تیم ملی فوتبال کشورمان که به تازگی وارد کشور استرالیا شده و اردوی پایانی خود را پیش از آغاز جام ملت های آسیا در کشور میزبان برپا کرده است، برخلاف همیشه این بار با سکوت و بدون مراسم خاصی راهی این تورنمنت حساس شد. ملی پوشان در حالی تهران را به مقصد بازی های جام ملت های آسیا ترک کردند که نه صدا و سیما، نه مسئولین و نه مردم برنامه خاصی برای بدرقه شان تدارک دیده بودند.
طبق عرف همیشگی که پیش از اعزام تیم ملی به تورنمنت های حساسی چون جام جهانی، جام ملت های آسیا و یا بازی های آسیایی این انتظار می رفت که در برنامه های تلویزیونی برنامه های ویژه ای برای حمایت از تیم ملی مشاهده کنیم اما برخلاف انتظار چنین اتفاقی این بار رخ نداد و تیم ملی غریبانه تر از همیشه راهی استرالیا شد. این اتفاق کم سابقه در حالی رخ داد که بسیاری از اهالی فوتبال نیز از همین حالا دم از ناامیدی و نتایج ضعیف در استرالیا می زنند.
مصاحبه های کارشناسان و پیشکسوتان در مورد تیم ملی و کارلوس کی روش در آستانه جام جهانی، بوی ناامیدی شدیدی می دهد و از همین حالا می توان موضع گیری خیل عظیمی از فوتبالی ها را در صورت عدم موفقیت تیم ملی در جام ملتها پیش بینی نمود. درست یا غلط بودن مصاحبه های علیه کی روش و تیم ملی در مقطع کنونی بر عهده خوانندگان ولی چیزی که مشخص است، این مساله است که نباید قبل از وقوع حادثه برای رخ دادن احتمالی آن جنگ و تهدید به پا کنیم. چه بسا این تیم که نقدهای فنی زیادی هم برایش وارد است، بر فرض بتواند به طلسم چند دهه ای فوتبال ایران خاتمه دهد و اگر چنین شود آیا باز هم موضع ها همان خواهد بود؟!
نقطه مقابل شرایط فعلی نیز در فوتبال ایران بارها رخ داده و به یاد داریم در مقاطعی حمایت های کاذب و بیش از حد نیز به اندازه همین سکوت، تیم ملی را دچار مشکل و سردرگمی کرده است. حال سوال اینجاست که افراط و تفریط تا کی باید در فوتبال ما ادامه داشته باشد، البته شاید آقایان غرق مسائل مهم تری هستند که حضور تیم ملی در جام ملت های آسیا را فراموش کرده اند و عرصه را برای انتقادات تند بی منطق و نابجای برخی ها فراهم نموده اند.
هدف از نگارش این مطلب نه حمایت از تیم ملی است و نه انتقاد از آن، بلکه تلنگری است بر اهالی فوتبال که هنوز نتوانسته اند شرایط حساس فوتبال ملی را در مقاطع مختلف تشخیص داده و همسو با آن رفتارهای خود را کنترل کنند. انتقاد فنی از کی روش به جای خود و حمایت از تیم ملی نیز به جای خود، فقط ای کاش هرچه زودتر معنا و مفهموم "جای خود" در فوتبال ایران روشن شود تا ذره ای از این رفتارهای ناآگاهانه و غیر منطقی اهالی آن کاسته شود.