بومیان استرالیا، که به عنوان قدیمی‌ترین فرهنگ جهان شناخته می‌شوند، دارای تاریخچه‌ای طولانی و غنی هستند. شواهد ژنتیکی نشان می‌دهد که آنها عمدتاً از یک موج جمعیتی از شرق آسیا نشأت گرفته‌اند و ارتباط نزدیکی با سایر اقوام اقیانوسیه، به ویژه ملانزیایی‌ها، دارند.

 

مطالعات ژنتیکی اخیر شواهدی از یک گروه هومینین ناشناخته را آشکار کرده است که با فاصله دور با دنیسوواها مرتبط است. این امر نشان می‌دهد که اجداد بومیان استرالیا و پاپوآها با این گروه آمیخته شده‌اند، و حدود 4 درصد از ژنوم اکثر بومیان استرالیا از این گروه باقی مانده است.

 

با این حال، تنوع ژنتیکی در میان بومیان استرالیا بر اساس توزیع جغرافیایی افزایش یافته است. تجزیه و تحلیل یک نمونه از شکارچی-گردآورنده هولوسن از سولاوسی جنوبی نشان داد که این گروه مقادیر بالایی از رانش ژنتیکی را با بومیان استرالیا و پاپوآها به اشتراک می‌گذارد، که نشان‌دهنده جدایی یک جمعیت از اجداد مشترک آنهاست. این نمونه همچنین ارتباط ژنتیکی با مردم آسیای شرقی و مردم آندامان در جنوب آسیا را نشان می‌دهد.

 

در مورد سازمان اجتماعی، بومیان استرالیا در گروه‌های مختلفی سازماندهی می‌شدند، از جمله خانواده‌ها و دسته‌بندی‌های اجتماعی گسترده‌تر. آنها در بیشتر استرالیا به دو بخش، چهار بخش، نیمه-نیمه، یا هشت زیربخش تقسیم می‌شدند، و افراد در این دسته‌بندی‌ها متولد می‌شدند و نمی‌توانستند عضویت خود را تغییر دهند.

 

جمعیت بومیان استرالیا در زمان استقرار دائمی اروپا بین 318,000 تا 1,000,000 نفر تخمین زده می‌شود، و بیشتر در جنوب شرقی و در امتداد رود مورای متمرکز بودند. این جمعیت به دلیل بیماری‌هایی که در پی استقرار اروپاییان شایع شدند، به شدت کاهش یافت. قتل‌عام‌ها و درگیری‌های مرزی با شهرک‌نشینان اروپایی نیز به کاهش جمعیت کمک شایانی کرد.

 

بومیان استرالیا دارای زبان‌ها و فرهنگ‌های متنوعی هستند، و در زمان استقرار اروپایان، بیش از 250 زبان بومی رایج بود. امروزه تخمین زده می‌شود که 120 تا 145 زبان بومی همچنان زنده هستند، اما فقط 13 مورد از آنها در معرض خطر نابودی نیستند.

 

در سال 2008، کوین راد، نخست‌وزیر استرالیا، در یک مراسم رسمی در پارلمان این کشور، از بومیان استرالیا به خاطر ستمی که توسط سفیدپوستان بر آنها روا شده بود، عذرخواهی کرد.