در یک کلام = عشق من....... شوچنکو هر آنچه را که یک مهاجم لازم دارد در خود می دید. استعداد ذاتی ، قدرت فیزیکی بالا ، شخصیت بسیار بسیار دوست داشتنی و از همه مهم تر شم بالای گلزنی...... نمی دونم چرا ولی اکثر اوقات که پا به توپ بود ، یه لبخند خاصی داشت ! انگار خودش می دونست این توپ بالاخره گل میشه. کاپلو قبلا گفته بود یکی از حسرت های دوره مربی گری اش این بوده که مربی آندری نبوده..... ما هم حسرت می خوریم که دیگه بازی نمی کنه و اون شادی گل های عجیب و غریبش رو شاهد نیستیم . یک علاقه خاصی بهش دارم . خب ، من یه پسر دایی هم دارم که خیلی شبیه اونه و هر وقت می بینمش به خودش هم میگم !! و از شانس بد من هم این بود که با تیم ستارگان میلان به تهران نیامد تا بلکه از نزدیک هم بتونم بازیش رو ببینم... یعنی کسی هست که این پسر محبوب رو دوست نداشته باشه ؟؟!! این هم چند تا عکس به یاد آقای گل دلامادونینا :