سه) استخراج آب در معبد تودايجی مراسم استخراج آب به عنوان آئینی براي استقبال از بهار در معبد تودايجـی شـناخته میشود. اما اعتقاد بر آن است که در این مراسم عناصر ایرانـی بسـیاري حضـور دارنـد. در ســال 752 جــیچّوکــاجو (شــاگرد برجســته روبــن، راهبــی مشــهور) در مقابــل جوایچیمنکاينون به تمامی معاصی خود اعتراف کرد و مراسم طلب مغفرت را بـه جـاي آورد. نام خدایان و اسامی قدیسین درگذشته را بـه زبـان آورد و خـدایان را فراخوانـد. در مراسم استخراج آب که آئینی بسیار مهم و مقـدس اسـت و پـیش از طلـوع روز سـیزدهم مارس برگزار میشود، از چاهی که در زیر عمارت معبد قرار دارد، آب مقدس را که متعلـق به خداي اونیو است از واکاسا بیرون میآورند. گمـان مـیرود کـه ایـن چـاه در حقیقـت مدخل قناتی است. همچنین مراسم داتّان که در آن شاخههاي درخت کاج را میسـوزانند و در راهروهاي معبد میگردانند؛ با اعتقـاد بـه خاصـیت ضـدعفونی کننـده آتـش در دیـن زردشتی ارتباط دارد. همچنین گفته میشود خداي اونیو با الهه آب و باروري ایران، آناهیتا ارتباط دارد. زادگاه جیچّوکاجو نامعلوم است و او را سازنده زوتو¹ در نارا میدانند. زوتو بـه برجهاي ستوپا در هند شباهت دارد و میتواند منشأ ایرانی داشته باشد.
1. برجهاي خاکی