایشان در این زمینه، در 25 سالگی به درجه اجتهاد رسیده بود.

سید مصطفی خمینی و پدرش امام خمینی

سید مصطفی تقریبا در 25 سالگی به تدریس علوم عقلی و نقلی می‌پرداخت و تالیفات متعددی داشت؛ به طوری که بنابر اظهارات او در یکی از گزارشات ساواک در سن 33 سالگی در سال 1343، 12 جلد کتاب را به نگارش درآورده بود.

همچنین هنگام تبعید در ترکیه با وجود عدم دسترسی به ماخذ لازم 2 جلد کتاب تالیف کرد، و در دوران تبعید در نجف علاوه بر تدریس، کتب بسیاری در باب فقه، اصول، فلسفه و تفسیر تدوین کرد که همه نشان از استعداد او در این زمینه بود.

ازدواج سید مصطفی خمینی

مصطفی خمینی 17 فروردین ماه سال 1333، در سن 24 سالگی با خانم معصومه حائری، دختر آیت‌الله شیخ مرتضی حائری ازدواج کرد. حاصل این ازدواج 4 فرزند بود، نخستین فرزند آن‌ها محبوبه، به دلیل ابتلا به بیماری مننژیت از دنیا رفت، فرزند دوم حسین، و فرزند سوم مریم نام داشت، فرزند چهارم پیش از تولد در حمله کماندوهای رژیم پهلوی در تاریخ 1343/10/13 به منزل آن‌ها، در اثر رعب و وحشت ایجاد شده برای خانم حائری از دنیا رفت، در پی وقوع این حادثه ناگوار ایشان به کسالت طولانی مبتلا شد و دیگر نتوانست بچه‌دار شود.

فعالیت‌های و مبارزات سید مصطفی خمینی

سید مصطفی خمینی، فرزند بزرگ امام خمینی، در دوران مبارزات سیاسی علیه رژیم پهلوی نقش مهمی ایفا کرد. او با تأسیس و هدایت گروه‌های مذهبی و سیاسی، به ترویج اندیشه‌های امام خمینی پرداخت و تلاش کرد تا افکار عمومی را نسبت به ظلم و فساد رژیم آگاه کند. سید مصطفی با برگزاری جلسات و سخنرانی‌ها در دانشگاه‌ها و مساجد، جوانان و دانشجویان را به فعالیت‌های انقلابی تشویق کرد.

سید مصطفی خمینی

در سال‌های منتهی به انقلاب اسلامی، سید مصطفی خمینی به عنوان یکی از چهره‌های کلیدی در سازماندهی اعتراضات و اعتصابات عمل کرد. او با ارتباط مستمر با روحانیون و فعالان سیاسی، شبکه‌ای گسترده از حامیان انقلاب ایجاد کرد. همچنین، او در پیامی که به مناسبت سالگرد قیام 15 خرداد صادر کرد، به تبیین اهداف انقلاب و ضرورت مبارزه با رژیم پرداخت.

پس از تبعید امام خمینی، سید مصطفی خمینی به عنوان نماینده ایشان در داخل کشور فعالیت‌های خود را ادامه داد. او با هماهنگی با دیگر روحانیون و فعالان سیاسی، تلاش کرد تا نهضت اسلامی را تقویت کرده و زمینه‌های لازم برای بازگشت امام را فراهم کند.

فعالیت‌های او در این دوره به تقویت روحیه انقلابی مردم و ایجاد وحدت میان گروه‌های مختلف کمک شایانی کرد.

او همچنین 57 روز در زندان قزل قلعه به سر برد و بیشتر در سلول انفرادی بود، و از تاریخ 19 / 8 / 43 تا 28 / 8 / 43 به مدت 9 روز تحت بازجویی قرار گرفت.

بازداشت سید مصطفی خمینی

فوت مشکوک سید مصطفی خمینی

حاج مصطفی پس از 47 سال زندگی، سرانجام سحرگاه یکشنبه 1356/8/1 به طور ناگهانی و مرموز در منزل خود درگذشت. مقاله روایت همسر حاج مصطفی از نحوه عروج ایشان بیانگر جزئیات این واقعه است. علی رغم آن که علت آن مشخص نشد؛ اما از مجموع گفته‌های اطرافیان و بستگان چنین برمی‌آید که او بر اثر نوعی مسمومیت که احتمال داده‌اند به وسیله مأموران ساواک و یا مأموران امنیتی دولت عراق و یا تبانی آن دو دولت صورت گرفته است فوت کرده است.

امام با کالبدشکافی بدن ایشان مخالفت کردند؛ اما آثار مسمومیت از ابتدا در بدن حاج مصطفی کاملا مشهود بود.

پیکر سید مصطفی خمینی پس از انتقال از نجف به کربلا و غسل با آب فرات، در محل خیمه‌گاه امام حسین(ع) کفن شد و پس از طواف در حرم حضرت سیدالشهدا(ع) و حضرت عباس(ع) به نجف بازگردانده شد.